https://www.facebook.com/102134486160388/

Pahina, Marilao (2026)

11/12/2025

Hindi ako madalas magpaka-tanga… pero ngayong gabi, ginawa ko.

Nakahiga ako sa sahig ng bridal suite, nakadapa, habang ang Vera Wang wedding gown ko—na literal na mas mahal pa kaysa sa kotse ko—ay pinipiga ng alikabok sa ilalim ng k**a.

Plano ko lang naman ay simpleng sorpresa.
Pagpa*ok ng asawa kong si Preston, sisigaw ako ng “BOO!” at tatawa siya. Cute. Sweet. Pang-kwento sa future kids.

Yun ang dapat mangyari.
Pero bago pa makarating si Preston, may naunang puma*ok.
Hindi hakbang ng lalaki ang narinig ko. Hindi sapatos ng groom.

Stilettos. Clack. Clack. Clack.
At doon ako nanlamig.
Kilala ko ang mga sapatos na iyon—pangalan pa lang ng may-ari, nanginginig na ako.

Si Brenda.
Ang bago kong biyenan.
Pagpa*ok niya, agad siyang nag-phone call at sinaksak ang telepono sa speaker.
Itinapon niya iyon sa ibabaw ng k**a—direkta sa ulo ko.

At doon ko narinig ang mga salitang tumulos sa dibdib ko parang kutsilyo.
“Tapos na, Chenise. Kasal na sila. Nakulong na ang babae. At oo—wala siyang k**alay-malay na isa lang siyang placeholder.”

Placeholder?
Ako?!
Habang naninigas ang katawan ko sa ilalim ng k**a, parang mabilis na umiikot ang mundo.

Kanina lang, niyakap niya ako habang umiiyak sa reception, kunwari touched.
Ngayon, tinatawag niya akong daga sa bukid at pangit na simpleng babae.
Pero hindi pa tapos.

“Give it a year,” sabi ni Brenda.
“Pagkatapos noon, mag-aaway sila. Gagawin nating miserable ang buhay niya para siya ang kusang umalis.

Kukunin natin ang condo, ililipat ang pera sa LLC ko… Tapos malaya na si Preston na pakasalan si Kendra.”
Huminto ang paghinga ko.

KENDRA.
Ang “childhood friend.”
Ang babaeng pulang damit sa reception na masyadong malapad ang ngiti.

At bago pa ako makagalaw—
Bumukas ang pinto. Puma*ok si Preston.
Ang asawa ko.

Naghintay ako…
Umasa na sana kontrahin niya ang nanay niya.
Pero hindi.

Hindi man lang siya nag-alinlangan.
Umupo siya sa k**a—literal sa ibabaw ng ulo ko—at pabirong nagsabi:
“Pagod ako. Kailangan ko pang magpanggap na excited na consummate ang kasal namin.

God… Valerie is like oatmeal. Bland. Nakakasawa.”
At doon, sa gitna ng alikabok at panlilinlang, may namatay sa loob ko.
Ang Valerie na naniwala sa pag-ibig.

Ang Valerie na naniwala kay Preston.
Wala na siya.
Pinalitan siya ng isang babaeng hindi na iiyak—kundi lalaban.

Kinuha ko ang cellphone ko.
At pinindot ko ang RECORD.
________________________________________
ANG PLANO NILA? PAGNANAKAWIN AKO. ANG PLAN KO? SUNUGIN SILA.
Hindi nila alam…
Na hindi ako simpleng babae.

May itinago akong katotohanan—isang hindi nila pinaghahandaan.
Ako ang nag-iisang anak ng Robert Alcantara, CEO ng Titan Construction.

Yung negosyanteng binabasa sa business magazine.
Yung lalaking kayang bumili ng kumpanya ng asawa ko kung gugustuhin.
Pero hindi ko sinabi iyon kay Preston.

Dahil sabi ng nanay ko bago siya namatay:
“Anak, humanap ka ng magmamahal sa’yo, hindi sa pera mo.”
Kaya ako gumawa ng “filter.”

Nagpanggap akong average girl, nagta-trabaho sa admin, naka-Honda Civic.
At akala ko nakahanap na ako ng taong totoo.
Akala ko si Preston na nga.

Pero ngayong gabi, narinig ko ang tunay niyang kulay.
________________________________________
HINDI AKO UMUWI PARA MAGLUKSA. UMUWI AKO PARA MAGDEKLARA NG DIGMAAN.
Pag-alis nila, marahan akong gumapang palabas.

Nakasabit ang puso ko pero—solid ang utak ko.
Nag-drive ako papunta sa mansyon ng tatay ko.

Pagkapa*ok ko, nakita ko si Itay at ang matalik kong kaibigan na si Justine—isa sa pinak**alupit na corporate lawyer sa Atlanta.

Pagkarinig nila ng recording…
Tumigas ang panga ni Itay.

