Eman Montenegro

Eman Montenegro I'm Eman. July Baby. Legion of Mary.

Welcome to my page, Bhea De Mesa, Sonali Bhowmick! Salamat sa suporta.
21/10/2025

Welcome to my page, Bhea De Mesa, Sonali Bhowmick! Salamat sa suporta.

Day 292/365 GOSPEL: Lucas 18:1-8Homily ng masipag naming resident guest priest, Fr. Robbie OliverosNapapatigil na rin b...
19/10/2025

Day 292/365


GOSPEL: Lucas 18:1-8

Homily ng masipag naming resident guest priest, Fr. Robbie Oliveros

Napapatigil na rin ba kayo minsan sa pagdarasal? O sa ilang pagkakataon, parang napagod na rin kayong magdasal? Sigurado, sa ating karanasan, kahit gaano tayo ka-devoted, may mga sandali na parang gusto na nating tumigil. Lalo na kapag may hinihiling tayo sa Diyos na pakiramdam natin ay ayaw Niyang ibigay. O kaya naman, paulit-ulit na nating ipinagdarasal ang isang intensyon, pero parang hindi tayo pinapakinggan.

Sa mga pagbasa ngayong Linggo, pinapaalala sa atin ng Panginoon: Huwag kayong mapagod sa pagdarasal. Minsan kasi, akala natin, kapag paulit-ulit na tayong nagdasal, nagsimba, nag-devotion, automatic na ibibigay ng Diyos ang hinihiling natin. Pero hindi ganun. Prayer is not about repetition. It’s not about how many times you ask for something.

Ang mahalaga ay ang puso sa likod ng panalangin. Kasi kapag napapagod na tayo, minsan gusto na nating kontrolin ang Diyos. Ipinipilit natin ang gusto natin, kahit hindi ito ang gusto Niya para sa atin. Pero ang tunay na panalangin ay hindi pag-control sa Diyos. Ito ay pagpayag na Siya ang kumilos sa buhay natin.

So what’s the point of praying over and over again? What’s the point of asking the Lord 20 times for the same intention? Ang sagot: Sa paulit-ulit na panalangin, mas lumalalim ang ating pag-unawa sa puso ng Diyos. Mas nagiging bukas ang puso natin sa Kanyang sagot—kahit ito ay “hindi,” o “hindi pa ngayon,” o “ibang daan.”

Kapag tayo’y nananalangin nang paulit-ulit, nagkakaroon tayo ng bagong perspektibo. Nakikita natin na kahit ang “hindi” ng Diyos ay isang biyaya. Kahit ang redirection ay isang grasya. Hindi ito patunay na hindi tayo mahal ng Diyos—kundi patunay na mas alam Niya ang makakabuti para sa atin.

Balikan natin ang unang pagbasa: si Moises, kahit pagod na, patuloy na itinaas ang kanyang kamay. Dahil alam niya, sa kanyang pagtitiyaga, darating ang katarungan. Sa Ebanghelyo, kahit ang unjust judge ay nagbigay ng hustisya sa babaeng balo. Dahil sa kanyang pagpupursige.

At kung ang hustisya ay ibinibigay kahit ng isang hindi makatarungan, gaano pa kaya ang Diyos na makatarungan? Justice is what you deserve. It is what is best for you. At kung ang ibibigay ng Diyos ay ang pinakamabuti para sa atin, bakit tayo mapapagod?

Kahit matagal, kahit mahaba ang paghihintay, hindi tayo dapat mapagod. Because we are confident that our prayers will be answered in God’s perfect time—not ours. In God’s way—not ours. In God’s dream—not ours.

At ito ang mahirap: bitawan ang mga pangarap na matagal na nating pinanghawakan. Yung mga bagay na pinagpaguran, pinagdasalan, pinaglaban—pero sasabihin ng Diyos, “Hindi yan ang gusto ko para sa’yo.”

Sa mga sandaling ito, doon nasusubok ang pananampalataya. Never get tired of praying. Because God listens. Because something will happen. Because God will give you not just what you deserve—but what will truly give you life.

So sana, huwag tayong sumuko. Huwag tayong mawalan ng pag-asa. Look around you. Ask God to send people who will remind you: “Wag kang susuko.”

Lord, these are my intentions. These are my beautiful plans. These are my ambitions. But above all, let Your will be done.

