27/12/2025
‼️MATUTO TAYO DITO, KABAYAN.
Si Kuya Ramon ay isang OFW sa Saudi Arabia sa loob ng 21 taon. Maganda ang trabaho, malaki ang kita. Pero imbes na unahin ang sariling buhay—ang pag-aasawa, sariling pamilya—pinili niyang ialay ang lahat para sa iba.
Pinag-aral niya ang mga kapatid, pamangkin, at tinulungan ang buong pamilya.
Tahimik siyang nagsakripisyo. Walang reklamo. Walang kapalit na hinihingi.
Noong Disyembre 2018, umuwi siya ng Pilipinas dahil sa matinding sakit ng katawan. Hindi na niya kayang magtrabaho. 61 anyos na siya. Panahon na sana para magpahinga.
Pero nang tumigil ang padala…
tumigil din ang pagmamahal.
Ang pamilyang inuna niya sa loob ng dalawang dekada, iniwan siya.
Ngayon, si Kuya Ramon ay palaboy sa paligid ng Luneta—walang maayos na matutuluyan, madalas walang makain, at mag-isang hinaharap ang bawat araw.
Masakit.
Hindi dahil mahirap siya.
Kundi dahil ginawa niya ang lahat—pero sa huli, wala siyang natira para sa sarili.
💔 MGA ARAL SA BUHAY:
1️⃣ Huwag ubusin ang sarili.
Hindi masama ang tumulong, lalo na sa pamilya. Pero huwag mong kalimutan ang sarili mong kinabukasan.
2️⃣ Mag-ipon at mag-invest.
Hindi tayo habang-buhay malakas. Darating ang araw na hindi na tayo makakapagtrabaho. Ano ang sasalo sa’yo?
3️⃣ Unahin ang sariling seguridad.
Ang pagtulong ay dapat bukal sa loob—hindi daan sa sariling pagkasira.
👉 Simple ang mga aral na ito, pero puwedeng iligtas ang buong kinabukasan mo.
Matuto tayo sa kwento ni Kuya Ramon.
Huwag hintayin na huli na ang lahat bago magising.