07/10/2025
Para Sa Aking Tapat (sa kanila) Na Kaibigan,
By: Micaella Castro
Nagtagpo tayo sa daigdig ng mga salita—
kung saan tayo'y mga sundalo,
tinta at papel ang tanging sandata.
Nakakaantig ang talas ng iyong panulat,
hanggang masabi kong marahil nga,
tama si Rizal—
na mas matalim ang isip kaysa tabak,
at ang diwa’y di kayang lipulin ng dahas.
Ang mga taong kinagigiliwan mo ngayon,
ay kaparehang taong tumulak;
noon sayo sa bangin,
Walang nagnais na sumaklolo,
dahil ayaw nila sa dilim,
ngunit ako?
Gusto ko!
Kaya't sinamahan kita,
—at naunawaan kita.
Wala sa liwanag,
ngunit sa dilim mo gusto ipakita.
Ipinakita ang hinagpis,
ang galit,
ang sakit—
na dulot nila.
Kinalaunan ginawa mo saakin,
ang sayo'y ginawa nila,
dahil tila hindi sapat ang paglalakad,
ang pang-unawa,
at samahan ka sa dilim;
sapagkat hinahangad mo ay liwanag,
kahit batid mong puno ito ng kaipokrituhan.
Ngayon sabihin mo,
ako ba ang korderong inihandog
sa dambana ng iyong bagong pagtanggap?
Ako ba ang katahimikang isinuko
upang ang pagbabalat-kayo mo'y maging ganap?
Kung gayon, hayaan mong tanggapin ko—
na may mga pagkakaibigang tulad ng saatin:
maganda sa simula,
ngunit pinapatay kung makapaminsala.
