Chai Chai the fur momshie

Chai Chai the fur momshie Bisdak Furmom of rescued Aspin dog and rescued Puspin Cat ❤️❤️❤️
(1)

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSHEpisode 8 — The Mafia BossHindi mawala sa isip ni Ava ang mga nangyari nitong mga ...
15/09/2026

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSH

Episode 8 — The Mafia Boss

Hindi mawala sa isip ni Ava ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw.

Ang dalawang lalaking laging nakasunod kay Andrian.

Ang mga security guard na biglang dumami sa paligid ng Cole Tech.

At higit sa lahat…

Kung bakit parang may mga taong takot na takot kay Andrian.

Nasa pantry si Ava habang hawak ang kaniyang mug.

Tahimik siyang nakatitig sa kape.

“Something is definitely wrong.”

Bigla siyang may naisip.

“Baka secret agent siya?”

Napailing siya.

“Hindi…”

“Assassin?”

Mas lalo siyang napailing.

“Hindi rin. Ang corny.”

Sandali siyang natahimik.

“Mafia boss?”

Napatingin siya sa paligid.

“…Ay, mas lalong corny.”

“Anong corny?”

Napatalon si Ava.

“AAAAH!”

Muntik niyang mabitawan ang mug.

Mabilis itong sinalo ng isang k**ay.

Si Andrian.

“Careful.”

Nanlaki ang mata ni Ava.

“Grabe ka naman! Bigla ka kasing sumusulpot!”

Napatingin si Andrian sa mug na hawak niya.

“Still clumsy.”

“Excuse me?”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Nothing.”

Umupo siya sa tabi nito.

Napatingin si Ava sa kaniyang boss.

O mas tama…

Sa kaniyang high school crush na ngayon ay sobrang intimidating na CEO.

“Andy…”

“Hm?”

“May itatanong ako.”

“Sige.”

“Are you…”

Huminto siya.

Tinitigan siya ni Andrian.

“Are you what?”

“Secret agent?”

Natahimik si Andrian.

Then…

Tumawa siya.

“Hindi.”

“Sure?”

“Very sure.”

“Assassin?”

Mas lalo siyang natawa.

“Ava.”

“Okay, last question.”

Huminga siya nang malalim.

“Mafia boss ka ba?”

Biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Andrian.

Tahimik.

Hindi gumalaw si Ava.

At doon niya unang nakita ang ibang mukha ni Andrian.

Hindi ang CEO.

Hindi ang Andy na kilala niya noong high school.

Kundi ang lalaking kinatatakutan ng maraming tao.

“Ava…”

“Yes?”

“Bakit mo naitanong?”

Napakamot siya sa ulo.

“Ewan ko. Feeling ko lang.”

Lumapit nang kaunti si Andrian.

“Kung sabihin kong oo?”

Napakurap si Ava.

“…”

Tahimik.

Tatlong segundo.

Apat.

Limang segundo.

Then she whispered—

“Kaya pala.”

“Kaya pala ano?”

Napatingin siya mula ulo hanggang paa.

“Kaya pala intimidating ka!”

Napakunot-noo si Andrian.

“That's your reaction?”

Tumango si Ava.

“Oo.”

“Hindi ka natatakot?”

“Medyo.”

“Medyo?”

“Oo.”

“Gaano ka-medyo?”

Nag-isip si Ava.

“Mga… fifteen percent.”

Napahawak sa noo si Andrian.

“Fifteen?”

“Oo. Kasi…”

Itinaas ni Ava ang isang daliri.

“Una, nakita kitang nag-rescue ng kuting noong high school.”

Isa pa.

“Pangalawa, binigyan mo ako ng stuffed bear.”

Isa pa.

“Pangatlo, lagi mong sinasabihan na mag-ingat ako.”

Napangiti siya.

“At pang-apat…”

Tumingin siya diretso sa mga mata ni Andrian.

“Hindi ko makalimutan na ikaw yung lalaking gusto ko noong high school.”

Natigilan si Andrian.

Parang biglang nawala ang pagiging mafia boss nito.

“…”

“Ano?”

“Nothing.”

“Bakit ka namumula?”

“Hindi ako namumula.”

“Namumula ka.”

“Hindi.”

“Andy…”

“Ava.”

Pareho silang natahimik.

Then Ava suddenly smiled.

“Ang funny.”

“Ano?”

“Imagine…”

Napahawak siya sa dibdib habang tumatawa.

“Yung crush ko noong high school, mafia boss pala!”

Napailing si Andrian habang pinipigilan ang tawa.

“Hindi ko alam kung matutuwa ako o mag-aalala.”

“Bakit?”

“Kasi parang hindi mo sineseryoso.”

“Hindi naman kita sinasabing hindi nakakatakot.”

“Pero fifteen percent lang?”

“Fine.”

Nag-cross arms si Ava.

“Thirty percent.”

“Wow.”

“Forty kung nakasimangot ka.”

Napangiti si Andrian.

“Then I should smile more.”

Biglang natigilan si Ava.

“…”

“Bakit?”

“Wala.”

“Ava.”

“Mas delikado ka kapag nakangiti.”

Natawa si Andrian.

“Bakit?”

“Kasi…”

Napayuko siya.

“Mas nakakakilig.”

Tumigil ang tawa ni Andrian.

Napatingin siya kay Ava.

“Anong sabi mo?”

“WALA!”

Tumayo agad si Ava.