“Ibabagsak ko sila. Bibilhin ko ang kumpanya ni Preston bukas.”
Pero umiling ako.

“No. Hindi ko gusto nang mabilis.
Gusto ko maniwala silang nanalo sila.

Tapos gugulatin natin sila ng bagsak na hindi na sila makakatayo.”
At doon nagsimula ang plano.
________________________________________
PHASE 1: ANG BITAG
Nagpanggap akong clueless.

Nagpanggap akong tanga.
Nagpanggap akong ‘oatmeal.’

Binaha ko ng room service ang bill.
Sinira ko “accidentally” ang coat ni Brenda (worth $2000).

Nagpa-cute ako habang umiiyak.
At pinaka-importante:
Pinapirma ko si Preston sa “insurance liability document”…
na sa totoo ay POST-NUPTIAL AGREEMENT na TINATALIKURAN NIYA ang lahat ng rights sa condo.

Pirma siya.
Ngiting a*o ako.
________________________________________

PHASE 2: EBIDENSYA
Sinundan namin siya.
At araw-araw, gabi-gabi… kay Kendra siya pumupunta.

Hanggang isang araw, nakita ko ang resibo sa gym bag niya:
Prenatal vitamins.
Petsa: kahapon.

Ayun.
The missing piece.
________________________________________
PHASE 3: ANG HAPUNAN NA MAGPAPABAGSAK SA KANILA

Nag-host kami ng dinner.

Buong pamilya.
Kasama si Kendra.
Sa gitna ng pagkain, nagpa-drop ako ng isang “aksidenteng” ba*o ng red wine sa kanyang damit.

At doon lumabas ang hindi mapagkakailang baby bump.
Nataranta sila.
Nag-panic.

Nag-amin nang hindi sinasadya.
Tapos… humawak ako ng mic.
At ang buong kwarto ay nanahimik.

“May gusto lang akong iparinig sa inyo.”
At pinatugtog ko ang RECORDING.
Lahat ng sinabi nila.

Lahat ng plano nila.
Lahat ng kahayupan nila.
At sa harap ng pamilya, kaibigan, at bisita…
bumagsak ang mundo nila.
________________________________________
AT ETO ANG PINAKAMATAMIS NA PARTE: ANG ENDGAME.

Pagkatapos ng eksena, tahimik akong tumayo at nagsabing:
“Ah, Preston… by the way.
Pumirma ka ng post-nup.

Sa batas—wala ka nang karapatan sa condo.
O sa kahit ano ko.”
“At tungkol sa trabaho mo?

Ibinili na ng tatay ko ang kumpanya niyo kahapon.
Effective immediately… fired ka.”
Umiyak si Brenda.

Sumigaw si Preston.
Napasigaw si Kendra habang hawak ang tiyan niya.
Ako?

Kinuha ko ang purse ko.
At lumakad palabas nang may ngiti.
________________________________________
EPILOGUE

Isinampa namin ang ka*o.
Fraud.

Emotional damages.
Attempted asset theft.
Nakuha nila ang karma nila.

Ako?
Hindi ako bumalik sa dating buhay.
Pero may bago.

Mas matatag.
Mas matalino.
Mas malaya.

------end-------

11/12/2025

“I’VE BEEN FAKING MY ORG@SM DAHIL TAMAD ANG MISTER KO SA KAMA!”

Hindi ko na alam kung gaano katagal ko itinatago ‘to, pero siguro mga more than 10 years na. I’m Mila, 45, and married kami ni Mark for 17 years. May isa kaming anak na nasa senior high na ngayon, and kung makikita mo kami sa labas, mukha kaming “perfect” family. Pero ang di alam ng asawa ko, simula pa dati… pinepeke ko ang or***ms ko. Oo, years na. Minsan hinihintay ko yung moment na baka this time mag-e-effort siya, pero lagi na lang mabilis. Palagi niyang iniisip na once siya ay “tapos,” well… tapos na rin ako. Para bang checklist lang.

Madalas, sobrang disappointed ako. May mga gabi na sobrang pagod kami sa trabaho pero gusto niya pa rin ng quickie. Minsan, nagbigay na ako ng hint—yung pag-guide ng k**ay niya sa ibang parts ng katawan ko, or pagsabi softly kung ano yung masarap, pero binabalewala niya. May isang gabi, birthday ko pa, akala ko magiging espesyal. Nag-set pa ako ng candles sa kwarto, nag-perfume, nag-lingerie. Pero nung nagsimula kami, parang wala lang—mabilis, mechanical, pagkatapos pagtapat ng five minutes humiga na siyang tulog. Naiwan akong nakatingin sa kisame, feeling empty.

