20/05/2026
“Masakit isipin na may mga batang natutulog nang may takot sa puso imbes na kapayapaan. 💔
Yung dapat na tahanan nila ang maging ligtas na lugar… pero doon pa nila nararanasan ang sakit at iyak. 😔
Ang batang laging sinasaktan, hindi lang katawan ang nasusugatan pati pagkatao at puso nila unti-unting nadudurog. ☹️
At minsan, habang buhay nilang dala ang trauma na hindi nakikita ng iba.
Hindi nila kailangan ng pananakit para matuto.
Kailangan nila ng yakap, pag-unawa, at pagmamahal. ❤️
Sana bago tayo magalit, maalala nating bata lang sila.
Maliit pa ang mundo nila… at tayo ang bumubuo nito.”
“May mga batang tahimik lang sa isang sulok, pero ang totoo… punong-puno na ng takot ang puso nila. 💔
Takot magkamali.
Takot magsalita.
Takot umiyak.
Dahil sanay silang masaktan kapag hindi nasunod ang gusto ng matatanda. 😔
Ang sakit isipin na may batang mas kabisado ang pananakit kaysa pagmamahal. ☹️
Hindi pagiging ‘mahigpit’ ang manakit ng bata.
Hindi disiplina ang pananakit.
At walang dahilan para sirain ang inosenteng puso ng isang musmos.
Ang mga bata ay dapat minamahal, hindi kinatatakutan ang sarili nilang magulang. ❤️”
“Habang binabasa mo ito, may batang umiiyak ngayon dahil sa sakit na dapat hindi nila nararanasan. 💔
May batang gustong magsabi ng nararamdaman pero takot.
May batang gustong yumakap pero nasanay nang umiwas. 😔
Nakakalungkot isipin na ang ibang sugat ng pagkabata, dala hanggang paglaki.
At minsan, hindi na talaga naghihilom.
Kaya sana… piliin nating maging malambing sa mga bata.
Dahil isang salita o isang palo lang minsan, habang buhay na marka na sa puso nila. ☹️❤️”
