07/01/2026
Hindi palaging malinaw ang daan,
pero sapat ang tapang para maglakad.
May mga araw na hindi mo alam kung tama pa ba ang direksyong tinatahak mo.
May mga gabing puro tanong ang isip at mabigat ang dibdib.
Hindi lahat ng laban ay may kasiguraduhan,
at hindi lahat ng desisyon ay may kasamang katiyakan.
Pero kahit ganon, pinipili mo pa ring bumangon.
Pinipili mo pa ring magtiwala—kahit kaunti.
Dahil minsan, ang kailangan mo lang ay lakas ng loob para sa susunod na hakbang,
hindi buong plano para sa hinaharap.
Hindi mo kailangang makita ang dulo ng daan.
Sapat na ang makita mo kung saan ka tatapak ngayon.
At sa bawat hakbang, kahit mabagal, kahit may takot,
mas pinipili mong magpatuloy kaysa sumuko.
Kung malabo man ang bukas,
ang mahalaga ay hindi ka tumigil.
Dahil darating ang panahon na lilingon ka,
at masasabi mong kahit hindi malinaw ang lahat noon—
nagtiwala ka sa sarili mo, at iyon ang nagdala sa’yo dito.