Ang pinaka masakit ay yung tipong nagtatanong siya, “Masarap ba, hon?” tapos of course, nag-oo ako. Para hindi niya maramdaman na may pagkukulang siya. Pero sa loob ko, parang unti-unting namamatay yung desire ko sa kanya. Napapansin niya minsan na nagiging less interesado ako, pero hindi niya tinatanong kung bakit. Lagi niyang pinipili yung convenient para sa kanya. Hindi niya iniintindi yung needs ko bilang babae, bilang asawa niya. Yung mga kaibigan ko open about exploring, communication, toys, foreplay — pero sakin, parang bawal bang sabihin?

Kaya ngayon, natatakot ako sa sarili ko. I find myself curious about how it would feel to be touched by someone… na marunong. Someone patient. Someone who sees intimacy as connection, not just release. May mga pagkakataon na may lalaki sa gym or sa office na nagiging extra friendly, and for a split second, naiisip kong “ano kaya…” Pero guilty agad afterward. Mahal ko ang pamilya ko, pero gusto ko rin ma-feel alive. Hindi ko alam kung dapat ko bang sabihin sa asawa ko o magsimula akong manahimik, pero natatakot ako: baka isang araw, may makahanap akong dahilan para gawin ang matagal ko nang kinaka-curious… at baka hindi na ako makabalik.

11/12/2025

"Yung tropa mo ang kasama mo sa inuman, pero Nanay niya pala ang kasama mo sa "himlayan." Ibang level ng "Motherly Love" 'to! Delikado ang laro mo, Bro. Masarap ang bawal, pero handa ka bang mawalan ng kaibigan kapalit ng "experience" kay Tita? Ingat sa pagche-check in, baka mamaya magkasalubong kayo ng tropa mo sa lobby!"

Hi Admin, at sa mga Marites ng Cagayan Confessions. Itago niyo na lang ako sa pangalang "J,"

Ang subject ng confession ko ay si "Tita M,". Single mom. Nanay siya ng isa sa mga close friends ko mula college. Sa totoo lang, Admin, kung makikita niyo si Tita M, hindi niyo aakalaing magli-singkwenta na siya. Iba mag-alaga ng sarili. Maputi, makinis, laging mabango, at may curves na tatalo sa mga ka-edaran ko. Yung tipong "M**F" na pwedeng-pwede isabak sa beauty contest.

Nagsimula ang lahat sa innocent chats. Dahil nga close ako sa anak niya at madalas ako sa bahay nila, naging friends kami sa Facebook. Noong una, puro "Hi/Hello" lang. React sa stories. Hanggang sa nagtatanong siya about sa work ko, humihingi ng advice tungkol sa investments, o kaya simpleng kwentuhan lang tungkol sa life. Minsan, nagrarant siya tungkol sa stress niya bilang single parent. Ako naman, nakikinig. Nagbibigay ng comfort.

Hindi ko namalayan, nagiging routine na namin ang mag-chat gabi-gabi. Yung usapang "work" at "life," unti-unting lumiliko. Naging mas personal. Naging mas open.

Hanggang sa isang gabi, nag-iba ang ihip ng hangin. Nagbibiruan kami, tapos biglang humirit siya ng, "Buti pa girlfriend mo, na-e-enjoy ka. Ako kasi, parang nakalimutan na ng katawan ko 'yan."

Nanlamig ako pero pinawisan ng malapot. Alam kong "green light" 'yun.
Doon nagsimula ang mainit na usapan. Nauwi sa late night calls. Tapos naging Video Call. Tapos naging "Vidjakol."

Grabe, Admin. Ibang klase siya. Uhaw. Wild. Nagsesend siya ng nudes—yung mga anggulo na hindi mo aakalaing kayang gawin ng isang disenteng nanay. Syempre, nagpapadala rin ako. Ang lakas ng thrill kasi alam kong bawal. Alam kong nanay siya ng tropa ko.

Dumating sa point na hindi na kami nakuntento sa screen. Gusto na naming maramdaman ang isa't isa.

Ang setup namin: Hotel. Iba-ibang hotel para hindi mainit sa mata. Walang specific na lugar, basta kung saan safe at discrete.

Ang routine: Mauuna siyang mag-check in. Pag nasa kwarto na siya, itetext niya ako ng room number. Susunod ako after 30 minutes, naka-cap, naka-mask, parang kriminal.
Yung unang beses na nagkita kami sa kwarto? S**t.

Pagpa*ok ko, naka-lingerie lang siya. Ang bango-bango niya. Yung amoy na dumidikit sa balat mo pauwi. Wala nang hiya-hiya. Binuhos niya lahat ng init na naipon niya. Ibang-iba ang experience sa may edad, Admin. Alam nila ang kiliti mo. Alam nila kung paano ka pagigilingin. Hindi siya nagmamadali. Ninanamnam niya bawat sandali.

Ang hirap lang, may mga times na pagkatapos namin sa hotel, uuwi ako at makikita ko yung tropa ko (anak niya). Yayayain ako mag-inom o mag-basketball.

Ang bigat sa konsensya, pero ang hirap bumitaw. Para siyang droga.

