Gil lian

Gil lian Kahit d tayo mag ka kilala pwde ba pa supporta ng aking page
(1)

boring...
22/07/2026

boring...

I accepted 1 fan badge from Haidee Bastian.
26/06/2026

I accepted 1 fan badge from Haidee Bastian.

HINDI AKO PINANSIN NG MAYAMAN KONG ASAWA SA LOOB NG DALAWANG TAON, KAYA AKALA NG LAHAT MALAPIT NA AKONG PALITAN—PERO ISA...
26/06/2026

HINDI AKO PINANSIN NG MAYAMAN KONG ASAWA SA LOOB NG DALAWANG TAON, KAYA AKALA NG LAHAT MALAPIT NA AKONG PALITAN—PERO ISANG TAWAG ANG NAGLANTAD KUNG SINO TALAGA ANG HINDI KAYANG IWAN 🥲💔

Lahat ng tao sa siyudad ay sigurado sa isang bagay.

Na hindi ako magtatagal bilang Mrs. Alejandro Montenegro.

Tuwing may charity gala.

Business conference.

O social gathering ng mga mayayaman.

Palagi kong naririnig ang parehong bulungan.

"Hanggang kailan kaya siya?"

"Siguro naghahanap na ng kapalit si Alejandro."

"Kung ako kay Alejandro, matagal ko na iyang hiniwalayan."

Hindi ko sila masisisi.

Kahit ako minsan, ganoon din ang iniisip ko.

Ako si Elena Ramirez.

Dalawampu't apat na taong gulang.

At dalawang taon nang asawa ng pinakamayamang negosyante sa bansa.

Si Alejandro Montenegro.

Ang lalaking kilala bilang "The Ice Chairman."

Malamig.

Mahirap lapitan.

At walang panahon para sa kahit sino.

Lalo na para sa akin.

---

Nagsimula ang lahat sa isang kasunduang ginawa ng aming mga lolo.

Matagal nang magkaibigan ang dalawang pamilya.

At nang mamatay ang lolo ko, isa lang ang huling hiling niya.

Na maging bahagi ako ng pamilya Montenegro.

Hindi ko man lang nakilala nang maayos si Alejandro bago kami ikinasal.

Sa araw ng kasal namin, wala man lang siyang ngiti.

Wala ring lambing.

Parang isa lamang siyang CEO na pumipirma ng kontrata.

At ako?

Isa lamang akong obligasyon.

---

Sa loob ng dalawang taon.

Iisang bubong ang tinitirhan namin.

Pero parang magkaibang mundo.

Maaga siyang umaalis.

Madalas madaling-araw na umuuwi.

Minsan tatlo o apat na araw ko siyang hindi nakikita.

Kapag nagkakasalubong kami sa hapag.

Iisa lang ang tanong niya.

"Kumain ka na?"

At iisa rin ang sagot ko.

"Oo."

Pagkatapos ay katahimikan ulit.

---

Kaya nang magsimulang kumalat ang mga larawan niya kasama ang isang sikat na actress na si Bianca Salazar...

Hindi na ako nagulat.

Maganda si Bianca.

Matalino.

Sosyal.

At bagay sa kanya.

Hindi tulad ko.

Na sa paningin ng laha

It's me again
25/06/2026

It's me again

Send mona dahil ibabalik ko sa kataposan
25/06/2026

Send mona dahil ibabalik ko sa kataposan

sugot ka??
25/06/2026

sugot ka??

25/06/2026

"Minahal ko siya sa loob ng walong taon. Pero nang hindi sinasadyang marinig ko mula sa labas ng dining room kung paano pinag-uusapan ng buong pamilya niya kung sino ang titira sa penthouse ko pagkatapos ng kasal, doon ko napagtanto na kailangan nang matapos ang relasyong ito."

BAHAGI 1

Nakatayo ako sa labas ng dining room.

May hawak pa rin akong kahon ng paboritong pastries ng pamilya ni Adrian na binili ko bago pumunta roon.

Pero sa sandaling iyon, para bang nanigas ang buong katawan ko.

Dahil narinig ko ang pangalan ko.

“Pagkatapos ng kasal, puwede nang lumipat si Mama sa penthouse ni Nicole.”

Tumigil ang paghinga ko.

Hindi ako gumalaw.

Parang hindi ko narinig nang tama.

Pero may isa pang boses na agad sumunod.

“At tungkol naman sa negosyo niya, si Adrian na dapat ang may huling desisyon sa malalaking gastusin.”

Nagtawanan ang mga tao sa loob.

Parang normal lang ang lahat.

Parang matagal na nila iyong napagkasunduan.

Ako si Nicole Ramirez.

Tatlumpo't dalawang taong gulang.

May-ari ng isang interior design company sa Cebu.

Hindi ako ipinanganak na mayaman.

Wala akong minanang negosyo.

Lahat ng mayroon ako ngayon ay bunga ng maraming taon ng pagtatrabaho.

Ang kompanya ko.

Ang dalawang service vehicles ng kumpanya.

Ang penthouse na tanaw ang dagat.

At ang reputasyong pinaghirapan kong buuin.

At sa loob ng walong taon—

Minahal ko si Adrian Santos.

Nakilala ko siya noong nagsisimula pa lang kaming dalawa.

Noong pareho pa kaming nangangarap.

Noong wala pa kaming pera.

Noong sumasakay pa kami sa jeep araw-araw.

Akala ko kilala ko siya.

Akala ko pareho kaming lumaki.

Akala ko pareho naming pinaghirapan ang relasyon namin.

Hanggang sa gabing iyon.

Pitong araw bago ang kasal.

Inimbitahan ako ng pamilya niya sa isang family dinner.

Sabi nila gusto lang nilang pag-usapan ang mga huling detalye ng kasal.

Masaya pa akong pumunta.

May dala pa nga akong dessert.

Pero pagdating ko sa bahay nila, may dokumentong naiwan ako sa sasakyan.

Kaya

Address

Iloilo
Igbaras

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Gil lian posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category