Ang Tanglaw Publication - LNCHS

31/12/2025

𝗟𝗔𝗧𝗛𝗔𝗟𝗔𝗜𝗡 | 𝑨𝒍𝒂𝒔-𝑫𝒐𝒔𝒆: 𝑲𝒖𝒏𝒈 𝒔𝒂𝒂𝒏 𝒏𝒂𝒈𝒕𝒂𝒕𝒂𝒈𝒑𝒐 𝒂𝒏𝒈 𝑺𝒊𝒎𝒖𝒍𝒂 𝒂𝒕 𝑾𝒂𝒌𝒂𝒔

Nararamdaman na ang pagdating ng bagong taon: kumakalansing ang kawali at sandok, muling niluluto ang mga paborito. Napupunong muli ang ref, umaapaw ang lamesa, at siksikan sa pamilihan dahil lahat ay nagmamadaling salubungin ang bagong simula na may dalang pangako at pagbabago.

Si Nini ay abalang nag-aayos ng hapag-kainan, maingat niyang inilalatag ang labindalawang bilog na prutas — mga hugis na walang simula at wakas, tulad ng pag-asang nais niyang dalhin sa darating na taon. Sa tabi niya, sina Teytey at Yetyet ay abalang nagluluto, humahalo ang amoy ng pansit na pinaniniwalaang pampahaba ng buhay at ang tikoy na inaasahang didikitan ng swerte.

Sa isang sulok, tahimik na nagmamasid si Gido, tangan ang kaniyang lente, hindi paputok ang hinuhuli niya, kundi ang maliliit na ritwal: ang batang kumukupit ng ubas, ang palad na may barya, ang sabayang talon sa alas-dose, mga tradisyong magsisilbing kwentong hindi malilimutan.

Sa gitna ng kasabikan, si Janjan ang nanguna sa huling bilang, may torotot siya sa isang kamay at relo sa kabila, buo ang tinig niyang sumisigaw, sampu, siyam, walo…hanggang sa sabay-sabay na pumutok ang ingay at tawanan: may kalderong kinakalampag, may baryang ikinakalat sa sahig, may mga paang tumatalon, at may mga matang nakapikit, tahimik na humihiling.

Pagkatapos ng kasiyahan, nagsalo-salo silang lima sa pansit, kakanin, at mga prutas na bilog — hindi dahil kailangan, kundi dahil nakasanayan, dahil dito nagtatagpo ang alaala at pag-asa. Sa bawat subo, may pasasalamat sa mga taong lumipas at tapang na harapin ang mga darating pa.

Sa gabing iyon, napagtanto nila na ang bagong taon ay hindi nasusukat sa ganda ng paputok o dami ng handa. Ito’y nabubuo sa sama-samang paniniwala na kahit hindi tiyak ang bukas,
may mga tradisyong nagbubuklod at mga taong handang magsalo sa bawat simula.

30/12/2025

Ipinagdiriwang tuwing ika-30 ng Disyembre ang Araw ni Rizal upang gunitain ang buhay, mga akda, at dakilang sakripisyo ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose Rizal. Sa araw na ito, ating isinasabuhay ang kanyang kagitingan at ang mga aral na nagmulat sa kamalayan ng mga Pilipino tungo sa mithing kasarinlan. Siya ay isang bayani na may matatag na paninindigan—hindi nag-atubiling ialay ang sariling buhay alang-alang sa kalayaan at dangal ng ating Inang Bayan.

Sa paggunita sa Araw ni Rizal, binibigyang-halaga natin ang diwa ng nasyonalismo at wagas na pagmamahal sa bayan na kanyang ipinamalas. Nawa’y magsilbing inspirasyon ang kanyang halimbawa upang patuloy nating paunlarin ang ating kaalaman, malasakit, at pananagutan bilang mga mamamayang Pilipino.