Ngayon, tuloy pa rin kami. "Secret Affair" ang drama. Tuwing magkakatinginan kami ni Tita M kapag bumibisita ako sa kanila, may kakaibang ngiti kaming pinapalitan. Yung ngiting kami lang ang nakakaalam ng ibig sabihin.

Alam kong mali. Alam kong pag nalaman 'to ng tropa ko, sira ang pagkakaibigan namin. Baka mapatay pa ako. Pero sa tuwing nagcha-chat siya ng "Room 302, waiting for you," nawawala ang takot ko.

Hanggang kailan ko kaya maitatago 'to? O hihintayin ko na lang bang sumabog sa mukha ko ang lahat?
Bahala na. Basta sa ngayon, akin si Tita.

11/12/2025

Grabe naman 'yun, Doc! Matapos kang bigyan ng kotse (Cash payment!), iPhone 17 Pro Max, at 150k na tuition, naging "Toxic" na agad si Sender nung nagsabing "Mag-iipon muna ako"?
Mental Health card pa more, pero ang totoo, Financial Health lang pala ang habol! Sakit sa bangs nito. Buti na lang nagising na si Sender. Sa halagang 150k at iPhone, nakilala mo ang tunay na kulay niya. Charge to experience na lang, Madam!

Hello, Admin. Sorry if I used a dummy account. Call me Ryza, 37 years old, lipstick le***an. Resident and government worker ako dito sa US. I want to share my story with my ex-girlfriend, let's call her "Zia," 35, from Cagayan.
Nakilala ko si Zia through her cousin. Noong una, akala ko napaka-responsable niya. Maganda, mukhang independent, at mature kausap. Single mom siya with a 13-year-old child. Pero sa una lang pala siya ganoon.
Palagi kaming nag-uusap online at video call. Dahil magkaiba ang oras namin, pareho kaming nag-adjust. Nakailang beses na rin kaming nagkita dahil madalas naman akong umuwi sa Pinas. Pero noong nag-uumpisa pa lang kami, may napansin na ako sa kanya—may ugali siya at very demanding.
Since engaged na kami (kahit magjowa pa lang), inako ko na lahat. Ako ang nagbabayad ng mga bills niya sa bahay at binibigyan ko pa siya ng monthly allowance na 20k to 30k. Inalagaan ko pati anak niya at tinuring na parang sarili kong dugo. Daig ko pa ang may asawa, haha!
Minsan nagagalit ako sa kanya kasi masyado siyang magastos. Ang katwiran niya, ako daw ang "meron" kaya dapat ako ang mag-provide. Take note, Zia is a med student somewhere in Manila, graduating na next year.
Dumating yung point na nag-demand siya ng sasakyan. Marami na daw kasing sira yung luma niya. Para daw may magamit siya for school at errands, bilhan ko daw siya. Dahil mahal ko, napa-oo ako. Binayaran ko ng CASH yung kotse niya. Tuwang-tuwa siya at napakabait sa akin noong time na iyon.
Pero gaya ng sabi ko, maldita talaga siya. Lagi niya akong inaaway at sinasabihan ng "walang kwenta" kapag hindi nasusunod ang gusto niya. Every time na mag-aaway kami, makikipaghiwalay siya, pero dahil mahal ko, sinusuyo ko siya nang malala—nireregaluhan at binibigyan ng pera kahit wala naman akong kasalanan.
May time pa na nagkaroon sila ng family emergency (yung anak ng kapatid niyang irresponsable), at ako ang pinagbabayad niya sa hospital. Nagalit ako kasi hindi ko naman na responsibilidad 'yun. Ang ending? Sinumbatan niya ako. Madamot daw ako at walang care sa family niya, which is not true kasi ang dami ko nang naitulong sa kanila.
Fast forward, nakabalik na ako sa US. Bago ako umalis, binili ko na yung iPhone 17 Pro Max na gustong-gusto niya. Early Christmas present ko na sana, plus nagbigay pa ako ng 150k cash pambayad sa last sem niya sa med school. Ang tanga ko lang kasi naibigay ko nang maaga.
Nung naibigay ko na, sinabi ko sa kanya: "Babe, last bigay ko na muna 'to ha? Need ko na kasi mag-ipon at mag-focus muna sa work ko."
Doon na nag-umpisa ang World War 3. Nagalit siya nang bongga! Selfish daw ako. Paano na daw sa Pasko? Wala daw siyang panggastos. She acted like it was the end of the world. Napuno na ako, Admin. Pinagsabihan ko siya ng mga bagay na ayaw niyang marinig pero alam niyang totoo. Mapagpasensya akong tao pero naubos ako.
Ang ending? Nakipaghiwalay siya sa akin. 3 years of relationship went down the drain. Ang rea*on niya? Sobrang TOXIC daw ako. Not good for her mental health daw. Hindi daw ako healthy na karelasyon at I never gave her peace of mind.
Lahat ng sisi, sa akin. I poured my heart and soul into making her happy, pero ang efforts ko, "Unrequited Love"—a labor of love with NO Return on Investment. Binlock niya ako sa FB at ilang weeks na kaming hindi nag-uusap.
Alam ko kasalanan ko din kasi tinolerate ko at inispoiled ko siya. But I learned a valuable lesson: I won't let anyone take advantage of me ever again.

