22/11/2025
“The Mirror King”
Sa isang maliit na office, may isang lalaking kilala sa bansag na The Mirror King — hindi dahil gwapo siya, kundi dahil lahat ng tao sa paligid niya ay parang salamin lang na kailangan sumunod sa gusto niya.
Si Adrian.
Laging siya ang tama. Laging siya ang bida. At kapag may nagtanong o kumontra, bigla siyang nagiging biktima na parang siya ang pinaka-naagrabyado sa mundo.
Pero ang totoo?
Siya ang nagpapagod sa lahat.
May employee siyang si Mia — tahimik, masipag, at laging nagbibigay ng mahabang pasensya. Kahit lagi siyang sinisisi ni Adrian sa problemang hindi naman niya kasalanan, tinitiis niya para sa pamilya niya.
Hanggang isang araw, nagkaroon sila ng presentation.
Pinaghirapan ni Mia ang slides. Pero pagharap sa board of directors, biglang inangkin ni Adrian:
“I made this. I worked all night,” sabi niya, very proud pa.
Napangiti lang si Mia.
Pero sa loob… pumutok na ang ilaw na matagal nang umiilaw.
Umuwi siya nang gabing iyon na umiiyak, pero may decision siyang nabuo:
“Hindi ako salamin. Tao ako.”
Kinabukasan, hindi na siya pumasok.
Nagpaabot lang ng resignation letter:
“I hope one day, you realize people are not tools created to admire you.”
Sa una, tumawa si Adrian.
“Hindi ko siya kailangan,” sabi niya.
Pero habang tumatagal… napansin niyang wala nang sumasalo sa kanya, wala nang gumagawa ng trabaho niya, at wala nang nag-aalaga sa ego niya.
Sa wakas, naramdaman niya ang katahimikan na pinaka-ayaw niya:
yung katahimikang walang humahanga sa kanya.
At doon niya na-realize ang pinakamalungkot na katotohanan:
Walang tunay na nagmamahal sa taong iniibig lang ang sarili.