Amen.

Big thanks to Marisol Montenegro Pattauifor all your support! Congrats for being top fans on a streak 🔥!
08/10/2025

Big thanks to Marisol Montenegro Pattaui

for all your support! Congrats for being top fans on a streak 🔥!

Day 197/365 GOSPEL: Matthew 11:25-27Homily by Fr. Moises Ciego Saint Andrew the Apostle Parish ...stay tuned
16/07/2025

Day 197/365


GOSPEL: Matthew 11:25-27

Homily by Fr. Moises Ciego Saint Andrew the Apostle Parish
...stay tuned

Day 182/365 GOSPEL: Mateo 8, 23-27Homily by Rev. Fr. Hector Ulysses Cañon, Parish Priest, Holy Family Parish, Sa Isidro...
01/07/2025

Day 182/365


GOSPEL: Mateo 8, 23-27

Homily by Rev. Fr. Hector Ulysses Cañon, Parish Priest, Holy Family Parish, Sa Isidro, Makati

Matagal-tagal na rin mula nang huli akong nakapagmisa rito, kaya’t nagpapasalamat ako sa paanyaya. Baka nga kaya ngayon lang ulit ako naimbitahan ay dahil nakakatulog kayo sa homily ko noon—pero huwag kayong mag-alala, hindi ito aabot ng isang oras. Joke lang po!

Ngayong araw, nais kong pagnilayan natin ang karanasan ng mga alagad sa Ebanghelyo—kung paanong sila’y nalagay sa gipit na kalagayan. At kung tutuusin, tayong lahat ay may kanya-kanyang karanasan ng pagiging gipit—sa panahon, sa emosyon, sa pananalapi, o sa pananampalataya.

Ako mismo, may mga pagkakataong gipit. Halimbawa, bukas may dalawang imbitasyon ako: isa para sa lunch kasama ang mga pari, at isa pa mula sa isang kaibigan na tutulong sa PCNE—Philippine Conference on New Evangelization. Ako ang naatasang mangalap ng pondo para rito, at ang target ay 5 milyon. Kaya kahit gusto kong humingi ng tulong sa inyo, baka lampas pa sa target ang maibigay ninyo—kaya huwag na lang muna.

Pero sa gitna ng mga ganitong gipit na sitwasyon, napagtanto ko: hindi tayo pinababayaan ng Diyos. Lagi Siyang nagpapadala ng tulong—tao, pagkakataon, o inspirasyon. Ang mahalaga, marunong tayong lumapit sa Kanya.

Minsan, ang gipit na kalagayan ay dala ng kalikasan—bagyo, baha, lindol, o kahit tornado. Minsan naman, kagagawan ng tao—giyera, korupsyon, o kapabayaan. Pero sa lahat ng ito, may isang paanyaya ang Ebanghelyo: kapag tayo’y gipit, lumapit tayo kay Jesus.

Naalala ko tuloy ang kwento ng isang pari na gipit na gipit—kulang sa pambayad ng kuryente, sahod, at kontrata sa pinapagawang gusali. Umabot siya sa puntong bumili ng dalawang case ng softdrinks para lang manalo sa promo. Pero kahit anong tansan ang buksan niya, kulang pa rin. Hanggang sa may lumapit sa kanya para mangumpisal—dala ang nawawalang number 2. Sa gitna ng kanyang kagipitan, dumating ang sagot sa paraang di inaasahan.

Mga kapatid, sa panahon ng lindol, tinuturo sa atin: “Drop, Cover, Hold.” Pero sa espirituwal na lindol ng ating buhay, ang dapat nating gawin ay: “Lapit, Dasal, Tiwala.” Lumapit tayo kay Jesus. Siya ang kayang pumigil sa bagyo, sa sakuna, sa tukso, at sa pananakit ng kapwa.

Kaya kung may pinagdadaanan kayo ngayon—anumang uri ng kagipitan—huwag tayong matakot. Huwag tayong mawalan ng pag-asa. Lumapit tayo sa Kanya. Dahil sa Kanya, may kapayapaan. Sa Kanya, may lunas. Sa Kanya, may tagumpay.

Amen.