11/12/2025

Subscribe to get exclusive benefits:
https://www.facebook.com/100090598517427/subscribenow

11/12/2025

Good Wife sa umaga, Wild Thoughts sa gabi?
Mga Bes, relate ba kayo kay Ate Girl? Yung tipong "nagbago" ka na para sa true love, pero yung katawan mo naghahanap pa rin ng thrill ng past life mo? Ang hirap ng sitwasyon ni Sender! Mahal niya si Mister na "Good Boy," pero "Vanilla" lang ang kayang ibigay sa k**a. Paano yan, magpapanggap na lang ba forever na satisfied para hindi mabuking ang "Wild Past"?
Dapat ba siyang umamin para mag-level up ang honeymoon phase, o "zip your mouth" na lang para peace on earth? Kayo na mag-payo!

Admin, paki-hide na lang ako sa alias na 'The Retired Baddie.' Need ko lang ilabas to kasi feeling ko sasabog na ako. Ang hirap pala kapag yung past mo, sobrang layo sa present mo, at yung taong kasama mo ngayon, walang kaalam-alam kung sino ka talaga dati.
Ganito kasi 'yan. Married na ako ngayon, late 20s. Ang asawa ko, let's call him "Kuya Good Boy." Sobrang bait, Admin. Siya yung tipo ng lalaki na ipapakilala mo sa parents mo at siguradong matutuwa sila. Responsible, loyal, hindi umiinom, bahay-trabaho lang. Sa kanya ko naramdaman yung peace na matagal kong hinanap. Ka*o, may malaking problema. Masyado siyang "mabait" kahit sa k**a, at ako... well, sanay ako sa gyera.
Backstory muna. Nung college ako hanggang first job ko, sobrang idealistic ako. I gave my purity sa first boyfriend ko, thinking siya na talaga. Binigay ko lahat—oras, pera, katawan. Pero gago, niloko lang ako. Ipinagpalit ako sa mas "game" daw sa k**a. Dun ako nasira. Pakiramdam ko non, nung nakuha na niya yung "V-card" ko, tinapon na lang ako na parang basura.
Dahil sa sakit, nag-rebelde ako. I entered my "hoe phase." Naging mantra ko non: "Unahan na lang, bago ako maunahan." Kung dati, reserved ako, naging wild ako. Download ng dating apps, meet up, inuman, tapos alam na. Naging coping mechanism ko ang s*x. Kapag malungkot ako, naghahanap ako ng ka-warmth. Kapag stressed sa work, naghahanap ako ng thrill.
Hindi lang basta one-night stand, Admin. Naging adventurous ako. Iba't ibang lalaki, iba't ibang "skills," iba't ibang wild experience. Feeling ko nun, powerful ako kasi ako yung namimili. Nawala yung respeto ko sa sarili ko sa totoo lang, pero nung time na yun, ang nasa isip ko lang, at least may nagkakagusto sakin kahit panandalian lang. I felt wanted.
Then dumating si Kuya Good Boy. Nung nililigawan niya ako, tinago ko lahat ng "kalat" ko. Nagpaka-Maria Clara ako. Ang alam niya, dalawa lang naging ex ko at conservative ako. Naniwala naman siya. Minahal niya ako ng totoo, at dahil don, nagbago ako. Tinigil ko ang bisyo, binura ko mga apps, kinalimutan ko yung "wild" version ko. Sabi ko sa sarili ko, "This is it. Magpapakatinou na ako."
Kinasal kami. Masaya naman, sobra. Pero eto na nga ang problema—yung s*x life namin.
Dahil nga "good boy" siya at ang alam niya ay "good girl" ako, sobrang vanilla ng galawan niya. Gentle love making lang palagi. Yung tipong pang-teleserye na slow motion. Isang round lang, pagod na siya. Tulog na agad. Eh ako? Nasanay ako dati sa bakbakan. Yung tipong, sorry for the term, pero yung "wild" talaga. Yung pinapawisan ka ng malala, yung may konting rough play, yung paulit-ulit hanggang manginig tuhod mo.
Ngayon, tuwing may nangyayari samin, nagkukunwari na lang ako. I fake my satisfaction para hindi ma-hurt ego niya. Mahal ko siya eh. Ayokong isipin niya na kulang siya. Pero deep inside, ang frustated ko. Bitin na bitin ako. Minsan pag tulog na siya, napapaisip ako sa mga past encounters ko—yung thrill, yung aggressive passion—at nai-guilty ako kasi bakit ko hinahanap yun eh kasal na ako?
Masakit pa, feeling ko ang dumi-dumi ko para sa kanya. Siya, parang ang linis ng record. Ako? Hindi niya alam na yung "asawa" niya, marami nang pinagdaanan na k**a bago siya. Natatakot ako na baka pag nalaman niya kung gaano ako ka-"wild" dati, mandiri siya sakin. O baka isipin niya na niloko ko siya sa pagkatao ko.
Minsan gusto ko mag-suggest ng mga new positions o toys, pero natatakot ako na baka magtaka siya. "Saan mo natutunan yan? Bakit ang galing mo dyan?" Ayoko mabuking. Kaya eto, tinitiis ko na lang yung "missionary" life habang yung katawan ko sumisigaw ng adventure.
Normal ba to? May mga babae din ba dito na "retired" na sa walwal life pero namimiss yung ganung action? Ang hirap pala maging "changed person" kung yung nakaraan mo, minumulto ka ng desires mo. Mahal ko asawa ko, loyal ako sa kanya, pero paano naman yung s*xual satisfaction ko? Dadalhin ko na lang ba to sa hukay? O aamin ako at iririsk ko yung tingin niya sakin?
Help me, Admin. Ayoko magkasala pero tao lang din ako na may pangangailangan.

