23/05/2026
[𝐏𝐀𝐍𝐈𝐓𝐈𝐊𝐀𝐍] 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐌𝐚𝐤𝐢𝐤𝐢𝐭𝐚 𝐊𝐨 𝐀𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐭𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐤𝐨
ni Kassandra Mae Acol
Kung makikita ko ang batang ako,
tatapikin ko siya sa ulo at
guguluhin ito nang nakakaloko,
aayusing muli at ibabalik sa dati.
Ilalapit ang aking mukha sa kaniyang mukha,
titigan ko 'to nang matagal na parang walang bukas.
Ikakawit ko ang hibla ng kaniyang buhok sa kaniyang kanang tainga
at marahang hahawakan ang kaniyang pisnging basa.
Dahan-dahang ibubuka ang mga braso at marahang ibabaon ang kaniyang mukha sa aking dibdib upang patahanin,
Huhugasan ko ng malinis na tubig ang maliit na gasgas—
aalisin ang mga alikabok at dumi,
Hihipan ko ito habang nilalagyan ng gamot na panghilom,
Pagkatapos ay tatapalan ng malinis na bulak para turuan siyang hilumin ang kaniyang sarili sa tuwing siya'y masusugatang mag-isa—
masusugatan sa gitna ng pakikipaglaban sa mga problema.
Kukuwentuhan ko ito ng mga istoryang ako ang pinagmulan para sa kaniyang paglaki ay alam niya na ang dapat gawin,
Aalayan ko siya ng pitas na bulaklak sa tabi-tabi para sabihing "kakayanin mo ang lahat, magaling at matatag ka."
Dahil 'yan ang mga salitang nakaligtaan kong sambitin sa aking sarili.
Tatabihan ko siya hanggang sa dumapo ang dilim,
Kahit tumakbo ng walang humpay ang mga dahon at sumabay sa malakas na pag-ihip ng hangin.
At kapag pumatak na ang ulan—
Umuwi siya nang basang-basa,
Siya'y aking isisilong sa aking pang-unawa dahil naglaro siya sa gitna ng ulan.
Tatapikin ko pa ang kaniyang balikat at ikukulong sa yakap dahil nagawa niyang maging masaya sa ilalim ng nagagalit na ulap.
At sa tuwing sasapit ang gabi,
Ipapatong ko naman ang kaniyang maliit na ulo sa aking braso habang nakatingala sa langit na puno ng bituin—
Sasambitin ang mga katagang "ganiyan kita kamahal, kasing dami ng mga bituin sa langit."
Kaya kung makikita ko ang batang ako,
Siguradong sasabayan ko itong humakbang,
Hahayaang kumapit sa aking mga kamay,
Sasamahan hanggang sa kayanin niya na ang reyalidad ng buhay.
-
Dibuho ni Cleo Tenebro