07/08/2026
[𝗟𝗜𝗧𝗘𝗥𝗔𝗥𝗬] “Bala Ko ang Wika, Panangga Ko ang Papel at Panulat."
ni Kassandra Mae Acol
Lalaban sa giyera,
Dala ang blankong papel at panulat.
Pamuksa sa libo-libong mga alingawngaw ng putok sa aking utak.
Mga salitang hindi masabi sa papel ay isusulat.
Isiwalat gamit ang mga tintang kumakalat,
hindi ba't ganiyan naman talaga?
Na kahit anong hirap ay pipilitin mong isulat upang mailabas at hindi sumabog nang tuluyan.
O kaya naman,
Mga salitang nangungulit sa isip ay isusumbong sa papel gamit ang wika at kaibigang panulat.
Emosyong naglalaro sa pagkatao ay ipipinta gamit ang mga letra't simbolong walang pagkukunwari.
Dahil may wikang hahayaan kang maging hubad at lantad sa harap ng nakararami.
Ngunit tila naging isa akong dayuhan sa sarili kong katawan—nakalimutan ko kung paano bang makinig sa aking sarili.
Kung paanong unawain ang nararamdaman at nagmistula itong alikabok sa 'king isipan.
Dahil may pagkakataong bumibisita nalang pala ako sa sariling wika kaya nagmistulang mangmang sa identidad at hulma ng pananalita kasabay ang naglahong tiwala.
Pumalya sa pagbisita sa wikang nakagisnan ng damdaming uhaw sa unawa—
Nakaligtaan palang yakapin ang wikang unang naghatid ng koneksyon sa iba at sa pagkataong minumulto ng tunay na pagkakakilanlan.
Kaya kukuhanin ko muli ang blankong papel at panulat upang maging handa sa sariling laban.
Maging handa sa sakunang dala ng aking isipan.
Habang kinikilalang muli ang sariling nakalimot kung paanong ipahayag ang damdaming maingay na tahimik.
Sariling nakalimot sa lengguwaheng nauna siyang pakinggan,
Kaya hahalukayin ang sarili sa mga papel na madalas takbuhan dahil nakalimutan ng sarili ang kaniyang sarili.
At sa paghahalungkat,
Nakapinta na ang mga pangako't hiling—
sariling wika ang kulay na sambit ng labi hanggang sa huling hininga,
Sariling wika ang sulat na nakatatak sa aking balat,
At kasabay nito ang kaluluwang kahit mabulok at maagnas,
Sariling wika ang ukit sa puting lapida.
Dahil alam kong nakapaloob sa dibdib ang bala kong wika habang panangga ko ang papel at panulat sa giyerang kusang lumusob para pagkaisahan ang tulad kong nakikipagbuno sa mga itak na itinataga sa aking isipan.
---
Dibuho ni Charmel Gimpaya