24/07/2026
“HANGGANG KAILAN TAYO MANANAHIMIK?” — INA NG 10-ANYOS NA NAMATAY, NAGLABAS NG MADAMDAMING PAHAYAG
𝐉𝐮𝐥𝐲 𝟏𝟏, 𝟐𝟎𝟐𝟔, 𝟕𝐀𝐌.
Anak, sabi ng lola mo, may sore throat at lagnat ka mula pa kagabi. Dinala ka namin sa ospital dahil napansin ng Tito mo na iba na ang kulay ng mga labi mo at nahihirapan ka nang huminga. Pagdating natin sa ospital, agad kang nilagyan ng oxygen, pero hindi nagtagal ay nag-seizure ka.
Humingi sila ng pahintulot sa akin kung papayag ba akong ma-intubate ka dahil hirap ka nang huminga. 😭 Sinabi ko, “Oo, basta mailigtas ka.” Hindi mahalaga ang gastos. Pipirmahan ko ang kahit anong papel, mailigtas ka lang, anak.
Na-intubate ka, pero doon na nagsimula ang kalbaryo. Bigla silang nag-panic at kinailangan kang i-CPR. Sinabi nilang kailangan kang ilipat sa Tacloban City dahil kailangan mo ng ICU. Wala kasing ICU sa Catbalogan. (Tacloban is 2.5 hours drive) Pero ang mas masakit, wala raw driver ang ambulansya! At humihingi pa sila ng ₱15,000 para sa emergency transfer.
Naghanap kami ng tulong sa Sawang. Pinapunta ko ang mga kapatid ko para maghanap ng ambulansya. Sa City Hall naman, sinabi nilang nagpa-change oil pa ang ambulansya at alas-dose pa ito available. Isa lang ba ang ambulansya ninyo?
Lumapit kami sa Bureau of Fire Protection pero hindi raw sila puwedeng lumabas ng Catbalogan. Nagtanong din kami sa Samar Provincial Hospital, pero wala rin daw silang driver. Nasaan ang mga driver ninyo? Totoo bang wala, o ayaw lang ninyong bumiyahe?
Halos mabaliw na kami sa takot habang nakikita naming salitan ang mga nurses sa pag-CPR sa iyo anak. 😭😭 Napakasakit. Kami pa mismo ang namroblema kung sino ang sasamang nurse sa ambulansya dahil wala raw available at lahat ay naka-duty. Hindi raw sila puwedeng magpa-refer. Isipin ninyo iyon, pati nurse na sasama sa biyahe, pamilya pa ang naghanap. Umiyak pa kami sa aming kapitbahay na nurse para lang may makasama ka.
Malapit nang alas-dose nang dumating ang driver at nakahanap pa sila ng isa pang nurse. Ilang oras ang nasayang? Ang mga oras na iyon sana ang maaaring nakapagligtas sa buhay ng anak ko.
Naisakay ka rin sa ambulansya. Pero dahil sa sobrang sira at lubak-lubak na mga kalsada ng Samar, natanggal ang tubo mo. Napilitan silang huminto sa Calbiga pero walang doctor. Huminto rin sila sa Pinabacdao, wala ring doktor. Sabado raw kasi. 😭
Naalala ko ang lola ko, namatay noong 2023 dahil sarado raw ang blood bank dahil Sabado. Business days lang ba bukas ang blood bank?!
At ang pinakamasakit sa lahat, masyadong maliit ang tubo na inilagay sa iyo anak ko. Hindi iyon ang tamang sukat para sa isang 10 taong gulang na bata.
Nakarating ka sa Tacloban, pero idineklara kang dead on arrival. 😭😭 Wala man lang ibinigay na malinaw na diagnosis ang ospital ng Samar.
Nagbayad kami ng ₱15,000 para sa emergency transfer, humingi pa sila ng ₱1,000 para sa gasolina at ₱1,000 para sa driver. Wala pang cardiac monitor ang ambulansya. Nasaan ang inyong awa? Nasaan ang inyong konsensya? Negosyo na lang ba ang tingin ninyo sa buhay ng tao?
Napakaraming problemang hindi inaaksyunan, ang tubig sa Catbalogan, ang bulok na sistema ng mga ospital, ang mga sirang kalsada. Hanggang kailan na lang ba tayo mananahimik? Ilan pa ang kailangang mamatay bago may magbago? 😭
Kung walang ICU, sana meron man lang mabilis at kumpletong ambulansya. Catbalogan lang ba ang ganito? Buong Samar? O buong Pilipinas?