25/09/2026
I miss this fur baby.
We know na nasa heaven ka na baby..
siya si Nicnic. Rescued by mam Prijhea in Naic Cavite at dinala sa shelter sa Silang Cavite noong 2021 kung saan nagsimula ko siyang alagaan. Siya ang isa sa mga naging favorite nating alaga na ang tawag nga ng iba ay soulmate or lets call it furmate. Pinagtiyagaan natik siyang gamutin at alagaan hanggang tuluyan siyang nagpagaling. Dumaan ang ilang taon na nagpalipat lipat kami ng tirahan na lagi siyang nasa tabi natin at kasama saan magpunta. May kakaiba lang na pangyayari sa kaniya na tila may konting mystery. Noong panahon na palipat na kami ng lugar uli at nakakuha kami ng lilipatan kung saan siya mismo narescue ay doon siya nagkasakit na hindi maintindihan ng mga dalubhasang vet noong unang checkup hanggang sa dumating sa punto na inoperahan pa siya kasi sabi baka cause daw nung pyometra. Kasabay ng pag-opera sa kaniya ay kinapon din siya. Pero dumaan ang ilang araw ganun pa rin yung sakit niya. Tila balisa, paikot-ikot lang at pag napagod ng bahagya ay matutulog pero saglit lang ay babangon na naman siya para umikot ng umikot. Dahil sa gamung sitwasyon sabi ko sa vet na baka pwede nilang itest if may rabies infection pero di daw nila iniisip yun dahil hindi namam agresibo, nahahawakan,nakakarga, at nayayakap si Nicnic . Pero dahil nirequest na natin at ginawan nila tayo ng refferal papunta sa isang eatablishment kung saan nag-eeksamine sila ng mga hayop kung may rabies infection. Binigau namin blood sample at naghintay ng ilang oras. Gabi na ng malaman namin ang resulta. Si Nicnic...positive sa rabies. Nanlumo ako sa nalaman at mangingiyak ako papuntang vet saan siya nakaconfine. Nang malaman ito ng doctor mas lalung bumigat yung lungkot na naramdaman ko na kailangan daw ay patulugin na si Nicnic dahil wala na daw gamot ang sakit niya. Ayaw ko sana sumuko at nagsabi ako na iuuwi ko na lang siya pero hindi na pumayag ang vet. Gusto ko siyang itakas ng mga panahon na yun pero mahirap kasi bago ka makalabas ay dadaan ka sa pintuan kung saan nandun nga guard. Binigyan ako ng konting time ng vet para makasama pa si Nicnic. If mababrowsr ninyo sa page yung post ko at video kung saan makikita nyo akong may niyayakap akong a*o na kulay puti at maliit. Yun yung panahon na naghihintay na lang kami matapos yung binigay na oras para siya patuligin. Dumating yung oras na kinatatakutan ko...pero hindi ko siya iniwan at hawak ko siya hanggang sa nakatulog na siya.
Sa tulong ng isang sponsor si mam Mary na siyang gumastos sa lahat sa pagpapagamot kay Nicnic. Pinaburol rin niya ito at pinacremate. Sa ngayon kasama ko pa rin si Nicnic kahit nasaan ako..kasama ko palagi ang jar na kung saan nakalagay ang kaniyang abo. May naiwan din siyang puppy sakin na malaki na at matanda na rin sa ngayon. Si Nicnac ang nag-iisang anak niya na mana sa kaniya na matindi ang skin allergy. Nakakalungkot nga lang may tumubong tumor kay Nicnac sa ulo at kailangan sanang maipagamot pero malaking halaga ang kailangan.
Bago nakabalik si Nicnic sa lugar saan siya nabuhay ay nawala na siya. Sabi ko pa naman sa kaniya noon habang kinakausap ko siya. Nicnic sa lugar mo na tayo titira kung saan ka narescue. Sigurado magiging masaya ka.
Ahh...masaya na nga siya ngayon sa piling ni Lord.