📷 ctto Mary Mirror of Justice Parish

Day 176/365 GOSPEL: Mateo 7, 15-20Homily by Msgr. Gerry Santos Saint Andrew the Apostle Parish Mga kapatid, magandang g...
25/06/2025

Day 176/365


GOSPEL: Mateo 7, 15-20

Homily by Msgr. Gerry Santos Saint Andrew the Apostle Parish

Mga kapatid, magandang gabi sa inyong lahat. Ako’y naimbitahang ibahagi ang aking personal na alaala tungkol sa isang taong malapit sa puso ng Diocese of Pasig—si Ka Luring Franco, isang dating katekista at ngayon ay kinikilala bilang Servant of God, kasalukuyang nasa proseso ng beatipikasyon sa ilalim ng Diocese of Pasig.

Ang masasabi ko tungkol kay Ka Laruing ay ito: isa siyang babaeng ibinuhos ang buong sarili sa pananalangin at paglilingkod. Hindi ito kwento ng isang kilalang tao—kundi isang simpleng nilalang na tahimik pero tunay ang pananampalataya.

Tuwing Lunes, dadalaw siya mula madaling araw sakay ng pampasaherong bus patungong Tagaytay, sa Pink Sisters, doon sa adoration chapel ng mga madre. Doon siya maghapon sa pananalangin. Dahil sa kanyang pagiging tapat, binigyan siya ng lugar para sumama sa dasal ng mga madre, at kahit ako, pari na nangunguna noon sa evening prayers nila doon, nasaksihan ko siyang buong puso sa kanyang pananalangin.

Naging full-time volunteer siya bilang katekista—iniwan ang pagiging clerk sa gobyerno para magturo ng pananampalataya sa mga bata sa public schools at gayundin sa mga iskinita. Ang mga kwento niya tungkol kina Abraham, Maria, Jesus at San Pablo ay hindi lang binibigkas sa silid-aralan kundi pati sa sari-sari store, para sa mga taong hindi nakararating sa simbahan.

Nang makatanggap siya ng Mother Teresa Award, may kasamang halagang ₱250,000, ngunit anong ginawa niya? Ipinamahagi niya ito agad sa mga mahihirap. Sinabi niya, “Hindi ko pera ‘yun. Pera ‘yun ni Jesus.”

Si Ka Luring ay hindi lang mapagkumbaba—nagmamahal siya nang tapat at tahimik. Wala siyang masamang nasabi tungkol sa mga pari, kahit kailan. Sa halip, sinasabi niya: “Dapat natin silang ipagdasal. Dahil kung walang pari, walang Eucharistia.”

Sa kanyang huling mga araw, siya ay may Stage 4 cancer na at naka-confine sa PGH, pero hindi siya nagreklamo ni nagpakita ng takot. Bago siya pumanaw, ang huling habilin niya ay: “Ipagdasal niyo ang mga batang magko-confession at magpi-First Communion.” Ganito ang kanyang malasakit—hanggang sa dulo, ang misyon ng Diyos ang iniisip.

At nung siya’y pumanaw, mahaba ang pila ng mga taong gustong magbigay-pugay. Ilan doon ay mga pari—isa sa kanila ang nagsabi, “Kung wala si Ka Luring, hindi ako makakatapos ng seminaryo. Siya ang nagpadala ng suporta.”

Mga kapatid, si Ka Luring ay hindi sikat, pero dakila sa mata ng Diyos. Ang kanyang pananampalataya ay simple, pero malalim. Walang yabang, puro pagmamahal. Walang pagod, laging naglilingkod.

Nawa’y tularan natin siya. Hindi kailangan maging kilala para maging banal. Maging tapat lang tayo sa simpleng gawain—may galak, may panalangin, at may pananalig.

At sa huli, ipaalala natin sa isa’t isa: May awa ang Diyos. Kaya huwag tayong matakot magmahal, maglingkod, at magpakatapat—dahil ang Diyos, tapat sa atin magpakailanman.

Amen.

Day 168/365 GOSPEL: Mateo 5, 43-48Homily ng aming parish priest na si Rev. Fr. Godwin TatlonghariMagandang gabi po sa i...
17/06/2025

Day 168/365


GOSPEL: Mateo 5, 43-48

Homily ng aming parish priest na si Rev. Fr. Godwin Tatlonghari

Magandang gabi po sa inyong lahat. Pakibati po ang inyong katabi ng Blessed Sunday!