Pero sa sobrang kaba niya, natamaan niya ang upuan.

“Aray!”

Muntik siyang matumba.

Mabilis siyang hinawakan ni Andrian sa braso para hindi tuluyang bumagsak.

“Careful.”

Napatingin si Ava sa k**ay niya.

Then kay Andrian.

“See?”

“Ano?”

“Eto na naman tayo.”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Parang hindi ka talaga nagbago.”

“Excuse me!”

“Still the same Ava.”

Later That Evening…

Nasa opisina si Andrian nang biglang pumasok si Marcus, isa sa kaniyang trusted security men.

“Sir.”

Tumango si Andrian.

“Ano?”

“May nakita kaming mga taong nagmamanman sa building.”

Agad naging seryoso ang mukha ni Andrian.

“Blackwood?”

“Yes.”

Napatingin siya sa bintana.

“Gaano kalapit?”

“Very close.”

Sandaling natahimik si Andrian.

Then he asked—

“Nasaan si Ava?”

“Umalis na po siya.”

Biglang tumayo si Andrian.

“Make sure she gets home safely.”

“Yes, sir.”

Paglabas ni Marcus, napaupo muli si Andrian.

Hindi niya gustong madamay si Ava sa mundong matagal niyang itinago.

Isang mundong puno ng mga lihim.

Mga taong hindi basta-basta sumusunod sa batas.

At isang pangalan na may bigat sa ilalim ng mundo—

Blackwood.

Meanwhile…

Nasa elevator si Ava.

Mag-isa.

Habang bumababa ang elevator, bigla niyang naalala ang sinabi ni Andrian.

“Kung sabihin kong oo?”

Napangiti siya nang mag-isa.

“Grabe…”

Napailing siya.

“First crush ko nga talaga.”

Then biglang bumukas ang elevator.

May dalawang lalaking nakatayo sa hallway.

Parehong seryoso.

Parehong nakasuot ng itim.

Napahinto si Ava.

Tumingin ang dalawang lalaki sa kaniya.

“Miss Santos?”

“Yes?”

“Mr. Blackwood asked us to es**rt you home.”

Napatingin siya sa kanila.

Then napabuntong-hininga.

“Okay.”

Habang naglalakad sila, napansin niyang sobrang tahimik ng mga lalaki.

Walang nagsasalita.

Parang bodyguards sa pelikula.

Napaisip si Ava.

“Grabe naman…”

Napangiti siya.

“Hindi lang pala intimidating si Andrian.”

Tumingin siya sa dalawang lalaki.

“Buong team pala.”

Pagdating niya sa bahay, may message agad mula kay Andrian.

Andrian: Nasa bahay ka na?

Napangiti si Ava.

Ava: Yes, Boss.

Ilang segundo lang, nag-reply siya.

Andrian: Don't call me Boss.

Ava: Why? Mafia boss ka naman pala. 😂

Matagal bago nag-reply.

Then—

Andrian: You're enjoying this too much.

Napatawa si Ava.

Ava: A little.

Andrian: Good night, Ava.

Tinitigan niya ang screen.

Then she smiled.

Ava: Good night, Andy.

Ilang segundo.

Andrian: Good night, my high school crush.

Nanlaki ang mata ni Ava.

“WHAT?!”

Napatayo siya sa k**a.

“Sinabi niya talaga?!”

Tinakpan niya ang mukha gamit ang unan.

“Grabe ka, Andrian!”

Pero sa likod ng kaniyang ngiti, alam niyang may malaking bahagi ng buhay ni Andrian na hindi pa niya alam.

At sa gabing iyon, isang bagay ang naging malinaw sa kaniya.

Hindi lang CEO si Andrian Blackwood.

Hindi lang siya ang dating lalaking naka-salamin na naging first crush niya.

May tinatagong mundo ang lalaking mahalaga sa kaniya.

At sa susunod na pagkakataon…

malalaman na niya ang buong katotohanan.

















❤️

Subscribe to get exclusive benefits:
https://www.facebook.com/61553074737807/subscribenow

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSHEPISODE 7 — SECRET LIFEMula nang malaman ni Ava na si Andrian Blackwood ang dating...
14/09/2026

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSH

EPISODE 7 — SECRET LIFE

Mula nang malaman ni Ava na si Andrian Blackwood ang dating niyang kaklaseng si Andy Cole, parang mas naging kakaiba ang lahat.

Hindi na niya kailangang hulaan kung bakit pamilyar ang boses nito.

Hindi na rin niya kailangang mag-isip kung bakit alam nito ang maliliit na bagay tungkol sa kanya.

Pero may isang tanong na hindi mawala sa isip niya.

Ano ba talaga ang buhay ni Andrian?

Bakit parang may mga bagay tungkol sa kanya na ayaw nitong pag-usapan?

At bakit parang may mga taong sobrang nag-iingat kapag binabanggit ang pangalan ng Blackwood family?

“Good morning, Andy.”

Napatingin si Andrian mula sa laptop niya.

“Good morning, Ava.”

“May meeting tayo mamaya.”

“I know.”

“Alam mo na?”

“Yes.”

Napailing si Ava.

“Of course. Mr. Perfect.”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“That's new.”

“Compliment iyon.”

“Sounds suspicious.”

Napatawa si Ava.

“Bakit ba ang seryoso mo noon? Ngayon ang kulit mo na.”

“Dahil ikaw ang kausap ko.”

Natigilan si Ava.

