LifeLessons Learned

LifeLessons Learned Creating a safe space for sharing stories, experiences, and lessons learned. Share yours, and let's support and learn from each other! ✨

06/10/2025

Hi everyone! 🌟 You can support me by sending Stars - they help me earn money to keep making content you love.

Whenever you see the Stars icon, you can send me Stars!
゚viralシ

05/10/2025

゚viralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚

05/10/2025

my parents offered to make me a school boy of my mol/ster once, and it still kind of stings to this day

i was SAd(S/X/UAL) by 3 people as a kid, and one of them was our elementary school principal.

Tanda ko nung grade 1, parang every month, our principal would check our haircut and fingernails. Pag sinukat na yung buhok mo mas mahaba sa sukat, lalagyan ka ng poknat sa ulo tapos hahampasin nang stick yung kamay mo pag mahaba yung kuko. Pero never napalo yung kamay ko kahit na minsan, medyo mahaba yung kuko ko.

Malapit lang yung bahay namin sa school, kaya usually naglalakad lang ako pauwi tuwing tanghali. Pero may mga times na hindi na ako umuuwi kasi minsan nadadatnan ko yung principal namin ssa gate, tapos sasabihin niyang wag na umuwi kasi sagot niya na yung lunch ko. Tapos after lunch, pinapatulog niya kami doon sa room niya sa principal office dalawa kami ni james, kasi 1:30 pm pa naman yung unang subject sa hapon. Tuwing may handaan or event yung school, pinapapunta niya kami sa principal office tapos papakainin.

I think my mind blocked some early memories of him doing things with me, all i could remember was waking up after us sleeping together and everything else looks hazy and indistinguishable.

the only memory i have of him doing things to me that i cant forget (unfortunately) was during grade 4. Buwan ng wika ata yun tapos may district contest at naghahanap sila ng contestant na kakanta ng classical. Nagulat na lang ako na merong dalawa silang kinoconsider — yung babae kong kaklase na laging kinukuha sa singing contest mula grade 1 kami, at ako na walang ka expi-experience and etc. And surprise..urprise ako yung napili kasi yung principal pala namin yung magcocoah.

I could never forget that one time, pinatawag niya ako sa office para mag praktis daw. His hands would softly touch me everywhere, hangang umabot yung pisil pisil sa hita ko, papunta sa hinanarap ko. I could still remember how i feel that time, sobrang init, tapos sobrang kaba na di ko alam. He would then encourage me to touch him too, ginaguide niya yung kamay ko papunta sa naka open na zipper niya.......................... i dont want to be too graphic

We were in that kind of moment ng biglang pumasok yung head teacher, tapos bigla niyang kinuha yung kamay ko, sobrang kaba ko pa nun. To cut the story short, di kami nahuli. Tinanong lang ng head teacher kung ano yung ginagawa ko dun sa office, tapos sinabi nung principal na contestant sa classical, medyo nagulat pa siya nun na ako yung kinuha, kasi mas kilala talaga yung babae kong kaklase na magaling kumanta.

Fast forwaerd when i was in high school, in case i havent mentioned it yet, we were dirt poor. Halos yung tanim na gulay na lang talaga ni nanay, at pagbebenta ng mga scrap metal and electric wire yung bumubuhay sa amin. And that principal would always come to me and offer to be his school boy but i kept ignoring and avoiding him as much as possible. Instead of accepting my refusal, what he did instead was constantly talk to my father, i think he was trying to get in good terms with my father until that time na my parents was asking me in his stead na magpa school boy na lang daw ako, pero di talaga ako pumayag.

Now, you would question me, why does it still stings when i never told anyone and my parents didnt know what he did to me. But you know, this guy is known for his p**o stuff, it's like an open secret at this point. He even had a previous school boy who robbed him, pero di niya makasuhan kasi irereport din siya ng parents kasi nagsumbong na he was treated as his "boytoy".

Ngayon ko lang na realize how lowkey fcked up it was. Imagine, offering your son to a predator. Kahit medyo naiintindihan ko yung position ng parents ko at that time, kasi anim din kaming magakakapatid, it was the desperate times that propelled them that decision and i already forgave them and still love them very much.

even tho sometimes, you know, it still kinda stings. I feel so fcking alone. I cant tell them how many times i was SAd as a kid, and two of them was our neighbour.

I used to store these trauma in my "do not open box" and think it wouldnt affect me, and that i am safe. Surprise.. surprise it's not a fcking good idea. I didnt know when or where it was, but somehow, everything comes crashing down and i have no idea what hit me. Im going insane. This desolate isolation is suffocating me. I have no friends because im so fcked up and awkward which makes social skill non existent.

i dont even know why im writing this. im just hoping every night i would not wake up the next morning. But the sun is still there, and im still here, i dont want to be fcking here. Why am i here. Now im just mumbling nonsense.