29/12/2025

𝐓𝐈𝐍𝐆𝐍𝐀𝐍 | 𝐇𝐢𝐠𝐢𝐭 𝟏𝟎𝟎𝐤 𝐧𝐚 𝐡𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐤𝐚𝐠𝐚𝐦𝐢𝐭𝐚𝐧 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥 𝐏𝐫𝐨𝐠𝐫𝐚𝐦 𝐢𝐧 𝐉𝐨𝐮𝐫𝐧𝐚𝐥𝐢𝐬𝐦 𝐧𝐠 𝐋𝐨𝐩𝐞𝐳 𝐇𝐢𝐠𝐡 𝐢𝐩𝐢𝐧𝐚𝐠𝐤𝐚𝐥𝐨𝐨𝐛 𝐧𝐠 𝐋𝐍𝐂𝐇𝐒 𝐁𝐚𝐭𝐜𝐡 𝟐𝟎𝟎𝟓

Nagbahagi ng humigit 100 libong pisong halaga ng mga bagong kagamitan ang Batch 2005 ng LNCHS na parte ng kanilang ika-20 reunion. Ang mga ito ay gagamitin sa bagong programa ng paaralan na Special Program in Journalism (SPJ), Radio Broadcasting, at sa pagbubukas ng TV Broadcasting (TVB).

Lubos na nagpapasalamat ang mga pahayagang pampaaralan na Ang Tanglaw at The New Light sa pagbibigay ng panibagong pag-asa sa larangan ng dyornalismo.

26/12/2025

25/12/2025

Santa, pwede bang isa na lang muna ang hilingin ko? Parang ang dami-dami na kasing wish this year.

Sa dami ng gustong mangyari, minsan isa lang pala ang sapat—yung totoong nakakapagpasaya ng puso.

𝘐𝘬𝘢𝘸, 𝘢𝘯𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘸𝘪𝘴𝘩𝘭𝘪𝘴𝘵 𝘮𝘰 𝘯𝘨𝘢𝘺𝘰𝘯𝘨 𝘗𝘢𝘴𝘬𝘰?

Merry Christmas everyone! 🎄

🖌️ Gerald Joseph Anish 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗲𝗻𝗲𝗴𝗿𝗼

24/12/2025

𝗟𝗔𝗧𝗛𝗔𝗟𝗔𝗜𝗡 | 𝑺𝒂 𝑻𝒊𝒏𝒊𝒈 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒔𝒌𝒐: 𝑷𝒊𝒏𝒂𝒈𝒃𝒖𝒌𝒍𝒐𝒅 𝒏𝒂 𝑯𝒊𝒎𝒊𝒈, 𝑯𝒂𝒕𝒊𝒅 𝒂𝒚 𝑷𝒂𝒈-𝒊𝒃𝒊𝒈

Sa paghupa ng huling batingaw ng kampana, nabubuhay ang madilim na kalsada sa kalansing ng mga pinitpit na tansan, kasabay ang sintunado’t paos na awit ng mga batang salat man sa nota, ngunit ang himig nila’y puno ng ligaya.

Si Nini, na bihasa sa pag-aayos ng mga salitang tila musikang hinuhubog sa perpektong saliw, ay napahinto sa pagsusulat at napadungaw sa bintana. Sanay siya sa tama at tuwid, ngunit ngayong gabi, ang mga tinig na hindi perpekto ngunit tapat ay may mensaheng tumatagos sa kaniyang puso.

“𝗞𝘂𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗽𝗶𝗻𝗮𝗸𝗮𝗺𝗮𝗱𝗶𝗹𝗶𝗺—” Sa gitna ng katahimikan ng gabi, ang kanilang mga boses ay nagsisilbing ilaw na tumatagos sa puso ng mga tao at sa bawat linya, unti-unting bumabalik ang alaala ni Nini sa mga gabing siya man ay may hawak na lata, kumakatok sa mga pintuan, at umaasang may ngiting sasalubong.