Ang ating Ebanghelyo ngayon ay konektado sa Ebanghelyo kahapon, kung saan ito ay bahagi ng Sermon on the Mount. Sa parehong Ebanghelyo, tinuturuan tayo ni Jesus kung paano makitungo sa mga taong hindi maganda ang ugali sa atin.

Siguro lahat tayo ay may ganitong karanasan—sa bahay, sa simbahan, sa pamahalaan, sa ating hanapbuhay—hindi nawawala ang ganitong mga tao.

Sa panahon ni Moises, malinaw ang utos: "Ibigin mo ang iyong kaibigan at kapootan mo ang iyong kaaway." Ngunit hindi naman tahasang sinasabi ng batas ni Moises na dapat talagang kapootan ang kaaway. Ang utos ay "Ibigin mo ang iyong kaibigan," ngunit tila automatic na kapag iniibig mo ang iyong kaibigan, ang kaaway mo ay maaari mong hindi ibigin—parang isang bagay na given.

Siguro sa ating buhay, minsan ganyan din ang ating pananaw. Iniibig natin ang ating mga kaibigan, ngunit ang ating mga kaaway? Bahala na sila.

Ngunit ano ba talaga ang sinasabi ni Jesus sa ating Ebanghelyo ngayon?

Tinuturuan Niya ang Kanyang mga alagad na maging katulad Niya—isang salamin ng pag-ibig ng Ama. Dahil kung iibigin lang natin ang ating mga kaibigan, sinabi ni Jesus:

"Hindi ba ganyan din ang ginagawa ng mga publikano? Hindi ba ganyan din ang ginagawa ng mga hentil?"

Ibig sabihin, kung ang iniibig mo lamang ay iyong kaibigan, wala kang pinagkaiba sa kanila. Hindi ka tunay na alagad ni Cristo.

Sa halip, ang utos ni Jesus ay mas malalim:

"Ibigin ninyo ang inyong kaaway at ipanalangin ninyo ang mga umuusig sa inyo."

Kapag narinig natin ito, maaaring isipin natin: “Napakahirap! Madaling sabihin, pero mahirap gawin.”

Ngunit para tunay nating maunawaan ang turo ni Kristo, dapat nating unawain ang ibig sabihin ng “ibigin.”

Ang salitang ibigin sa Griyego ay "agape"—isang malalim na malasakit para sa ikabubuti ng iba. Hindi sinasabi ni Jesus na lahat ay dapat mong gustuhin. Hindi rin ibig sabihin na dapat mong kaibiganin ang lahat. Ang sinasabi Niya ay dapat mong hangarin ang kabutihan ng bawat isa, kabilang ang iyong kaaway.

Tatlong Mahalagang Paalala sa Ating Ebanghelyo Ngayon:
1. Ang taong may galit ay siya ring nagdurusa.

Kapag may galit tayo, ang nasasaktan ay hindi ang kaaway, kundi tayo mismo. Lagi tayong apektado sa ginagawa o sinasabi ng taong kinapopootan natin, kahit malayo na siya—kahit wala na siya.

Naalala ko ang isang babae na lumapit sa akin at nagpatulong sa panalangin. Ang sabi niya, “Father, niloko ako ng asawa ko. Pinagdasal ko na sana bigyan siya ng Panginoon ng malubhang sakit.”

Pagkalipas ng ilang sandali, napansin ko ang kanyang katahimikan. Hanggang sinabi niya, “Father, ngayon po ako ang may cancer.”

Ang sakit na kanyang hiniling para sa asawa, sa kanya bumalik.

Minsan, hindi natin namamalayan—ang galit sa ating puso ay mas mapanganib kaysa sa anumang pisikal na sakit.

2. Ang hinihingi ni Jesus ay hindi imposible.

Ang utos ni Jesus ay hindi mahirap kundi isang hamon upang disarmahan ang galit sa pamamagitan ng paggawa ng mabuti.

Kapag tayo ay gumagawa ng mabuti sa ating kaaway, pinipigilan natin silang magkaroon ng kontrol sa ating buhay.

Ngunit ang paggawa ng mabuti ay hindi upang "inisin" sila, kundi upang ipakita na hindi tayo alipin ng ating galit.

