24/07/2026
May mga araw na gigising ka nang limang beses sa loob ng isang gabi.
Pagod ang iyong katawan.
Mahapdi ang iyong mga mata.
Hindi mo na nga matandaan kung ano ang pakiramdam ng mahimbing at tuloy-tuloy na tulog.
Pagkatapos, magiging tatlong beses na lang.
Susunod, minsan na lang.
Hanggang sa maging routine na ang paggising nang alas-singko ng madaling-araw sa loob ng ilang linggong sunod-sunod.
At sa sandaling akala mo ay ganito na habambuhay... magsisimula na silang matulog nang mas matagal.
At mas matagal pa.
Hanggang sa isang umaga, magigising kang presko at nakapagpahinga— at mare-realize mong nalampasan mo na ang mahirap na yugtong iyon.
Tahimik na nagbabago ang pagiging ina.
Tila walang katapusan ang mga gabing nakakapagod habang pinagdadaanan mo ang mga ito.
Ngunit balang araw, magiging mga alaala na lang ang mga ito na mamimiss mo pa.
Ang mahahabang gabi.
Ang maagang paggising.
Ang maliliit na kamay na umaabot sa iyo sa dilim.
Hindi ito magtatagal nang habambuhay.
Kaya kung nasa gitna ka man ng ganitong sitwasyon ngayon— kapit lang.
Hindi ka nakakulong sa sitwasyong ito.
Dumadaan ka lang sa isang yugto.
At ang mga yugto ay laging nagbabago. 🤍✨❤️
