22/05/2026
๐๐๐๐ซ ๐
๐จ๐ซ๐ฆ๐๐ซ ๐๐๐ฆ๐ข๐ง๐๐ซ๐ข๐๐ง๐ฌ
Bilang dating seminarista na hindi natuloy sa pagpapari, minsan mahirap ipaliwanag sa iba kung anong pakiramdam ng lumabas sa seminaryo at harapin ang totoong buhay sa labas. Yung dating tahimik at simple ang mundoโbiglang naging magulo, mabilis, at puno ng responsibilidad.
May mga araw na mapapatanong ka:
โTama ba naging desisyon ko?โ
โO baka hanggang dito lang talaga ako?โ
Pero natutunan ko rin na hindi porket hindi natuloy sa altar ay wala nang saysay ang calling. Hindi lang naman sa simbahan pwedeng maglingkod. Minsan, ang pinakamahirap na bokasyon ay yung manatiling mabuting tao sa mundong madaling magbago ng prinsipyo.
Oo, iba ang buhay sa labas.
May trabaho, pagod, bills, pagkakamali, tukso, heartbreak, at pressure.
At minsan nakakapanibago dahil dati, may routine, may gabay, may katahimikan.
Pero dala-dala mo pa rin ang mga natutunan mo noon:
ang disiplina, respeto, pananampalataya, at pusong marunong makinig sa iba.
Hindi kabawasan sa pagkatao ang hindi pagtuloy sa pagpapari.
At hindi rin ibig sabihin noon na iniwan ka na ng Diyos.
Baka iba lang talaga ang landas na inilaan para saโyo.
Sa lahat ng dating seminarista na tahimik na lumalaban sa totoong buhayโproud ako sa inyo.
Dahil alam kong hindi madali magsimulang muli habang bitbit mo ang mga pangarap na minsang inialay mo sa Diyos.
At kahit nasa labas na tayo ng seminaryo, sana huwag nating kalimutan:
pwede pa ring maging mabuting tao, may pananampalataya, at may silbi sa mundo.
-Love yourself
Dear me from Chat GPT