I cant even remember what pushed me to write this s**t. Thank you for reading btw even tho iknow i will just end up deleting this tomorrow.

゚viralシfypシ゚ ゚viralシfypシ゚viralシalシ

05/10/2025

"Hindi ko na Mahal ang asawa ko"

Admin, please hide my identity.

I don’t know if I’m a bad person, or if I just got tired. Pero ito ‘yung katotohanan na matagal ko nang tinatago — hindi ko na mahal ang asawa kong marino.

He’s a good man. Mabait, responsable, mapagmahal na ama. Lahat ng gusto ko dati, nasa kanya na. Pero habang tumatagal, habang paulit-ulit ‘yung cycle ng pag-alis at pagbalik niya, parang unti-unti ring nawala ‘yung puso kong minsang buong-buo para sa kanya.

Every time na aalis siya, umiiyak ako — pero hindi na dahil mamimiss ko siya. Umiiyak ako kasi alam kong pag-uwi niya, kailangan ko na namang magpanggap. Magpanggap na masaya, magpanggap na sabik, magpanggap na may apoy pa sa pagitan naming matagal nang nawala.

Hindi ko alam kung kelan nagsimulang lumamig. Siguro noong mga gabing mag-isa akong natutulog at umiiyak sa katahimikan. Siguro noong mas pinili kong sanayin ang sarili kong wala siya. Hanggang sa dumating ‘yung araw na kahit nandiyan na siya sa tabi ko… parang ang layo-layo pa rin.

Alam ko, pagod na pagod siya sa barko. Alam ko, ginagawa niya lahat para sa amin. Pero minsan, hindi sapat ang pera, ang padala, o ang mga pasalubong. Minsan, gusto ko lang ng yakap, ng oras, ng simpleng “Kumusta ka?” na hindi naputol ng mahinang signal o tawag ng duty.

And now, here I am—caught between guilt and emptiness.
Ayokong masira ang pamilya namin. Ayokong masaktan siya. Pero ayoko rin magpanggap habang araw-araw, nararamdaman kong unti-unti akong nabubura sa loob ng relasyon naming dati kong ipinaglaban ng buo.

Minsan tinatanong ko sarili ko: “Masama bang mapagod sa pagmamahal?”
Siguro oo. Pero mas masama siguro ‘yung manatili, habang alam mong wala ka nang maramdaman.

Kung mababasa mo man ito, gusto kong malaman mo—
Hindi ko sinayang ang pagmamahal mo. Sinubukan ko lang talagang ipaglaban, kahit ako na lang ang lumalaban sa dulo. 💔

゚viralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシ

05/10/2025

"Hindi ko na Mahal ang asawa ko"

Admin, please hide my identity.

I don’t know if I’m a bad person, or if I just got tired. Pero ito ‘yung katotohanan na matagal ko nang tinatago — hindi ko na mahal ang asawa kong marino.

He’s a good man. Mabait, responsable, mapagmahal na ama. Lahat ng gusto ko dati, nasa kanya na. Pero habang tumatagal, habang paulit-ulit ‘yung cycle ng pag-alis at pagbalik niya, parang unti-unti ring nawala ‘yung puso kong minsang buong-buo para sa kanya.

Every time na aalis siya, umiiyak ako — pero hindi na dahil mamimiss ko siya. Umiiyak ako kasi alam kong pag-uwi niya, kailangan ko na namang magpanggap. Magpanggap na masaya, magpanggap na sabik, magpanggap na may apoy pa sa pagitan naming matagal nang nawala.

Hindi ko alam kung kelan nagsimulang lumamig. Siguro noong mga gabing mag-isa akong natutulog at umiiyak sa katahimikan. Siguro noong mas pinili kong sanayin ang sarili kong wala siya. Hanggang sa dumating ‘yung araw na kahit nandiyan na siya sa tabi ko… parang ang layo-layo pa rin.

Alam ko, pagod na pagod siya sa barko. Alam ko, ginagawa niya lahat para sa amin. Pero minsan, hindi sapat ang pera, ang padala, o ang mga pasalubong. Minsan, gusto ko lang ng yakap, ng oras, ng simpleng “Kumusta ka?” na hindi naputol ng mahinang signal o tawag ng duty.

And now, here I am—caught between guilt and emptiness.
Ayokong masira ang pamilya namin. Ayokong masaktan siya. Pero ayoko rin magpanggap habang araw-araw, nararamdaman kong unti-unti akong nabubura sa loob ng relasyon naming dati kong ipinaglaban ng buo.

