04/11/2025
INIWAN KO ANG PAGIGING SEMINARISTA PARA SA KANYA… PERO SA HULI, AKO PA RIN ANG MASAMA."
Taong 2020, nasa ikalawang taon ako sa seminaryo. Tahimik ang buhay ko noon—dasal, pagninilay, at paghahanda para sa bokasyon. Wala akong ibang hangarin kundi ang maglingkod sa Diyos. Hanggang sa dumating siya.
Una ko siyang nakilala sa isang outreach. Magaan ang loob ko agad. Mabait, masayahin, at tila ba may kakaibang ningning sa mga mata. Hindi ko inasahan na sa isang iglap, magugulo ang direksyon ng buhay ko.
Sinabi ko sa kanya ang totoo—na ako’y seminarista, at baka hindi ko siya kayang mahalin sa paraang gusto niya. Pero umiyak siya. Sabi niya, “Paano kung ikaw na pala ang dasal kong sinagot, pero pinili mong iwan ako para sa dasal mo?”
At doon ako bumigay.
Iniwan ko ang seminaryo. Pinili ko siya. Pinili ko ang pag-ibig.
Sa simula, masaya kami. Nagtrabaho ako, nag-enroll sa bagong kurso, at ibinigay ko sa kanya ang lahat—oras, pag-unawa, pagmamahal. Pero makalipas lang ang dalawang buwan…
[Basahin ang buong kwento sa comment section sa ibaba 👇🏻]