11/12/2025

Dishwasher ako sa isang maliit pero laging punong-puno na restaurant. Hindi madali ang trabaho, pero okay lang sa’kin. Sanay naman ako sa hirap. Pero yung manager namin, ibang level.

Isang araw, sobrang daming tao. Halos hindi kami makahinga sa dami ng hugasin. Pagkatapos ng rush hour, nag-ayos na kami at nag-break. Gutom na gutom na kami kasi past 2PM na yun.

Paglabas namin sa pantry area, nakita namin yung manager na may hawak na tray. Akala namin staff meal. Pero nung nilapag niya sa mesa, mga tira-tira ng bisita. May kanin na may mga natirang ulam, may spaghetti na kalahati lang, may chicken na may kagat pa.

Sabi niya pa nang mayabang:
"Oh, kain na kayo. Sayang ito. Hindi natin pwedeng itapon." Nagkatinginan kaming lahat.

Hindi naman kami choosy, pero syempre nakakainsulto. Hindi kami a*o. Hindi kami taong grasa. Tao kami na nagtatrabaho nang maayos.

Pero dahil sobrang gutom na, may ilan sa'min napakain. Yung iba nagkunwaring busog para lang hindi kumain ng tira. Ako, tubig lang ininom ko kasi napahiya talaga ako.

Tapos yung manager, feeling owner pa. Lakad ng lakad sa restaurant, panay utos, panay angtaas ng boses, pero pag staff meal, tira-tira ang ibibigay.

So ayun na nga, dumating yung may-ari mga 4PM. As usual tahimik lang siyang nagro-rounds,. Napansin niya siguro na wala kaming staff meal, kaya tinanong niya kami:
"Nag-lunch na ba kayo?"

Tahimik kaming lahat. Yung manager namin ang sumagot agad:
"Opo sir, pinakain ko na sila."
Pero malas niya… nakita ng may-ari yung tray ng tira-tira na iniwan sa gilid.

Lumakas yung boses ng owner:
"Ito yung pinakain mo sa kanila? Tira ng customer?!"
Hindi makasagot yung manager.

Tuloy-tuloy sa pagtalak yung amo namin.
"May budget tayo araw-araw para sa staff meal! Bakit mo pinagkakaitan ang tao mo? Hindi kayo mga hayop para pakainin ng tira!"
As in galit talaga siya.

Kinabahan kami pero sa totoo lang, ang sarap sa pakiramdam na ipagtanggol ka ng amo mo. Maswerte kami at meron kaming amo na katulad niya, na itinataas yung dignidad namin.

Nung hindi na kami busy, pinatawag kami ni boss. Sabi niya, 'wag daw kaming magdalawang-isip magsumbong kung may hindi magandang ginagawa sa amin.

Kinabukasan, ibang-iba na ugali ng manager namin. Natuto na siguro dahil pinagalitan ni sir. May maayos na kaming pagkain sa mesa namin.

Ito ang reyalidad ng buhay, kung sino pa yung may pinak**ahirap na trabaho, sila pa itong madalas nakakalimutan at pinagkaitan ng respeto.

11/12/2025

Luh! Ang tindi ng apology gift! From "Cheater" to "Genie" real quick?
Galit si Kuya pero "Gising" na gising ang diwa! Tanggapin mo ba ang offer na Th*****me kapalit ng pagpapatawad? O trap ito para maging "pantay" lang kayo sa dumi?
Sabi nga nila, "When life gives you lemons... ask for a th*****me?"
Comment down below mga paps, anong gagawin niyo kung kayo si Sender? Pride or Pleasure?