3. Ang ganap na pag-ibig ay hindi hustisya—ito ay awa.

Sa huling bahagi ng Ebanghelyo, sinabi ni Jesus:

"Kaya dapat kayong maging ganap gaya ng inyong Amang nasa langit."

Ano ang ibig sabihin ng ganap?

Ang perfection of love ay hindi hustisya.

Kahit makamit ang hustisya, hindi ibig sabihin ay may kapayapaan na.

Ang tunay na ganap na pag-ibig ay awa.

Ang awa ay pagbibigay ng kapatawaran kahit hindi karapat-dapat ang iba.

Katulad ng Diyos—pinapasikat Niya ang araw sa mabuti at masama, pinapadalhan Niya ng ulan ang matuwid at di-matuwid. Ganyan Niya tayo minamahal, kahit tayo ay paulit-ulit na nagkakasala.

Pag-isipan Natin:
Sabi ni San Agustin,

"No one heals himself by wounding another."

Walang gumagaling sa sariling sugat sa pamamagitan ng pananakit sa iba.

Kaya itanong natin sa ating sarili:

Tayo ba ay taong laging may kinikimkim?

Tayo ba ay hindi nagpapalampas ng pagkakamali ng iba?

Kapag tayo ay nananatili sa galit, maraming biyaya ang lalampas sa ating buhay.

Kaya ngayong gabi, ipanalangin natin:

"Panginoon, tulungan Mo akong magpatawad. Tulungan Mo akong maging tunay na alagad ng Iyong pag-ibig—isang pag-ibig na hindi lang makatarungan, kundi nag-uumapaw sa awa."

Amen.

Day 165/365 GOSPEL: Matthew 5:33-37Homily by Rev. Fr. Bernie Carpio, Chaplain, Saint Pedro Calungsod Chapel, SM Aura, T...
14/06/2025

Day 165/365


GOSPEL: Matthew 5:33-37

Homily by Rev. Fr. Bernie Carpio, Chaplain, Saint Pedro Calungsod Chapel, SM Aura, Taguig

Mga kapatid, nais ko pong ibahagi sa inyo ang isang mahalagang aral tungkol sa kapangyarihan ng ating "yes"—ang ating pagsang-ayon sa tawag ng Diyos. Sa iba’t ibang sakramento na aking na-officiate kamakailan, mula sa binyag, kasal, ordinasyon, at propesyon ng mga madre, may isang bagay na hindi nagbabago—isang simpleng tanong na may isang malinaw na sagot: "Yes!"

Noong ako’y nagbinyag sa Sanctuario de San Antonio, tinanong ko ang mga ninong at ninang, ang mga magulang—handa ba kayo? Ang sagot nila? Isang matibay na "Oo."

Tatlong araw matapos noon, nagkasal ako sa Tagaytay. Nang tinanong ko si Cynthia kung tinatanggap niya si Noel bilang asawa, sumigaw siya ng "Yes!" Hindi lang isa, kundi paulit-ulit, puno ng sigasig! Si Noel? Ganun din—buong puso niyang sinabi ang "Oo."

Sa ordinasyon ng walong bagong pari sa Paranaque, nang sila’y tanungin kung handa silang sumunod sa kanilang superior, ang sagot? "Yes." Walang pag-aalinlangan. Kahapon, nang 12 madre ay nagbigay ng kanilang perpetual vows, sumigaw sila ng "Oo!" sa panata ng katarungan, pagsunod, at kahirapan.

Pero, ano ba talaga ang ibig sabihin ng ating "yes"? Dalawang bagay: ownership at generosity.

Una, kapag sinabi mong "yes," ito ay pag-angkin—hindi lang basta salita, kundi pagdedesisyon. Kung mag-aasawa ka, kailangang buo ang loob mo. Ang pagpapari? Panghabambuhay. Ang buhay madre? Dapat pinag-isipan. Hindi lang "Oo" nang hindi naiintindihan.

Pangalawa, ang "yes" ay hindi lang angkinin, kundi maging bukas-palad—maging generous sa pagtugon sa tawag ng Diyos. Kapag sinabi mong "Oo," buong puso, buong buhay, buong kaluluwa.

