20/03/2026
TC Pilas | PARAYA
Sa tahimik na pagitan ng mga salitang di nasabi,
Doon ako unti-unting nawala.....
Sa paghawak sa’yo nang mahigpit,
Habang ikaw ay dahan-dahang kumakawala.
Ako ang naging sandalan mo,
Noong ang mundo mo’y wasak at magulo,
Pinulot ko ang mga piraso mo,
At binuo....kahit ako ang unti-unting nadurog.
Binigay ko ang lahat, walang tinira,
Pag-ibig na sobra, ako’y umasa pa,
Na balang araw, sa gitna ng sakripisyo,
Ako naman ang pipiliin mo.
Ngunit mali ang aking inaasam,
Dahil habang ikaw ay nabubuo,
Ako nama’y tuluyang nauubos....
Isang katotohanang mahirap tanggapin, pero totoo.
Dumating ang oras ng mga reyalisasyon,
Na hindi sapat ang pagmamahal kung sarili mo’y nawawala,
Na hindi kabayanihan ang magpakatanga,
Kung kapalit ay sarili mong halaga.
Kaya pinili kong magparaya....
Hindi dahil kulang ang pag-ibig ko sa’yo,
Kundi dahil natutunan kong mahalin
Ang sarili kong matagal ko nang kinalimutan.
Pinalaya kita, kahit masakit,
Kahit parang puso ko’y pilit na pinipiga,
Dahil may mga pagmamahal talagang
Hindi para ipaglaban.....kundi para bitawan.
At sa paglayo ko, unti-unti kong nakita,
Na sa likod ng sakit, may bagong simula,
Na hindi lahat ng nawala ay talo.....
Minsan, iyon ang paraan para mahanap ang sarili mo.
✒️ // Eddie Jr. Camposano
🎨 // Clare Alemania