𝗠𝗴𝗮 𝘁𝗮𝗹𝗮 𝗮𝘆 𝗺𝗮𝘀 𝗻𝗮𝗴𝗻𝗶𝗻𝗴𝗻𝗶𝗻𝗴 sa bawat katok sa pinto at sa bawat “Salamat” na isinusukli ng mga taong handang makinig sapagkat sa mumunting barya, kendi, o tinapay na iniaabot noon, naalala ni Nini ang tuwang kay daling mabuo at kung paanong ang karoling ay hindi lamang awit, kundi paglikha ng mga alaalang tumatatak sa puso.

𝗚𝗮𝗮𝗻𝗼 𝗺𝗮𝗻 𝗸𝗮𝗸𝗮𝗽𝗮𝗹 𝗮𝗻𝗴 𝘂𝗹𝗮𝗽, 𝘀𝗮 𝗹𝗶𝗸𝗼𝗱 𝗻𝗶𝘁𝗼 𝗮𝘆 𝗺𝗮𝘆 𝗹𝗶𝘄𝗮𝗻𝗮𝗴. Sabay-sabay nilang iniaangat ang tinig sa ilalim ng kalangitang binabalot ng dilim ngunit tila nakikinig pa rin. At doon niya napagtanto: tulad ng karoling, ang buhay ay binubuo ng magkakaibang tinig: may sintunado, may mahina, may malakas, ngunit kapag pinagsama ay nagiging isang himig ng pag-asa na kayang magbigay-liwanag sa dilim.

“𝗧𝗵𝗮𝗻𝗸 𝘆𝗼𝘂, 𝘁𝗵𝗮𝗻𝗸 𝘆𝗼𝘂, 𝗮𝗻𝗴 𝗯𝗮𝗯𝗮𝗶𝘁 𝗻𝗶𝗻𝘆𝗼, 𝘁𝗵𝗮𝗻𝗸 𝘆𝗼𝘂!” Bumalik sa kasalukuyan ang isip ni Nini. Ngumiti siya at nagbigay ng higit pa sa sobra, sapagkat sa gabing iyon, hindi lamang awit ang kaniyang narinig, muli niyang nakatagpo ang bahagi ng kaniyang pagkabata na nagpaalala sa kaniya na ang karoling ay hindi lamang awit, kundi simbolo ng saya at pagkakaisa.

🖌️ Gerald Joseph Anish 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗲𝗻𝗲𝗴𝗿𝗼 & Claudine 𝗕𝗮𝗿𝗿𝗲𝘁𝘁𝗼

22/12/2025

𝐏𝐚𝐝𝐚𝐲𝐨𝐧, 𝐉𝐞𝐬𝐬𝐚 𝐌𝐚𝐞 𝐑𝐨𝐝𝐚! 🏅

Pagkilala at pagbati sa tubong Lopezeño ng Barangay Vergaña, matapos umukit ng tansong medalya sa 300M Steeplechase ng Southeast Asian Games 2025.

Isang karangalang nagpamalas ng galing at ipinagmamalaki ng buong sambayanan.

🖋 ​Calla 𝗖𝗮𝗽𝗲𝗹𝗹𝗮𝗻

21/12/2025

𝗣𝗮𝗴𝗽𝘂𝗽𝘂𝗴𝗮𝘆, 𝗮𝘁𝗹𝗲𝘁𝗮𝗻𝗴 𝗣𝗶𝗹𝗶𝗽𝗶𝗻𝗼!

Pagbati sa lahat ng nakilahok na buong tapang at dangal na kumatawan sa 33rd Southeast Asian Games 2025 na ginanap sa Thailand noong Disyembre 9-20.

Sa bawat laban, ipinamalas ninyo ang husay, disiplina, at tibay ng loob na tunay na sumasalamin sa galing at kakayahan ng Pilipino sa larangan ng palakasan. Ang inyong mga tagumpay at sakripisyo ay nagsilbing inspirasyon at nagbigay karangalan sa watawat ng Pilipinas sa entablado ng Timog-Silangang Asya. Mabuhay ang atletang Pilipino, at mabuhay ang Pilipinas! 🇵🇭

