23/01/2026
📖Ang Nawawalang Pitaka!
Pagod na pagod si Lyn pauwi galing trabaho. Sumakay siya ng jeep, halos tulog na sa sobrang antok dahil dalawang oras lang ulit ang tulog niya. Pagdating niya sa terminal, kinapa niya ang bag… pero wala ang pitaka niya.
Nandoon ang ATM, mga ID, at ang huling ₱900 na budget niya para sa isang linggo.
Parang nanlamig siya.
Parang humigpit ang dibdib niya.
“Paano na ’to?” mahina niyang sabi.
Bumalik siya sa dinaanan niya, nagtanong sa dispatcher kung may nagbalik ng pitaka. Wala. Umupo siya sa gilid, pinipigilan ang luha. Iniisip niya, “Bakit parang kapag pagod na pagod na ako, doon pa ako sinusubok?”
Patid na sana ang pag-asa niya nang may lumapit na tricycle driver, hawak ang isang brown na pitaka.
“Miss, sa’yo ba ’to? Pinakitang pasahero kanina. Nagmamadali siya kaya pinaabot na lang niya sa akin.”
Napahinto si Lyn. Binuksan niya ang pitaka — kumpleto pa ang lahat.
Tumulo ang luha niya. Hindi dahil sa pera, kundi dahil may mga tao pa ring piliing maging tapat kahit puwede naman nilang hindi ibalik.
Umuwi siyang mas magaang ang puso.
At napagtanto niya:
❣️Hindi palaging mabait ang mundo…
pero may mga taong pinipiling maging mabuti.
At minsan, ang kabutihan ng isang estranghero ang himalang hindi mo akalaing darating.