05/12/2025
📖 “Ang Pahintulot” — Isang Maikling Kuwento
Sa isang maliit na barangay, nakatira sina Marco at Lena, mag-asawang sampung taon nang magkasama. Mahal nila ang isa’t isa, pero dumaan sila sa panahong pareho silang pagod—sa trabaho, sa problema, at maging sa isa’t isa.
Isang gabi, habang nag-uusap sila sa maliit na terrace ng bahay, biglang nagsalita si Marco:
“Hon… feeling ko kailangan ko ng break. Kahit sandali lang. Yung… short time na makakalayo ako sa stress.”
Hindi iyon ang inaasahan ni Lena. Pero imbes na magalit, tiningnan niya si Marco—yung mga mata nitong matagal nang puno ng bigat at pagod.
“Kung ‘yan ang kailangan mo para makahinga… sige,” sabi ni Lena.
“Basta malinaw na pahinga lang ‘yan. Walang kalokohan. Walang iba.”
Nagulat si Marco. Hindi niya inasahan ang tiwala.
At doon siya tinamaan.
Kinabukasan, nag-check in siya sa isang maliit na motel—hindi para gumawa ng masama, kundi para matulog, mag-isip, at magpahinga. Pagpasok niya sa kwarto, napaupo siya sa k**a.
Tahimik. Wala ang ingay. Wala ang pressure.
At doon niya narealize kung gaano siya kapalad.
Habang nakahiga, tumingin siya sa kisame at napangiti.
“Grabe… binigyan ako ng asawa ko ng pahintulot hindi para lumayo—kundi para bumalik nang mas buo.”
Pag-uwi niya, nadatnan niya si Lena sa kusina. Yumakap siya rito nang mahigpit.
“Hon, salamat… pero ayoko na ulit ng ganun. Ang kailangan ko lang pala ay pahinga, hindi distansya sa’yo.”
Ngumiti si Lena.
“Basta sa susunod, sabihan mo agad ako. Hindi mo kailangang lumayo para mapahinga. Nandito lang ako.”
At mula noon, natutunan nilang dalawa na minsan, hindi pagtataksil ang kinatatakutan ng mag-asawa—kundi pagod na hindi naibabahagi.
At ang pinak**alaking “short time” pala ay hindi para lumihis… kundi para bumalik nang mas matatag.