🖋 ​Calla 𝗖𝗮𝗽𝗲𝗹𝗹𝗮𝗻

15/12/2025

𝗟𝗔𝗧𝗛𝗔𝗟𝗔𝗜𝗡 | 𝑺𝒂 𝑳𝒊𝒘𝒂𝒏𝒂𝒈 𝒏𝒈 𝑩𝒆𝒍𝒆𝒏: 𝑷𝒂𝒈𝒉𝒂𝒉𝒂𝒏𝒂𝒑 𝒏𝒈 𝑰𝒍𝒂𝒘 𝒂𝒕 𝑷𝒂𝒈𝒃𝒂𝒏𝒈𝒐𝒏 𝒏𝒈 𝑷𝒖𝒔𝒐𝒏𝒈 𝑵𝒂𝒏𝒈𝒖𝒏𝒈𝒖𝒍𝒊𝒍𝒂

Mabilis lamang ang pagpunit ng kalendaryo. Muling humahaplos sa balat ang malamig na simoy ng hangin, at muling nabubuhay ang makulay na mundo ng Pasko. Ngunit sa pagdaan ng panahon, tila unti-unting nawawala ang kinang nito. O ang tunay na naglalaho ay ang diwa nito sa puso ng mga tao?

​Si Teytey, na bihasang humahanap ng liwanag sa bawat komplikadong paksa, ay tila hindi matagpuan ang dating Paskong nakasanayan sa kanilang tahanan. Ngayo’y hinahanap niya ang kislap ng Paskong matagal nang naglaho. Sa pagharap niya sa mga palamuting dati’y nagpapakinang sa kaniyang mga mata, napagtanto niya: ang Pasko niya’y parang parol na datí’y nagniningning, ngunit unti-unting nauupos at pinatatahimik ng malakas na simoy ng pagbabago.

​Ngunit, sa paglakad niya sa isang pamilyar na eskinita, lumabo ang kasalukuyan at nangingibabaw ang mga alaala ng kaniyang nakaraan. Bawat hakbang ay tila humahatak sa kaniya pabalik sa kahapon—sa mga parol na kumikislap sa dilim, sa pamilyang abalang nagpupuno ng kani-kanilang Christmas tree, sa Belen na sama-samang binubuo ng komunidad, sa halakhak ng mga batang naglalaro, at sa mga mata nilang kumikislap sa pagkamangha sa hiwaga ng Kapaskuhan.

​Muli siyang humakbang patungo sa simbahan na minsan niyang naging kanlungan. Doon, tumapat ang kaniyang mga mata sa payak at tahimik na Belen. Nagdulot ito ng kakaibang kapayapaan at muling nagpaalala sa kaniya na kailanman ay hindi nawala ang tunay na diwa ng Pasko.

​Sa paglingon niya sa paligid, doon niya naunawaan: Hindi naglaho ang kislap at ganda ng pagdiriwang. Nagbago lamang ang mundo, at ang bawat tao’y natutong harapin ang kani-kaniyang tahimik na digmaan—ang mga pagsubok, kalungkutan, at pangungulila na inililihim sa likod ng mga ngiti.

​Kaya naman, sa liwanag na nagmumula sa Belen, ang pinakapayak ngunit pinakamakabuluhang representasyon ng pag-asa, nawa’y muling sumiklab ang liwanag at init sa puso ng bawat isang tahimik na lumalaban sa hamon ng bawat taon.

🖌️ Gerald Joseph Anish 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗲𝗻𝗲𝗴𝗿𝗼 & Claudine 𝗕𝗮𝗿𝗿𝗲𝘁𝘁𝗼

11/12/2025

𝗘𝗗𝗜𝗧𝗢𝗥𝗬𝗔𝗟 | "𝑲𝑨𝑷𝑶𝑺𝒌𝒖𝒉𝒂𝒏"
nina Carlyn 𝗜𝗯𝗮𝗿𝗿𝗲𝘁𝗮, Kurl 𝗙𝗿𝗶𝗮𝘀, at Shaira 𝗕𝗶𝘁𝗮𝗻𝗴𝗴𝗮

Nakaukit na sa puso ng mga mamamayang Pilipino ang Noche Buena. Isang pagkakataon kung saan nagsasama-sama ang pamilya, masayang nagsasalo-salo, at nagbabalik-tanaw sa mga karanasan ng buhay. Ngunit sa paglipas ng panahon, unti-unti na itong nabubura. Naturingang panahon ng pagbibigayan ngunit bakit ang publiko'y pinagdadamutan?