“Ah…”

Biglang natahimik.

Napansin iyon ni Andrian at napangiti.

“Still easy to embarrass.”

“Hindi ako embarrassed!”

“Your ears are red.”

Agad hinawakan ni Ava ang tenga niya.

“Andy!”

Tumawa nang mahina si Andrian.

Napailing si Ava habang nakangiti.

“Ang yabang mo na talaga.”

“Maybe.”

Nang hapon ding iyon, may business meeting sa isang private conference room.

Habang naghihintay si Ava sa labas, napansin niyang may dalawang lalaking nakaitim na dumating.

Hindi sila naka-office attire.

Tahimik silang lumapit kay Andrian.

“Sir.”

Tumango lang si Andrian.

Mabilis silang pumasok sa conference room.

Napakunot-noo si Ava.

Mga security guard ba sila?

Makalipas ang ilang minuto, lumabas ang isa sa mga lalaki.

Napatingin ito kay Ava.

Saglit lamang.

Pero sapat na iyon para makaramdam siya ng kakaiba.

Nang pumasok muli si Andrian sa hallway, agad niyang napansin ang ekspresyon ni Ava.

“Ano?”

“Wala.”

“You're thinking.”

“Hindi.”

“Ava.”

Napabuntong-hininga siya.

“Okay. May itatanong ako.”

“Go ahead.”

“Sino sila?”

Tumingin si Andrian sa dalawang lalaking nasa malayo.

“Security.”

“Security?”

“Yes.”

“Bakit parang hindi sila ordinaryong security?”

Saglit na natahimik si Andrian.

“They're here to protect the company.”

“May threat ba?”

Hindi agad sumagot si Andrian.

“Sometimes.”

Biglang nawala ang ngiti ni Ava.

“Sometimes?”

“Don't worry.”

“Paano ako hindi mag-aalala?”

Lumapit si Andrian.

“Because you're with me.”

Napatingin si Ava sa kanya.

“That's supposed to make me feel better?”

“Yes.”

“Hindi gumagana.”

Napangiti siya.

“Then I'll make sure nothing happens to you.”

Tahimik si Ava.

Hindi niya alam kung bakit biglang naging seryoso ang boses nito.

“Andy…”

“Hmm?”

“May tinatago ka ba sa akin?”

Tinitigan siya ni Andrian.

“May mga bagay na hindi pa ako handang sabihin.”

“Bakit?”

“Because I don't want you involved.”

Napakunot-noo si Ava.

“Involved in what?”

Hindi sumagot si Andrian.

Sa halip, maingat niyang inilagay ang k**ay sa balikat ni Ava at inilayo siya nang kaunti mula sa hallway.

“Stay close to me.”

“Why?”

“Just trust me.”

Hindi alam ni Ava kung bakit, pero tumango siya.

Paglabas nila ng building nang gabing iyon, malakas ang ulan.

“Great.”

Napatingin si Ava sa langit.

“Wala akong payong.”

“Of course.”

“Don't laugh.”

“I'm not.”

Pero nakangiti si Andrian.

“Ano?”

“Nothing.”

“Kilala kita, Andy.”

“Then you know I'm not laughing.”

“Exactly.”

Inilabas ni Andrian ang payong niya.

“Come here.”

“Okay.”

Magkatabi silang naglakad sa ilalim ng payong.

Napansin ni Ava na bahagyang nakatagilid ang payong para siya ang masakop ng ulan.

“Andy.”

“Hmm?”

“Basang-basa ka na sa isang side.”

“I'm fine.”

“Pero—”

“I'm fine, Ava.”

Napatingin siya sa balikat ni Andrian.

Tama siya.

Mas nababasa ito kaysa sa kanya.

Napangiti siya nang maliit.

“Same ka pa rin.”

“What?”

“Dati rin.”

“Dati?”

“Kapag may problema ako noon, tahimik ka lang pero lagi kang nandiyan.”

Napangiti si Andrian.

“You noticed?”

“Hindi ko lang pinapansin noon.”

“Apparently.”

Napailing si Ava.

“Sayang.”

“Why?”

“Kung alam ko lang na crush din pala ako ng crush ko…”

Napahinto si Andrian.

“Then?”

Namula si Ava.

“Wala.”

“Say it.”

“No.”

“Come on.”

“Hindi!”

Tumawa si Andrian.

At habang naglalakad sila, biglang natapilok si Ava sa maliit na lubak.

“Whoa!”

Mabilis siyang hinawakan ni Andrian sa braso upang hindi siya matumba.

Napatitig sila sa isa't isa.

Parehong natahimik.

Pagkatapos ay ngumiti si Andrian.

“Still clumsy.”

Napailing si Ava.

“Bakit parang destiny ko talagang matapilok kapag ikaw ang kasama ko?”

“Maybe.”

“Maybe what?”

“Maybe you get nervous around me.”

“Hindi!”

“High school pa lang.”

“Andy!”

Tumawa siya.

“Okay, okay.”

Maingat niyang inayos ang payong.

“Let's go.”

Ngumiti si Ava habang naglalakad sa tabi niya.

Hindi niya napansin ang paraan ng pagtingin ni Andrian sa kanya.

Parehong tingin.

Parehong lambing.

Gaya noong high school.

Nang makauwi si Ava, hindi pa rin mawala sa isip niya ang mga nangyari.

Ang dalawang lalaking nakaitim.

Ang kakaibang business meeting.

Ang pagiging maingat ni Andrian.