Pero, may kalaban ang ating "yes." Ano? Ang ating pag-atras, ang ating pagsuway. Tulad ng lansones sa tabi ng EDSA, matamis sa tikim, pero kung walang commitment, wala ring totoong "yes." Ang Diyos ay tumatawag sa atin hindi para tikman lamang ang kabutihan Niya, kundi para lubusang ialay ang ating sarili sa Kanya.

Kaya mga kapatid, maging matapat sa ating "yes." Panindigan ito sa katotohanan, sa integridad, sa pananampalataya. Huwag nating bawiin ang ating pangako. Sapagkat ang tunay na "yes," ito ay isang panata—sa Diyos, sa kapwa, at sa ating sarili.

Amen.

Day 159/365 GOSPEL: Juan 20, 19-23Homily by our parish priest, Rev. Fr. Godwin TatlonghariMga kapatid, ngayong araw, ip...
08/06/2025

Day 159/365


GOSPEL: Juan 20, 19-23

Homily by our parish priest, Rev. Fr. Godwin Tatlonghari

Mga kapatid, ngayong araw, ipinagdiriwang natin ang Pentecostes—ang pagpapakita ng Espiritu Santo sa mga alagad, ang kapanganakan ng ating Simbahan, at ang tanda na hindi tayo iniwan ni Kristo.

Unang Punto: Ang Biyaya ng Pag-unawa Sa unang pagbasa, nakita natin ang pagbaba ng Espiritu Santo sa anyo ng apoy. Bagamat nagsalita ang mga alagad sa iba't ibang wika, naintindihan pa rin nila ang isa’t isa—isang malinaw na tanda ng biyaya ng Espiritu Santo. Ito ang kabaligtaran ng Tower of Babel, kung saan nagkaroon ng kalituhan at pagkakawatak-watak.

Tanong: May mga tao ba sa buhay mo na nahihirapan kang unawain? Baka masyado tayong nakatuon sa sariling pang-unawa—"Sana ako ang intindihin!" Pero sa Pentecostes, ang biyaya ay hindi para tayo ang maunawaan, kundi upang tayo ang umunawa sa iba.

Ikalawang Punto: Ang Biyaya ng Paglilingkod Sa ikalawang pagbasa, narinig natin na lahat ay tumanggap ng iba't ibang mga kaloob mula sa Diyos, ngunit iisa ang Espiritu Santo na pinagmulan nito. Ang bawat biyaya ay hindi para sa sariling kapakinabangan, kundi para sa paglilingkod sa iba.

Tanong: Paano mo ginagamit ang iyong talento? Para ba sa pansariling ambisyon, o upang makapaglingkod sa iba? Ang Espiritu Santo ay hindi nagbibigay ng kaloob para sa kompetisyon—kundi para sa paglilingkod.

Ikatlong Punto: Ang Biyaya ng Pagpapahayag Sa Ebanghelyo, muli nating nakita si Jesus na ipinakita ang Kanyang sugatang kamay at tagiliran, ngunit hindi Siya nagalit. Sa halip, sinabi Niya “Kapayapaan ang sumainyo.”

Bago natin maipahayag ang Mabuting Balita, dapat muna nating tanggapin ang kapayapaan at kapatawaran ng Diyos. Kung punong-puno tayo ng sama ng loob, galit, at hinanakit, baka ang ating ipahayag ay hindi ang pag-ibig ng Diyos, kundi ang ating sariling sugat sa buhay.

Tanong: Mayroon ka bang hindi mapatawad? Mayroon bang bigat sa puso mo na nagpapabigat sa iyong pananampalataya? Bago tayo humayo bilang alagad ni Kristo, una, dapat nating tanggapin ang Kanyang kapayapaan at kapatawaran.

Mga kapatid, sa araw ng Pentecostes, ipinapaalala sa atin ng Espiritu Santo:

1) Matutong umunawa sa halip na tayo ang unawain.

2) Gamitin ang biyaya para sa paglilingkod, hindi para sa sariling ambisyon.

3) Tangapin ang kapayapaan ng Diyos bago natin ito maibahagi sa iba.

Manalangin tayo: Panginoon, nawa'y gabayan kami ng Espiritu Santo upang mas lumalim ang aming pananampalataya, lumawak ang aming pang-unawa, at magamit namin ang aming mga talento upang ipahayag ang Iyong pag-ibig. Amen.

Address

Makati

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Eman Montenegro posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Eman Montenegro:

Shortcuts

Share

Category