​Nakasusuyang tanggapin ang pahayag ng Department of Trade and Industry (DTI) na kasya umano ang ₱500 para sa pan-Noche Buena ngayong darating na Kapaskuhan. Dagdag pa ni Trade Secretary Cristina Roque, "Kung tutuusin, kasya talaga ito para sa pamilyang may apat na miyembro."

​Ngunit kung titignan ang tunay na lagay ng mga pamilya—hindi sa papel kundi sa hapag—nakakubli ang katanungan kung talagang sapat ba ito, o sapat na para sabihing “pwede na.” Danas na ng maraming Pilipino ang kakapusan sa araw-araw na pamumuhay subalit hanggang Kapaskuhan ba naman ay titipirin pa rin ng pamahalaan?

​Hindi ito ang unang beses na naglatag ng bilang ang gobyerno na tila hindi kumikilala sa bigat ng araw-araw na buhay. Hindi pa nakakalimutan ang taumbayan ang kontrobersyal na “₱64 per day para sa tatlong kain,” ngayon nama’y may panibagong bilang na ipinangangalandakan. At sa halip na magtama ng pagkukulang, paulit-ulit nilang ginagawa ang kalapastanganan sa sambayanan. Halatang ignorante sa tunay na kalagayan ng mga nasasakupan.

​Pagdidiin pa ni Roque, depende umano ang kabuuan ng gastos sa dami ng miyembro ng isang pamilya kaya iginiit niyang kakasya talaga ang ₱500 at sasapat ito lalo na sa pamilyang binubuo lamang ng apat na tao. Gayumpaman, hindi lingid sa kaalaman ng karamihan na ang pamilyang Pilipino ay kadalasang binubuo ng lima o higit pang miyembro.
​Isang beses lang sa isang taon itong gaganapin habang ang pagbabayad ng buwis ay buwan-buwan. Dugo’t pawis ang ibinubuhos ng bawat mamamayan at hindi tunay na malasakit ang payong malayo sa realidad ng buhay. Kung tunay na hangad ng pamahalaan na makatulong, hindi lang dapat nila ipakita ang presyo—dapat ipakita rin nila ang pag-unawa.

​Sa bawat pamilyang pinipilit maghanda sa kabila ng kakulangan, malinaw na ang ₱500 ay simbolo ng distansya sa pagitan ng numero at ng tunay na buhay. Ang Noche Buena ay hindi luho, kundi sandigan ng pag-asa at pagkakaisa. Habang may nagsasabi na “pwede na,” may mga hapag na patuloy na kulang, bagay na hindi tutumbas sa tunay na diwa ng Pasko: pagmamahal, sakripisyo, at pagkalinga na hindi mabibili.

🖌️Gerald 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗲𝗻𝗲𝗴𝗿𝗼

10/12/2025

𝐒𝐀 𝐌𝐆𝐀 𝐋𝐀𝐑𝐀𝐖𝐀𝐍 | Matagumpay na isinagawa ng EsP Club ang taunang outreach initiative bilang pagpapakita ng diwa ng bayanihan para sa mga mag-aaral ng Lopez NCHS. Ang programang may temang “PROJECT SHARE 2025: A Seed of Hope and Acts of Remarkable Empathy – Gift Giving Project” ay nakatuon ngayong taon sa pagbibigay-suporta sa mga estudyanteng mula Baitang 7 hanggang 10 na naapektuhan ng Bagyong Tino.

Tampok sa gawaing ito ang higit na pagmamalasakit, pakikilahok ng komunidad, at pamumuno ng mga kabataang mag-aaral. Isinagawa ito noong Disyembre 9.

📸 Shery 𝗩𝗮𝗹𝗲𝗻𝗰𝗶𝗮