At ang sinabi nito.

“I don't want you involved.”

May malaking sikreto ang Blackwood family.

At unti-unti niya iyong nararamdaman.

Samantala, sa isang madilim na office sa kabilang bahagi ng lungsod, nakatayo si Andrian habang nakatingin sa isang folder.

“Sir,” sabi ng kanyang trusted man, “may gumagalaw na naman.”

Tumigas ang ekspresyon ni Andrian.

“Keep Ava out of it.”

“Yes, sir.”

“Double her security.”

Tumango ang lalaki.

“Understood.”

Matapos itong umalis, napatingin si Andrian sa isang lumang litrato sa kanyang desk.

Larawan nila ni Ava noong high school.

Napangiti siya nang bahagya.

“Still the same…”

Naalala niya ang batang Ava na palaging namumula kapag nagkakatitigan sila.

At hanggang ngayon—

ganon pa rin.

Ang kaibahan lang?

Noon, tahimik lang siyang nakatingin mula sa malayo.

Ngayon, kaya na niyang protektahan ang taong iyon.

At kahit hindi pa alam ni Ava ang buong katotohanan tungkol sa kanya…

Isang bagay ang siguradong-sigurado si Andrian.

Hindi niya hahayaang may mangyaring masama kay Ava.

















❤️

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSHEPISODE 6 — IKAW PALA, ANDYHindi makapagsalita si Ava.Nakatayo lang siya sa harap ...
13/09/2026

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSH

EPISODE 6 — IKAW PALA, ANDY

Hindi makapagsalita si Ava.

Nakatayo lang siya sa harap ni Andrian habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga alaala noong high school.

Ang lalaking naka-salamin.

Ang tahimik na kaklase.

Ang batang lalaki na palaging nakaupo sa likod ng classroom.

Andy Cole.

At ngayon, nasa harapan niya ito.

Mas matangkad.

Mas confident.

At isa nang CEO.

“Hindi ako makapaniwala…”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Believe it.”

“Pero…”

Itinaas ni Ava ang k**ay at itinuro ang mukha niya.

“Nasaan ang salamin?”

Napatawa si Andrian.

“Wala na.”

“Bakit?”

“I don't need it anymore.”

“Grabe.”

Napailing si Ava.

“So ikaw talaga si Andy?”

“Yes.”

“Yung Andy na laging tahimik?”

“Yes.”

“Yung Andy na laging nasa library?”

“Yes.”

“Yung Andy na halos hindi nagsasalita?”

“Yes.”

“Yung Andy na minsan kong binagsakan ng libro?”

Napangiti si Andrian.

“Yes.”

Napapikit si Ava.

“Please tell me nakalimutan mo na iyon.”

“No.”

“Andy!”

Tumawa siya.

“You asked me to be honest.”

“Hindi ibig sabihin nun kailangan mong alalahanin lahat!”

“Too late.”

Napahawak si Ava sa noo.

“Okay. This is embarrassing.”

“Why?”

“Because…”

Huminga siya nang malalim.

“Crush kita noon.”

Tahimik.

Biglang tumigil ang ngiti ni Andrian.

“Alam ko.”

Nanlaki ang mata ni Ava.

“WHAT?!”

“You weren't very subtle.”

“Hindi nga!”

“You looked at me every morning.”

“Hindi!”

“You dropped your notebook whenever we made eye contact.”

“Hindi!”

“You once walked into the wrong classroom because you were looking at me.”

Napabuka ang bibig ni Ava.

“HOW DO YOU REMEMBER THAT?!”

“Because I was there.”

Napatalikod si Ava.

“Gusto ko nang umuwi.”

Tumawa si Andrian.

“It's okay.”

“Hindi okay!”

“Cute ka naman noon.”

Dahan-dahang napalingon si Ava.

“Cute?”

“Yes.”

Biglang namula ang mukha niya.

“Hindi ka talaga nagbago.”

“I did.”

“Hindi. Mas nakakainis ka lang ngayon.”

Ngumiti si Andrian.

“But you still blush easily.”

“Hindi ako namumula!”

“Your ears are red.”

Agad hinawakan ni Ava ang magkabilang tenga niya.

“Walang ganun!”

Tumawa si Andrian.

Kinabukasan, ibang-iba ang pakiramdam ni Ava pagpasok niya sa office.

Alam na niya ang sikreto.

Si Mr. Blackwood…

Si Andrian…

Si Andy…

Iisang tao.

Pero may isang problema.

Hindi niya alam kung paano siya makikitungo rito ngayon.

“Good morning, Mr. Blackwood.”

Napatingin sa kanya si Andrian.

“Mr. Blackwood?”

“Yes.”

“Yesterday you called me Andy.”

“Yesterday was different.”

“Why?”

“Because…”

Napaisip si Ava.

“Because I just found out that my boss is my high school crush.”

Tahimik si Andrian.

Then he smiled.

“So?”

“So awkward!”

“I'm still the same person.”

“Hindi!”

“Why?”

“Noong high school, tahimik ka.”

“And now?”

“Now you're annoying.”

Napangiti si Andrian.

“Good.”

“Bakit good?”

“Mas comfortable ka na sa akin.”

Natigilan si Ava.

May point.

Noon, hindi niya kayang magsalita nang maayos kapag nasa paligid si Andy.

Ngayon, kaya na niyang makipagtalo sa CEO.

“Fine.”

Tumalikod siya.

“Andy.”

