22/09/2026
NAGPADALA AKO NG MILYON-MILYON PARA MAGPATAYO NG MANSYON, PERO DINATNAN KO ANG ASAWA KONG NATUTULOG SA SAHIG NG SIRA-SIRANG KUBO: ANG MADRAMANG PAGHAHARAP NANG ILANTAD NIYA KUNG SINO TALAGA ANG KUMAMKAM SA PERANG DAPAT AY PARA SA KANYA!
Ako si Gabriel, dalawampu't walong (28) taong gulang, isang Senior Structural Engineer sa Dubai. Anim na taon na ang nakalipas nang magdesisyon akong makipagsapalaran sa ibang bansa. Iniwan ko ang aking asawang si Lina, na noon ay labing-walong (18) taong gulang pa lamang. Pinakasalan ko siya nang maaga dahil mahal na mahal ko siya, at nangako akong mabibigyan ko siya ng buhay na parang isang reyna.
Dahil masyado pang bata si Lina noon at walang sariling bank account o valid IDs, ipinagkatiwala ko ang lahat ng aking padala sa aking ina na si Doña Martha, at sa aking nakatatandang kapatid na si Rica. Buwan-buwan, nagpapadala ako ng halos isandaang libong piso (₱100,000). Ang mahigpit kong bilin: pilitin nilang patayuan ng magandang mansyon ang lupang kinatatayuan ng aming lumang barong-barong, at ibigay ang lahat ng luho kay Lina.
Sa loob ng anim na taon, palaging sinasabi nina Mama at Rica na masaya si Lina, na nagpapagawa na raw sila ng bahay, at maayos ang lahat.
Ngunit nang umuwi ako nang walang pasabi upang surpresahin sila, isang nakagigimbal na eksena ang sumalubong sa akin—isang eksenang sumira sa aking tiwala at nagpabago sa aming buhay nang tuluyan.
Ang Barong-Barong at Ang Matinding Pagdududa
Lulan ng isang taxi mula sa airport, dumiretso ako sa aming probinsya. Inaasahan kong bubungad sa akin ang isang malaki at magarang mansyon na pinondohan ko ng aking dugo't pawis.
Ngunit nang huminto ang taxi, tumigil ang pag-ikot ng aking mundo.
Walang mansyon. Walang magandang gate. Ang nakatayo roon ay ang parehong sira-sirang barong-barong na gawa sa kahoy at yero na iniwan ko anim na taon na ang nakalipas! Mas malala pa, butas-butas na ang bubong at mukhang anumang oras ay guguho ito.
Nanginig ang aking mga tuhod. Naglakad ako palapit. Sa labas ng barong-barong, nakita ko si Lina. Dalawampu't apat (24) na taong gulang na siya ngayon. Lalo siyang gumanda, ngunit nakasuot lamang siya ng isang simpleng kupas na daster, nagwawalis sa maalikabok na bakuran.
Sa hindi kalayuan, nakita ko ang aking ina na si Doña Martha at ang kapatid kong si Rica, bumababa mula sa isang mamahaling sasakyan. Nakasuot sila ng mga ginto at diyamante.
Sumugod sina Mama at Rica kay Lina.
"Hoy, Lina! Mag-impake ka na! Ibinebenta na namin ang lupang ito! Wala ka nang silbi rito, lumayas ka na bago pa umuwi ang anak kong si Gabriel!" matinis na sigaw ng aking ina.
Hindi ko na kinaya. Nag-init ang aking ulo at sumabog ang galit sa aking dibdib. Lumabas ako mula sa aking pinagtataguan at naglakad palapit sa kanila.
"Ma! Rica! Lina!" umalingawngaw ang boses ko.
Napasinghap sina Mama at Rica. "G-Gabriel?!
Part 1
