06/10/2015
So, this is the first scene (The Opening Scene) for the full-length theater script entitled "Basingkawel" that I am writing and trying to finish right now. Please excuse my rusty Ilocano. I'm really looking forward to your comments and suggestions.
- Jayson Mondragon
*************************************************
Unang Tagpo
Nakaayos ang buong entablado na tila isang corridor ng isang dorm type apartment. May tig-dalawang pinto sa magkabilang gilid.
Sa gitna ay may isang mahabang lamesa na tila isang study table. Dalawang mahabang bangko ang nasa magkabilang gilid ng lamesa.
Nagmamadaling papa*ok si Kiko, dala-dala ang isang malaking bag. Nakasunod sa kanya si Maggie Matitigil lang sa pagalakad si Kiko nang hawakan siyas a bra*o ni Maggie.
MAGGIE: Manong! Madi ka met a kasta ah! Inyametten! Tatta tayu la garud a makumpleton, talawan na kami pay. Nu katnu met nga nagawid ni mama---
KIKO: Ana ngay kuma ti pakibiyabiyangak nu nagawid ni inang mo? Di nagawid latta isuna ah. Apay? Ana kuma maganab ko dita panagawid na?
MAGGIE: Kitam met data panagsasaom ah, Manong Kiko. Inang ta met latta isuna. Nu makasao ka met, kasla lang haan nga isu iti nangipasngay kinyam.
KIKO: Isuna lang iti nangiyanak kenyak, Maggie, ngem haan nga isuna ti inang ko.
MAGGIE: Manong Kiko met! Haan kuma met nga kasta ti panagsasaom ah.
KIKO: Apay kuma nga haan? Ana ba iti panagkunana na? Gappu ta nagawid isuna, kasla tayo la a*o nga sumarabo kinyana? Nasurok sangapulo nga tawen na ta nga binaybay-an, Maggie. Ket sika ah nu isu ti kayat mo nga aramiden.
MAGGIE: Haan na ta met nga binaybay-an manong…
KIKO: Ana nga haan? Haan nga gappu nga agipatpatulod isuna iti kwarta, umanay ajayen? Apay? Matapkalan aya ti kwarta am-amin nga nga inaramid iti demonyo nga asawa na kinyata? Impiyerno iti nangibatyan na kinyata!
MAGGIE: Manong…
KIKO: Nabayagan nga natay ti anak a imbatina, Maggie. Agawid kan…
Akmang yayakapin ni Maggie si Kiko pero maglalakad na papalapit sa unang pinto sa kaliwa si Kiko. Nakayukong aalis si Maggie. Susundan ng tingin ni Kiko si Maggie bago mapapasandal sa pintuan. Magpi-freeze siya doon.
Palinga-lingang papa*ok si Katarina, nakahawak sa tiyan. Mapapatingin lang siya sa paligid. Pagkalipas ng ilang saglit ay papa*ok din si Elton, dala-dala ang mga gamit ni Katarina.
ELTON: Sigurado ka ba dita desisyon mon, Katarina? Lallalo tatta. Kunak met gamin nga aggiyan ka latta ijay balayen, sika lang met iti natangken ulo na.
KATARINA: Ayna kabsat, haannak nga problemaen ta kayak daytoy. Siyak pay!
ELTON: Ana ngay ti imbaga ni Edward? Haan na ka man lang ba a kadwaan ditoy?
KATARINA: Panagkunam? Haan nan tupay maitured nga ibaga kinni inang na nga masikugak, ajay pay ngata mangkadwa kinyak ditoy. Ipilpilit nan tupay nga iparigreg ko latta kanun tatnu awan problema. Ubing kami pay kanu.
ELTON: Tinungpa-tungpam kuma ah!
KATARINA: Ayna, Elton, datdanik pay kinugtaran. Nu haan lang talaga nga dakes ti mangpatay, nabayagan nga insublik kinni inang na nga nakaidda.
ELTON: Ngem, Katarina, Agpayso met ti imbagana. Ubing kayo pay. Disinuwebe ka pay lang. Kasanukan ngay? Imbag kuma nu mailimed mo kinyada Papang mo dayta panagsikog mo nga nabayag. Manu nga duminggo laingan, malasindan ta tiyan mo. Anantun ti aramidem nu maamwan da?