Huminto si Andrian.

“Hmm?”

“Good morning.”

Bahagya siyang ngumiti.

“Good morning, Ava.”

At sa simpleng pagtawag niya sa pangalan nito, biglang bumilis ang tibok ng puso ni Ava.

Ayoko na.

Crush ko pa rin yata siya.

Maya-maya, may meeting sila sa conference room.

Nasa gitna ng presentation si Ava nang biglang magtanong si Andrian.

“Ava.”

“Yes?”

“Do you remember the school fair?”

Napatingin siya.

“School fair?”

“Yes.”

“Yung may game booths?”

“Yes.”

“Bakit?”

“Nothing.”

“Andy…”

“Yes?”

“May tinatago ka ba?”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Maybe.”

Napakunot-noo si Ava.

“Tell me.”

“Not yet.”

“Bakit?”

“Because I want you to remember it yourself.”

Napaisip si Ava.

Hanggang biglang may naalala siya.

Isang araw noong high school.

May school fair.

May booth na kailangan nilang maghagis ng ring sa bote.

At may isang batang lalaki na tahimik na nanalo ng maliit na stuffed toy.

“Wait…”

Napatingin siya kay Andrian.

“You won that little bear!”

Tumango siya.

“You remember?”

“Hindi ko maalala kung kanino mo binigay.”

Ngumiti si Andrian.

“You.”

Nanlaki ang mata ni Ava.

“Ako?!”

“Yes.”

“Bakit?”

“Because you kept looking at it.”

Napahawak si Ava sa dibdib niya.

“Akala ko nanalo ako!”

“You did.”

“Paano?”

“I gave it to you.”

Natahimik siya.

Biglang naging malinaw ang isang lumang alaala.

Si Andy, tahimik na inaabot sa kanya ang maliit na stuffed bear.

At siya naman, sobrang saya.

“Akala ko coincidence lang…”

“No.”

“Andy…”

“Yes?”

“Crush mo rin ba ako noon?”

Hindi agad sumagot si Andrian.

Tinitigan lang niya si Ava.

Then he smiled.

“Guess.”

Napairap si Ava.

“Hindi ako manghuhula.”

“Then ask me again later.”

“Ang daya mo.”

“Maybe.”

Pagkatapos ng meeting, sabay silang naglakad papunta sa elevator.

Habang hinihintay iyon, nagsalita si Ava.

“May isa pa akong tanong.”

“Go ahead.”

“Bakit mo ginamit ang pangalan na Andy Cole?”

“Andy is my nickname.”

“And Cole?”

“My mother's maiden name.”

Tumango si Ava.

“So talagang planado.”

“Yes.”

“Grabe. Kahit high school may secret identity ka na.”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“I had reasons.”

Hindi na nagtanong si Ava.

Napansin niyang biglang naging seryoso ang mukha nito.

May mga bagay tungkol sa buhay ni Andy na hindi pa niya alam.

At marahil, darating ang panahon na malalaman din niya.

Pero sa ngayon, gusto muna niyang makilala ang lalaking nasa harapan niya.

Hindi bilang CEO.

Hindi bilang mysterious businessman.

Kundi bilang—

Andy.

Pagbukas ng elevator, pumasok sila.

Tahimik silang dalawa.

Hanggang biglang nagsalita si Ava.

“Andy?”

“Yes?”

“About that stuffed bear…”

“Hmm?”

“Nasaan na kaya iyon?”

“Hindi mo na maalala?”

“Hindi.”

Ngumiti si Andrian.

“Good.”

“Why?”

“Because I still have the other half.”

Napatingin si Ava sa kanya.

“Other half?”

Tumango si Andrian.

“Maybe I'll show you someday.”

Napangiti si Ava.

“Promise?”

“Promise.”

Ding!

Bumukas ang elevator.

Naunang lumabas si Ava.

Pero bago siya tuluyang makalayo, napalingon siya kay Andrian.

“Andy?”

“Yes?”

“I'm glad I remembered you.”

Sandaling natahimik si Andrian.

Then he smiled softly.

“So am I.”

At sa araw na iyon, isang bagay ang naging malinaw kay Ava.

Ang high school crush niya ay hindi pala talaga nawala.

Nagbago lang ang pangalan niya.

Nagbago ang buhay niya.

Pero ang lalaking minahal niya nang palihim noon…

ay siya pa rin.

Si Andy Cole.

Si Andrian Blackwood.

At hindi niya alam na sa likod ng tahimik na ngiting iyon ay may isang malaking lihim pa siyang matutuklasan.

















❤️

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSHEPISODE 5 — ANDY COLE“Bakit parang may kulang?”Nakatitig si Ava sa computer screen...
12/09/2026

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSH

EPISODE 5 — ANDY COLE

“Bakit parang may kulang?”

Nakatitig si Ava sa computer screen habang inaayos ang presentation para sa isang importanteng client meeting.

“Logo… check.”

“Charts… check.”

“Coffee…”

Tumingin siya sa tabi ng laptop niya.

“Check.”

Huminga siya nang malalim.

“Perfect.”

Ilang segundo lang ang lumipas nang biglang mag-pop up ang isang notification sa screen.

Meeting Room 3 — 2:00 PM

Napatingin si Ava sa oras.

“2:00 PM na?!”

Mabilis siyang tumayo.

“Ay, naku!”

Kinuha niya ang laptop at folder.

Paglabas niya ng cubicle, muntik na siyang bumangga sa isang tao.