Minsan tinatanong ko sarili ko: “Masama bang mapagod sa pagmamahal?”
Siguro oo. Pero mas masama siguro ‘yung manatili, habang alam mong wala ka nang maramdaman.

Kung mababasa mo man ito, gusto kong malaman mo—
Hindi ko sinayang ang pagmamahal mo. Sinubukan ko lang talagang ipaglaban, kahit ako na lang ang lumalaban sa dulo. 💔

゚viralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシ

05/10/2025

“PINAUWI PA NIYA ANG PAMILYA KO GALING US BAGO SIYA MAGPROPOSED NG KASAL PERO AND ENDING…”

We are both 36 ng ex fiance ko, 5 years in the relationship tsaka sya nagproposed ng kasal sakin. Tinupad niya yung promise nya sakin na kapag nagpropose sya ng kasal sakin dapat nandito sa pinas 2 siblings ko at lola ko na nasa US. Sya pa yung nagbayad ng plane ticket nila back and forth kasi yun ang wish ko.

Pero 6 months after ng wedding proposal namin nagbago lahat, ayaw na nya makipagcooperate sa preparation ng kasal, laging may dahilan na kesyo busy sa work at business, kapag naman sinasabi ko na ako na bahala sa lahat kasi usually naman babae talaga ang punong abala sa wedding prep.

Sabi ko na lang bigyan mo na lang sakin yung budget ng kasal ako na bahala sa lahat pero minasama nya yon. Nagmukha daw akong pinerahan lang sya, paanong pinerahan nag usap kami na sya gagastos sa lahat ayaw nya nga ako mag ambag ni piso tapos bigla nya sasabihin mga ganyang bagay. Nastop yung wedding prep dahil lang sa sinabi ko, sabi ko edi mag ambag ako para makapagprep na ayaw din.

Eh kaya naman pala bigla sya nagkaganyan kasi pala may iba na sya, babae na ngpapapansin sakanya one year na pero recently lang daw nya inentertain, kinonfess sakin ng bestfriend nya at nakokonsensya na daw sya. Ang bilis ng pangyayari kinasal din sila after 2 months sobrang engrande ng kasal na para bang yung budget nya pampakasal namin napunta lahat sa kasal nila. Why he did that, na pati pamilya ko pinaasa nya. Take note pinauwi pa nya family ko para lang sa proposal pero ending ito gnawa nya.

Wala parin sya binibigay na reason bakit nya ako pinagpalit, oo nagpapapansin na skanya itong girl one year na pero recently lang nya inentertain tapos kasal na kagad, ganon sya kasigurado sa girl pero ako na 5 years nya gf iniwan nya dahil lang sa girl na yun.

゚viralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシ #

05/10/2025

"NAG DA-DALAWANG ISIP NA AKONG MAKASAMA SA BUHAY ANG GF KONG SINGLE MOM DAHIL..."

May girlfriend ako, at isa siyang nurse at single mom. Noong una tanggap ko naman siya kahit may anak na siya. Sinabi ko sa sarili ko okay lang kahit may anak siya, basta mahal niya ako.

Pero habang tumatagal parang nagbabago ang pananaw ko at nagdadalawang isip na ako kung tanggap ko pa ba ang kalagayan niya.

Gusto ko siyang yayain minsan mag-unwind, mag-dinner, o kahit simpleng movie night. Pero kadalasan, may duty siya… o kaya kailangan niyang bantayan ang anak niya. Naiintindihan ko, pero sa tuwing nauudlot, parang ako na lang ang laging nag-aadjust. Ako ang naghahanap ng paraan. Ako ang nagtitimpi. Ako ang nasa gilid habang ang buong mundo niya ay umiikot sa iba.

Ayokong magreklamo. Gusto ko siyang suportahan. Pero dumating ako sa puntong tinatanong ko na lagi ang sarili ko kung ganito ba ang gusto kong maging kasama sa buhay?

Hindi ko sinisisi ang anak niya. Mahal ko rin siya, kahit hindi siya galing sa akin. Pero nakakapagod din pala lalo kung ako lagi ang umiintindi at naga-adjust.

゚viralシfypシ゚viralシalシ

05/10/2025

"TINAPOS KO NA ANG LAHAT, INIWAN KO SI MISTER NG WALANG PASABI BITBIT ANG ANAK KO..."

First time kong mainlove nang sobra. Nagkakilala kami noong nagsisimula pa lang akong magtrabaho. Mabait siya, maalaga, at parang ramdam ko agad na siya na. Ilang buwan pa lang, naging kami na. Ang bilis ng lahat—ligawan, relasyon, tapos bigla nag-aya na magsama na kami. Kahit may pag-aalinlangan, pumayag ako dahil mahal ko siya, hanggang sa ikinasal na nga kami at nagka anak.

