20/01/2026
๐๐ผ๐๐๐๐๐๐ผ๐ | Face Card Always Decline
โMaganda, matangos ang ilong, makinis.โ
Mga salitang sa aking mukhaโy di mo maiisip.
Bagama't kung papangitan ang labanan.
Sigurado panalo nako riyan.
Sa bawat scroll sa mundong online at virtual,
Paulit-ulit ang sigaw: โFace card never decline.โ
Parang sinasabi: kung maganda ka, panalo ka agad,
Libre ang lahatโbuhay mo raw ay smooth at fine.
Ngunit kung mukha ang puhunan sa mundong ganito,
May puwang pa ba para sa katulad kong tao?
Kung hindi kagandahan ang unang mapapansin saโyo,
Karapat-dapat ka pa bang mahalin o pakinggan man lang dito?
Paano ako sasabay sa uso ng lipunang mapili,
Kung tigyawat ang palamuting ayaw umalis sa aking pisngi?
Ilong na tila sinubok ng tadhanaโt minamaliit,
Kutis na di makinis, may bahid ng dilim at pait.
Buhok na kulot na parang pansit sa karinderya,
Matang hinuhusgahan bago pa ako magsalita.
Katawang hindi pasok sa hulma ng kanilang mata,
At tangkad na sa pangarap pa lang ay sinabihan nang โmali ka.โ
Chararat. Gurang. Aswang.
โYan ang mga salitang ibinato nang walang alinlangan.
Mula sa mga isipang makitid at kulang sa unawa,
Mga pusong kay daling manakit, kay hirap magmahal sa kapwa.
Isang araw, habang akoโy naglalakad sa kalsada,
May nagsabing ayusin ko muna raw ang mukha bago lumabas.
Inihambing sa kaedad, sa hayop pa ikinintal,
Parang ang aking pagkataoโy walang halagaโt dangal.
Pati pag-ibig, sa akin ay madamot ang mundo.
May magkakagustoโoo, pero hindi bilang ako.
Kung ano lang ang kaya kong ibigay ang mahalaga sa kanila,
Sa mukhang ganito raw, bawal kang umibig nang totoo pala.
Madalas, humaharap ako sa salamin nang tahimik,
Hinahanap ang pamantayang sinasamba ng paligid.
Ngunit ito ang tanong na paulit-ulit na sumisigaw:
Iyon ba talaga ang sukatan ng kagandahang hinahangaan?
Bakit ang wangis kong ganitoโy laging nasa laylayan?
May mali ba talaga sa aking mukha o sa kanilang paningin lamang?
Ako ba ang problema, o ang mundong mapanghusga?
Mga tanong na matagal ko nang gustong masagot sana.
Dahil ang tunay na gandaโy di nasusukat sa balat,
Kundi sa paggalang, sa pusong marunong kumilatis.
Sa pagtingin sa tao nang walang mapanghusgang mata,
At sa pagtanggap, kahit anong anyo pa ang dala niya.
Kung labanan ng face card, sigeโhahakbang ako riyan.
Hindi para magyabang, kundi para ipaglaban ang sarili kong anyuhan.
Ipapakita ko ang aking wangis, buo at totoo,
Kahit husgahan pa nila, kahit litisin pa ako.
Dahil ang unang dapat maniwala sa aking kagandahan,
Ay hindi silaโkundi ako, nang buong katapatan.
Naiiba ako.
Totoo ako.
Maganda ako.
At iyan ang paninindigang hindi ko na ikakaila kailanman.
โ๏ธ: Audrianna Sibug
๐ผ: Ysabella Digma