“Sorry!”

Pero bago pa siya makaatras—

“Careful.”

Natigilan siya.

Pamilyar ang boses.

Pagtingala niya, si Andrian na naman.

“Sir!”

Napatingin ito sa hawak niyang folder.

“Meeting?”

“Yes.”

“Then why are you running?”

“Because I'm late.”

“You're three minutes early.”

Napatingin si Ava sa wall clock.

Napahinto siya.

“Tama nga.”

Tahimik si Andrian.

“Relax.”

“I'm trying.”

“You're not very good at it.”

Napatingin siya rito.

“Excuse me?”

Ngumiti si Andrian.

“Come on.”

Pagdating nila sa meeting room, nauna nang pumasok ang ibang employees.

Umupo si Ava at binuksan ang laptop.

Habang nagsisimula ang meeting, napansin niyang tahimik na nakatingin si Andrian sa presentation niya.

Maya-maya, nagsalita ito.

“Good presentation.”

Napangiti si Ava.

“Thank you.”

“Pero mali ang slide seven.”

Nanlaki ang mata niya.

“Ha?!”

Tumawa nang bahagya ang isang kasama nila.

Mabilis na binuksan ni Ava ang slide.

“Oh…”

Tama nga.

“Sorry.”

“It's okay.”

Kinuha ni Andrian ang laptop niya at inayos ang slide.

“Here.”

“Thank you.”

Habang nakatingin si Ava sa screen, napansin niya kung paano humawak ng pen si Andrian.

Dalawang daliri lang.

Bahagyang nakatagilid.

Bigla siyang natigilan.

Parang may alaala na sumagi sa isip niya.

Isang classroom.

Isang lalaking naka-salamin.

At isang k**ay na ganoon din ang pagkakahawak sa pen.

Andy Cole.

Napakurap si Ava.

Andy…

Mabilis siyang napatingin kay Andrian.

Pareho.

Hindi niya maipaliwanag kung bakit.

Pero may maliit na bagay sa kilos nito na nagpapaalala sa kanya kay Andy.

“Are you okay?”

Napatingin siya kay Andrian.

“Yes.”

“Sure?”

“Yes.”

“Then why are you staring at my hand?”

Biglang namula si Ava.

“I wasn't!”

“Okay.”

Tahimik na bumalik si Andrian sa meeting.

Pero may maliit na ngiti sa kanyang labi.

Pagkatapos ng meeting, hindi pa rin mawala sa isip ni Ava ang naalala niya.

Habang naglalakad siya sa hallway, napabulong siya.

“Andy…”

Bigla siyang napahinto.

“Baka coincidence lang.”

Nagpatuloy siya sa paglalakad.

“Pareho silang tahimik.”

“Pareho silang seryoso.”

“Pareho rin silang mahilig sa black coffee…”

Huminto ulit siya.

“Pero hindi naman lahat ng lalaking umiinom ng black coffee ay si Andy.”

Tumango siya sa sarili.

“Exactly.”

Biglang may boses mula sa likuran.

“Talking to yourself?”

Napatalon si Ava.

“Ah!”

Paglingon niya, si Andrian.

“Sir! Huwag kayong biglang sumusulpot!”

“I walked normally.”

“Pero hindi ko kayo narinig!”

“That's because you're busy talking to yourself.”

Napahiya si Ava.

“Hindi ako talking to myself.”

“Really?”

“Yes.”

“Then who were you talking to?”

“Wala.”

“Andy?”

Nanlaki ang mata ni Ava.

“Ha?!”

Tahimik si Andrian.

Parang may gusto siyang sabihin pero pinili niyang ngumiti na lang.

“Nothing.”

“Sir, bakit parang lagi ninyong alam ang iniisip ko?”

“Maybe you're easy to read.”

“Hindi ako easy to read!”

“You are.”

“Hindi!”

“Okay.”

Napairap si Ava.

“Ang kulit niyo.”

Andrian smiled.

“You used to say that too.”

Napatigil si Ava.

“Used to?”

“Yes.”

“Saan?”

“High school.”

Tahimik siya.

Then slowly—

“You really remember me from high school?”

“Yes.”

Diretsong sagot ni Andrian.

Wala nang pag-iwas.

Wala nang palusot.

Tinitigan niya si Ava.

“I remember you.”

Natahimik si Ava.

“Pero… bakit?”

“Because you were hard to forget.”

Biglang uminit ang mukha niya.

“Sir…”

“Hmm?”

“That's…”

Hindi niya alam ang sasabihin.

“That's a very strange thing to tell your employee.”

Ngumiti si Andrian.

“I'm just telling the truth.”

Nang gabing iyon, naiwan si Ava sa office para tapusin ang isang report.

Tahimik na ang buong floor.

Habang nag-iimpake siya, may nakita siyang lumang box sa isang storage cabinet.

“What's this?”

Binuksan niya iyon.

Mga lumang company documents.

May ilang school partnership records mula sa Madison High School.

Kinuha niya ang isang lumang event brochure.

At doon—

may larawan ng mga estudyanteng dumalo sa isang school event.

Napahinto siya.

May isang batang lalaki sa gilid ng larawan.

Naka-salamin.

Tahimik.

Pamilyar na pamilyar.

Andy Cole.

“Andy…”

Napangiti si Ava habang tinitingnan ang larawan.

“Grabe. Ang tagal na pala.”

Biglang may boses sa likuran niya.