Admin, paki-hide ng identity ko. Tawagin niyo na lang akong "J", 30s, working professional. Yung GF ko, let's call her "R", 5 years na kami. LDR kami madalas kasi nasa province siya, ako nasa Manila.
Sanay na kami sa setup. Kampante ako sa kanya. Pag may lakad sila ng workmates niya, "Go lang Babe, enjoy." Ang rule lang namin: Update. Isang gabi, nawala siya sa radar. Inumaga na ng reply. Lasing daw, nakatulog. Nag-away kami pero pinalampas ko kasi tiwala ako.
Pero iba pala 'yung kutob ko. Three weeks after nun, bigla siyang tumawag habang nag-vi-video call kami. Iba yung iyak niya. Umamin siya.
"Babe, sorry. May nangyari sa amin nung workmate ko nung nalasing ako. Babae siya, Babe. Straight din siya pero nadala kami ng alak."
Parang sasabog yung dibdib ko sa galit. Babae man o lalaki ang kabit, cheating is cheating! Sisigawan ko sana siya, sasabihin kong break na kami, pero bigla siyang humirit ng plot twist na nagpa-hang sa utak ko (at nagpagising sa alaga ko).
Sabi niya: "Babe, kaya ako umamin kasi kinonsensya ako nung girl. Nakausap ko siya kanina. Sabi niya aminin ko daw sayo kasi ayaw niyang may tinatago tayo. At... Babe, kilala mo siya. Si 'L' 'to."
Napatahimik ako. Si "L"? Yung friend niyang maputi, chinita, at laging naka-post sa IG stories niya na naka-bikini pag nagbe-beach sila? Yung "L" na minsan ko na ring pinagpantasyahan habang nagjajakol ako nung nangungulila ako kay GF?
Dugtong ni GF: "Babe, nagsisisi kami pareho. Sabi ni L, para daw mapatawad mo kami... payag siya. Payag siyang mag-th*****me tayo. Or kung gusto mo, kantutin mo din siya habang nanonood ako. Basta 'wag lang tayo maghiwalay. Peace offering namin sayo."
Admin, putragis. Nahulog yung panga ko.
Galit ako, oo. Pakiramdam ko niloko ako. Pero aminin ko na sa inyo, bilang lalaki, sino ba naman ang hindi nangangarap ng FFM Th*****me? Lalo na kung yung dalawang babae eh parehas maganda at s*xy? Si GF, 8/10. Si L, solid 9/10.
Biglang nawala yung galit ko napalitan ng... ewan, excitement na may halong kaba? Sabi ni GF, "Deserve mo 'to Babe, kasi naging gago ako. Gusto ka rin daw matikman ni L kasi lagi kita kinukwento sa kanya."
Ngayon, hindi ko alam gagawin ko.
Brain: "Tangina pre, 'wag kang papayag! Respeto sa sarili! Binabayaran lang nila yung kasalanan nila ng s*x! Trap 'yan! Baka masira ulo mo lalo pag nakita mo silang naglalaplapan sa harap mo!"
P***s: "Gago ka ba? Minsan lang sa buhay yan! Dalawang chix, sabay? Si L 'yan oh! Tanggapin mo na yung sorry, kantutin mo silang dalawa, tapos saka mo isipin kung break na o hindi!"
Natatakot ako sa consequences. Baka pag pumayag ako, magbago tingin ko kay GF. Baka ma-in love ako kay L? O baka masira kaming lahat. Pero nasasayangan ako sa opportunity. Langit na 'to na kusang bumaba sa lupa, may kasama pang impyerno.
Ano sa tingin niyo mga Ka-Cagayan? Isusuko ko ba ang pride ko para sa legendary experience na 'to? O iiwas ako sa tukso at hihiwalayan ko na lang siya? Tulong!

11/12/2025

Hindi ko alam na sa mismong araw na magpaplano akong sorpresahin si Mara, asawa kong walong taon, ay iyon din ang araw na babasagin nila ang buong buhay ko.

Maaga akong umuwi mula sa trabaho. Plano kong maghanda ng hapunan—’yung paborito niyang sinigang, dahil pagod daw siya sa school.

Pagdating ko sa bahay, bukas ang pinto. Nandiyan ang kotse niya. Nandiyan ang kotse ng kapatid ko—si Jace.

Anim na linggo nang tumutuloy si Jace sa bahay namin dahil bagong-divorce siya. Anim na linggo kong naririnig kay Mara:
“Kaawaan na lang natin siya.”

“Pamilya natin siya.”
“Kailangan niya ng bahay muna.”
Anim na linggo kong nagtatrabaho ng halos 60 hours para suportahan silang dalawa.

Umakyat ako, dahan-dahan, iniisip na baka natutulog si Mara o nagbabasa.
Pero bago pa ako makalapit sa kwarto… narinig ko.

Mga ungol.
Mga halik.
At pangalan ko—hindi bilang tawag… kundi bilang joke.
Binuksan ko ang pinto.