KATARINA: Sangwek tu lattan ah ti unget da. Nu mabalbalin nga madi da maamwan aginggana makaanak, di namaymayat. Ba*ol ko met datoy eh. Nagpakatangaak eh. Awan met ti mabalin ko nu kastoy talaga iti gasat ko.
ELTON: Kayam ba?
KATARINA: Kayanek ah. Isu lang met iti mabalin ko nga aramiden itatta.
Naiiling na yayakapin ni Elton si Katarina at saka aalis. Uupo sa may bangkito si Katarina at magpi-freeze.
Lalabas mula sa pangalawang pinto sa kaliwa si Denver, may pasa sa mukha at paika-ika. Nakasunod sa kanya si Nathan na may dalang bag.
NATHAN: I’m sorry…
DENVER: Nu adda gamit nga nabatim, bagaan nak lattan ta ipatulod ko kinyam.
NATHAN: Denver…
DENVER: Pumanaw ka lattan nu talaga nga pumanaw ka. I don’t need your excuses.
NATHAN: Maawatem met di ba? Haanak nga kasingtured mo, Denver. Matayak nu maammuwan da papang.
DENVER: Just go.
NATHAN: Denver…
DENVER: Please lang, Nathan. Pumanaw ka lattan. Madik kayat nga pagbabaywan nga insalangat ko ti bagik tatnu lang madi da maammuwan. That’s the farthest that I can go for a coward like you.
NATHAN: Please lang, Denver. Haannak met nga pagsasauwan ti kasta. Ammom met nga nu kayak lang kuma---
DENVER: Just leave!
Aalis si Nathan at susundan lang siya ni Denver ng tingin. Babalik sa may pintuan si Denver at akmang bubuksan iyon pero titigil. Magpi-freeze si Denver doon.
Papa*ok si Sharmaine na may dala-dalang mga gamit. May kausap siya sa cellphone. Nakasunod lang sa kanya si Luis.
SHARMAINE: You throw me away in some far-flung barrio in the middle of God knows where and you expect me to be happy? Bu****it! Kung ayaw niyong malaman ng tao na nagkaanak kayo sa pagkadalaga, eh di sana ipina-abort niyo na lang ako!
Ibabalibag ni Sharmain ang cellphone.
LUIS: Sharmaine!
SHARMAINE: Oh shut up! At ako pa talaga ang sinasabihan niyong sumusobra? You can all go to hell!
LUIS: Kitam man ta kinatangtangsit mo? Dayta! Dayta iti kangrunaan nga ra*on ni Anti Bell nu apay nga inyapan na ka ditoy. Ammom la ngaruden nga madi mabalin nga maamwan jay asawaen na nga nagkaanak isunan, madim pay marendaan ta ngiwat mo. Panunutem met ni Anti Bell ah.
SHARMAINE: Easy for you to say dahil hindi naman ikaw ang itinatago! Eh daig ko pa ang magnanakaw sa ginagawa nila sa akin eh.
LUIS: Maawatem met kuma ah nga araramiden na lang daytoy para met lang kinyam.
SHARMAINE: Kailan pa naging para sa akin ang pagtuturing niya sa akin bilang isang malaking pagkakamali?
LUIS: Sharmaine…
SHARMAINE: You don’t know how it feels like to be treated like a l***r all your life so just shut up!
LUIS: Ammom nga haan nga agpaysu dayta…
SHARMAINE: Hindi nga ba? Do you even know kung gaano kasakit iyong kulang na lang isampal sa pagmumukha mo na bastarda ka? Na isa kang malaking pagkakamali?
LUIS: Sharmaine…
SHARMAINE: Iyong sa sobrang sakit eh aabot ka na lang sa punto na pati ikaw iyon na din ang pinaniniwalaan? That point when you’ve been pushed and shoved hard enough that even you starts believing that you are nothing but a nightmare that needs to be burried.
Hindi iimik si Luis.
SHARMAINE: Iwanan mo na ako. I can take care of myself. Pakisabi na lang sa kanilang lahat na ito na ang huling pagkakataon na hahayaan ko silang ilibing ako ng buhay.
Aalis si Luis. Sabay-sabay na bubuksan nina Sharmaine, Denver, Katarina at Kiko ang mga pintuan at sabay-sabay din iyong isasara.