“Still remember him?”

Napalingon siya.

Si Andrian.

“Sir!”

Lumapit ito.

Tiningnan ang larawan.

Then looked at Ava.

“Yes.”

“Alam mo ba kung nasaan na siya?”

Tahimik si Andrian nang ilang segundo.

Then he answered—

“Malapit lang.”

“Ha?”

“Very close.”

Napakunot-noo si Ava.

“Paano?”

Ngumiti si Andrian.

“Because you're looking at him.”

Natigilan si Ava.

“...What?”

Hindi siya makapagsalita.

Tinitigan niya ang mukha ni Andrian.

Malamig na expression.

Green eyes.

Parehong tingin.

Parehong maliit na ngiti.

At biglang may isang memoryang bumalik.

Isang hallway.

Isang batang lalaking naka-salamin.

Isang nahulog na notebook.

At ang simpleng salitang—

“Careful.”

Napahawak si Ava sa bibig niya.

“Hindi maaari…”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Now you remember?”

“Y-You…”

Tumango siya.

“Yes.”

Sandaling katahimikan.

“Andy?”

“Yes, Ava.”

Nanlaki ang mga mata niya.

“YOU'RE ANDY?!”

Napatawa si Andrian.

“Yes.”

Napahawak si Ava sa ulo niya.

“Grabe!”

“What's wrong?”

“Five years!”

“Yes.”

“Limang taon kitang hindi nakilala!”

“Apparently.”

“At bakit hindi mo sinabi agad?!”

“You didn't ask.”

“Paano ako magtatanong kung hindi kita nakilala?!”

Napatawa ulit si Andrian.

At sa unang pagkakataon, natawa rin si Ava.

Hindi niya alam kung matatawa ba siya o mahihiya.

Ang lalaking naging lihim niyang crush noong high school…

ay siya palang CEO na araw-araw niyang nakikita.

At mas nakakahiya pa—

lahat ng embarrassing moments niya noong high school ay naaalala ni Andrian.

“Please,” sabi ni Ava, “forget everything embarrassing I did.”

Umiling si Andrian.

“Can't.”

“Why?!”

“Because I remember everything.”

Napabuntong-hininga si Ava.

“Worst boss ever.”

Ngumiti si Andrian.

“Your favorite boss.”

Napatingin siya rito.

“Don't push it.”

“Too late.”

At habang sabay silang naglalakad palabas ng office, hindi napansin ni Ava ang maliit na ngiti sa mukha ni Andrian.

Matagal niya iyong hinintay.

Ang sandaling muli siyang makilala ni Ava.

At ngayon, isang bagay na lang ang hindi niya alam—

Paano niya sasabihin kay Ava na ang simpleng Andy Cole na minahal niya mula sa malayo noon ay isa ring lalaking may napakalaking lihim na buhay?

















❤️

Subscribe to get exclusive benefits:
https://www.facebook.com/61553074737807/subscribenow

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSHEPISODE 4 — THE BOSS WHO REMEMBERS EVERYTHING“Good morning, Ava.”Napalingon si Ava...
12/09/2026

🖤 MY MAFIA BOSS IS MY HIGHSCHOOL CRUSH

EPISODE 4 — THE BOSS WHO REMEMBERS EVERYTHING

“Good morning, Ava.”

Napalingon si Ava sa boses na iyon.

Si Andrian.

“Good morning, Sir.”

Tumingin ito sa hawak niyang kape.

“Caramel latte?”

“Yes.”

“Extra ice?”

“Yes.”

“Less sugar?”

Napahinto si Ava.

Dahan-dahan siyang tumingin kay Andrian.

“...How did you know?”

Kalmadong naglakad ang lalaki papunta sa kanyang office.

“You ordered the same thing yesterday.”

Napakunot-noo si Ava.

“Yesterday?”

“Yes.”

“Pero hindi niyo naman ako nakita sa counter.”

Huminto si Andrian.

“I notice things.”

Pagkasabi niya noon, tuloy-tuloy na siyang naglakad.

Naiwan si Ava na nakatitig sa kanya.

I notice things?

“Okay…”

Napatingin siya sa kanyang kape.

“Medyo creepy.”

Makalipas ang isang oras, may meeting ang marketing team.

Habang nagsasalita ang team leader, tahimik na nakikinig si Ava.

Biglang dumating si Andrian para mag-check ng project.

“Ava.”

“Yes, Sir?”

“Your presentation.”

Iniabot niya ang isang folder.

“Use this format.”

Binuksan ni Ava ang folder.

“Thank you.”

“Also, don't use too much red.”

Napatingin siya.

“Why?”

“You don't like bright red.”

Nanlaki ang mata niya.

“Ha?”

“You prefer neutral colors.”

Tahimik ang buong table.

Napatingin ang mga katrabaho ni Ava sa isa't isa.

“Ano?”

Napakamot si Ava sa ulo.

“Sir, paano niyo alam iyon?”

“Observation.”

“Observation?”

“Yes.”

“Pero… hindi ko naman sinabi sa inyo.”

Tumitig lang si Andrian sa kanya.

“Hindi mo kailangang sabihin lahat.”

Lalong kumunot ang noo ni Ava.

Okay.

This is getting weird.

Lunch break.

Nasa cafeteria si Ava kasama ang mga officemates niya.

“Guys…”

Napatingin sa kanya ang katabi niya.

“What?”

“May itatanong ako.”

“Ano?”