Fast forward, ngayon madalas siyang umuuwi nang gabi na. Pagka uwi tahimik lang walang imik, yung bang parang balewala na ako sa kaniya pero inisip ko stress lang sa trabaho. Tapos laging ganun siya hanggang hindi na ako nakatiis nagtanong ako, pero sabi niya, "Pagod lang ako, wag mo akong kulitin." Hanggang isang araw, habang naliligo siya, may nag-pop up na message sa laptop niya. Isang babae ang sabi “Namimiss na kita, kailan ulit tayo?”

Nanginginig yung kamay ko habang binabasa ko ang messages nila. Hindi lang pala minsan, matagal na pala. Hindi lang isa, kundi dalawa. May isa pang babae—mas matagal pa sa amin.

Ang masakit pa meron siyang message sa isang babae na napilitan lang siyang pakasalan ako kasi nabuntis niya ako. Sobrang sakit mga mhiee..

Saan mo pa ilalagay yung sarili mo pag ganun?

Umalis ako walang pasabi bitbit ko anak ko. Tinapos ko lahat. Hindi ako nakipag-away, hindi ako humingi ng paliwanag. Kasi ang totoo, hindi ko na kailangan pa. Minsan, kahit gaano mo kamahal ang isang tao, kapag hindi ka pinili, dapat kusa ka ng umalis na buhay nila.

Ngayon, unti-unti kong binubuo ulit ang sarili ko. Mahirap. Masakit. Pero kakayanin ko sa tulong ng mga magulang ko at kapatid at para sa anak ko.

゚viralシ ゚viralシfypシ゚viralシalシ

05/10/2025

Ang Confession Tungkol sa Relasyon (Nakakatawa at Nakakainis)

Tatlong taon ko nang hinahayaan ang partner ko na isipin na mas magaling siya sa pagtiklop ng labada kaysa sa akin para lang hindi na ako ang gumawa.

Sobrang terrible niya talaga; lahat ng damit na-cruk, at ang tuwalya ay baluktot. Pero ang ginawa ko, hinahayaan ko siya at nagpapanggap akong humahanga sa 'technique' niya.

Ngayon, 100% ng pagtiklop, siya na ang gumagawa! Kaya kung gusto mong makaiwas sa isang gawain, huwag kang maging magaling. I-praise mo lang ang masamang gawa niya. Ang ganda ng buhay, nakaupo lang ako habang siya ang nagtitiklop.

゚viralシ ゚viralシfypシ゚viralシalシ

05/10/2025

Pera ang Tunay na Proof of Love, Hindi Effort o Time

Wala nang mas nakaka-inis pa sa mga nagpo-post ng quote na, "Ang pag-ibig ay hindi nasusukat sa pera, kundi sa oras at atensyon." Sabihin niyo 'yan sa mga taong kumakain ng tingin habang nagde-date!

Heto ang katotohanan na ayaw ninyong tanggapin: Ang pag-ibig ay nasusukat sa financial investment.
Bakit? Kasi madaling magbigay ng effort o oras—libre lang 'yan. Sinong hindi kayang mag-text ng "Good morning"? Sinong hindi kayang mag-suggest ng date sa park? Halos lahat! Walang sakripisyo 'yan.

Pero ang pera? Iba 'yan. Ang pera ay concrete, tangible, at mahirap kitain. Kapag nag-invest ka ng pera sa isang relasyon, nag-i-invest ka ng oras na ginugol mo para kitain 'yun. Ibig sabihin, mas mataas ang halaga ng pagmamahal mo.

Ang totoong tanong ay hindi, "Gaano ka ka-busy?" kundi, "Gaano ka handa mag-sakripisyo ng pinaghirapan mo para sa taong 'yan?"
Kung mahal mo, hindi ka magtitipid sa dates, hindi ka magrereklamo sa gastos ng travel, at siguradong hindi mo hahayaang maging pantay lang ang hati ninyo sa bills kung mas malaki ang kita mo. Ibig sabihin, mas importante sa iyo ang savings mo kaysa sa comfort at future ng partner mo.
Kaya, tigilan na ang pagde-deny. Ang sapat na atensyon ay requirement, hindi proof of love. Ang tunay na sukatan? Sino ang mas naglalabas ng pambayad sa relasyon? Iyon ang mas nagmamahal.

Agree ba kayo? Alam kong marami ang magagalit sa akin, pero kailangan nating maging totoo.

゚viralシ ゚viralシfypシ゚viralシalシ

Address

Nangka Consolacion Cebu
Cebu City
6001

Telephone

+639452386551

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when LifeLessons Learned posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to LifeLessons Learned:

Share

Category