At nakita ko sila.
Si Mara, ang babaeng minahal ko mula kolehiyo.
Si Jace, kapatid kong ipinagtanggol ko lagi.
Hubad.
Magkayakap.
Nagtatawanan.

At literal na winawasak ang buhay ko sa k**a na binili namin tatlong taon na ang nakalipas.
Hindi ako sumigaw.
Hindi ako nagwala.
Nakatayo lang ako doon ng mga sampung segundo.
At doon ako nagulat sa sarili ko—hindi man lang nanginig ang k**ay ko.
________________________________________
Bumaba ako sa kusina. Umupo. Binuksan ang banking app.
Checking: ₱2.5M
Savings: ₱1.2M
Pera dapat para sa anak na inaasam naming tatlo na taon.
Pera mula sa bahay na minana ko kay Lola.
Pera para sa kinabukasan namin.

Inilipat ko lahat sa personal account ko.
Pagkatapos, binuksan ko credit cards niya. Apat na card—lahat naka-link sa akin.
Cancelled.
Ang sasakyan niyang installment?
Tinanggal ko ang pangalan ko bilang co-signer.
Mao-auction iyon sa loob ng isang linggo.
________________________________________
Pagkatapos, binuksan ko ang gallery.
May hawak akong video.
Sampung segundo.
Klaro.

Walang puwang para sa palusot.
Ginawa ko ang group chat:
Magulang ko.
Magulang niya.
Mga kapatid namin.
Mga tiyahin.
Mga pinsan.
37 tao lahat.
Kasama rin si Lianne, ex-wife ni Jace—na matagal nang may hinala pero walang ebidensya.
Sinend ko.
Caption?
“Ito ang dahilan ng divorce.”
Pinatay ko ang cellphone.
________________________________________
Pagkalipas ng ilang minuto, bumaba si Mara—suot ang robe ko, mukha niyang halatang nanlalambot.
“Cal… nandito ka?” bulong niya, takot na takot.
Tinitigan ko lang siya.
“Binura mo ang accounts ko?”
“Kinansela mo ang cards?”
“Bakit mo sinend sa lahat?!”
Tahimik ako.
Tapos sinabi ko, kalmado:
“Sa Biyernes mawawala na ang sasakyan mo.
Bukas ako magfa-file ng divorce.
Hanggang weekend, wala ka na dito.”
Lumuhod siya.
Umiyak.
Humagulgol.
“Cal, please… isang pagkak**ali lang ’to… hindi ko kontrolado… mahal kita…”
“Hindi isang beses ‘yan,” sagot ko.
“Alam kong matagal niyo na ‘tong ginagawa.”
Natahimik siya.
At doon ko nalaman—tama ako.
Sinabi ko lang:
“Lumayas kayo.”
________________________________________
Nag-hotel ako. 18 hours na sunod-sunod ang tawag sa akin.
36 missed calls kay Mara.
19 kay Jace.
Daan-daan mula sa pamilya.
Sumabog ang group chat.
Mga screenshot.
Mga sermon.
Mga hiya.
Mga galit.
At isang mensahe mula sa ex-wife ni Jace:
“ALAM KO. Walang bago.”
________________________________________
Pagbalik ko ng Sabado, wala na sila.
Iniwan niya ang ilang gamit, pati wedding album namin.
May sulat sa mesa—apat na pahina ng “sorry”, “please”, “mahal kita”, “pag-usapan natin.”
Hindi ko binasa nang buo.
Tumawag ang kapatid niya.
“Cal, pwede mo bang burahin ang video? May death threats na sinasabi sa kanya—kahit sa trabaho niya.”
Sinabi ko lang:
“Hindi ako ang sumira sa buhay niya. Siya.”
________________________________________
Lumipas ang buwan.
Jace — nawalan ng trabaho, nagpalit ng number, lumipat ng ibang probinsya.
Mara — natulog sa sofa ng kaibigan, nagtrabaho sa fast food, muntik mabaliw daw sa stress.
At ako?
Nagsimulang umayos ulit ang buhay.
Nakikinig sa sarili.
Tahimik.
Mas maingat.
Maraming nagtanong kung nagsisi ba ako na hindi ko siya pinakinggan.
Pero tuwing gabi, naaalala ko ang tawa niya—hindi dahil masaya siya, kundi dahil nasa k**a siya kasama ang kapatid ko.
At doon ako laging bumabalik.
Hindi ako nagsisisi.
________________________________________
At kung binabasa mo ’to para maghanap ng “thrill,” ng “escape,” o ng “sekreto”… ito ang babala mo:
Kapag sinira mo ang taong nagmahal sa’yo, huwag mong asahang babalikan ka nila para buuin ka ulit.
May mga trahedya na hindi na dapat iniiyakan.
May mga tao na hindi na dapat pinagsisihan.
At may mga pagtataksil na dapat… tinutupok hanggang maging abo.

Pahina

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

Address

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share