“Do you think… stalker si Mr. Blackwood?”

Muntik nang mabilaukan ang kasama niya.

“WHAT?!”

“Shhh!”

Napatingin si Ava sa paligid.

“Alam niya kung anong coffee ko.”

“Normal lang.”

“Alam niya kung anong kulay ang ayaw ko.”

“Maybe he read your profile.”

“Alam niya rin na ayaw ko ng raisins.”

Napaisip ang kaibigan niya.

“Okay…”

“See?”

“Medyo suspicious nga.”

Napabuntong-hininga si Ava.

“Baka may secret file siya tungkol sa akin.”

“Baka may folder ka sa office niya.”

Napatingin sila sa isa't isa.

“AVA SANTOS — CONFIDENTIAL.”

Pareho silang natawa.

“Stop!”

Samantala, sa kabilang bahagi ng cafeteria, narinig ni Andrian ang huling bahagi ng usapan.

“Secret file?”

Napangiti siya.

Kung alam lang nila.

Mayroon nga siyang isang lumang bagay tungkol kay Ava.

Pero hindi iyon secret file.

Isang lumang school photograph.

At ilang memories na hindi niya kailanman nakalimutan.

Lumapit siya sa kanilang table.

Biglang tumahimik ang lahat.

“Good afternoon.”

“Good afternoon, Sir.”

Napatingin si Andrian kay Ava.

“May problema ba?”

“Wala.”

“Sure?”

“Yes.”

Tumango siya.

Pagkatapos ay kinuha niya ang isang maliit na dessert mula sa tray.

“Here.”

Iniabot niya iyon kay Ava.

Napatingin siya sa dessert.

“Chocolate cake?”

“Yes.”

“Bakit?”

“You like it.”

Napatingin ang buong table kay Ava.

“Paano niyo alam?”

Andrian simply smiled.

“You ordered it every Friday in high school.”

Napatigil si Ava.

“Wait…”

Napatingin siya nang mabuti kay Andrian.

“Paano niyo alam ang lunch ko noong high school?”

Tahimik.

Isang segundo.

Dalawa.

Tatlo.

Then Andrian casually answered,

“I have a good memory.”

“That's not an answer!”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Eat your cake.”

“Sir—”

Pero nakalayo na siya.

Napahawak si Ava sa noo.

“Okay. Definitely suspicious.”

Pagsapit ng hapon, abala si Ava sa desk niya.

May ini-edit siyang presentation nang biglang dumating ang isang staff.

“Miss Santos, Mr. Blackwood wants to see you.”

“Me?”

“Yes.”

Kinabahan siya.

Pagpasok niya sa office, nakita niyang may dalawang paper bag sa desk.

“Sir?”

“Sit.”

Umupo si Ava.

Ini-slide ni Andrian ang isang paper bag papunta sa kanya.

“Snack.”

Binuksan niya.

Isang chocolate cookie.

Paborito niya.

Napatingin siya kay Andrian.

“Sir…”

“Yes?”

“Last question.”

“Go ahead.”

“Are you stalking me?”

Tahimik si Andrian.

Pagkatapos ay bigla itong natawa.

Hindi iyong simpleng smile lang.

Talagang natawa siya.

Napatitig si Ava.

Wow.

Hindi niya akalaing maririnig niya ang tawa ng isang CEO na parang sobrang seryoso sa lahat ng bagay.

“Why are you laughing?”

“Because that's the strangest question anyone has asked me.”

“Then answer me.”

Andrian leaned back in his chair.

“No.”

“No?”

“No, I'm not stalking you.”

“Then how do you know so much about me?”

Tumigil ang ngiti ni Andrian.

Saglit niya itong tinitigan.

“Because…”

Huminto siya.

“…I remember you.”

Natahimik si Ava.

May kakaibang warmth sa boses nito.

Parang hindi lang simpleng alaala ang tinutukoy nito.

“From high school?”

“Yes.”

“Pero…”

Napatingin siya sa mukha ni Andrian.

“Bakit hindi kita maalala?”

Bahagyang ngumiti si Andrian.

“Maybe you weren't paying attention.”

Napakunot-noo si Ava.

“Excuse me?”

“Nothing.”

Tumayo si Andrian at kinuha ang isang folder.

“That's all.”

Tumayo rin si Ava.

Pero bago siya lumabas, napalingon siya.

“Sir?”

“Yes?”

“Did we know each other well?”

Sandaling natahimik si Andrian.

Then he smiled.

“Not as well as I wanted.”

Hindi nakasagot si Ava.

Mabilis siyang lumabas ng office.

Pagkasara ng pinto, napahawak siya sa pisngi niya.

“Bakit parang may hidden meaning?!”

Samantala, naiwan si Andrian sa loob.

Napatingin siya sa lumang larawan sa kanyang desk.

Sa larawan, nakangiti ang batang Ava.

Bahagya siyang napangiti.

“Hindi mo pa rin ako naaalala.”

Isinara niya ang drawer.

“But I'll give you time.”

Dahil para kay Andrian, hindi niya kailangang madaliin si Ava.

Darating din ang araw na malalaman nito ang katotohanan.

Na ang mysterious CEO na laging nakakaalala ng maliliit na bagay tungkol sa kanya…

ay ang parehong lalaking tahimik na nakatingin sa kanya noon.

Ang high school crush niyang si Andy Cole.

















❤️

Address

Cebu City

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Chai Chai the fur momshie posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share