26/02/2026
Sa ilalim ng 1987 Constitution of the Philippines, malinaw na nakasaad sa Artikulo VII, Seksyon 4 na ang Pangulo ng Pilipinas ay magsisilbi lamang ng isang termino na anim na taon at hindi na maaaring muling mahalal. Ipinatupad ang probisyong ito matapos ang karanasan ng bansa sa mahabang panunungkulan ni Ferdinand Marcos, lalo na noong panahon ng Batas Militar. Layunin nitong maiwasan ang labis na konsentrasyon ng kapangyarihan sa iisang tao at mapanatili ang demokratikong sistema ng pamahalaan.
Isa sa pangunahing dahilan ng pagbabawal sa re-election ng pangulo ay upang maiwasan ang pang-aabuso sa kapangyarihan. Kapag pinahintulutan ang muling pagtakbo, maaaring magamit ng kasalukuyang lider ang impluwensiya at yaman ng estado upang mapalakas ang kanyang kampanya. Bukod dito, ang limitasyon sa termino ay nagbibigay ng pagkakataon sa ibang lider na makapagsilbi at makapagpakilala ng bagong direksyon at mga polisiya para sa bansa.
Kung sakaling amyendahan ang Konstitusyon at pahintulutan ang muling paghalal ng dating pangulo, magkakaroon ng pagkakataon ang ilang naging lider na bumalik sa puwesto. Halimbawa, sina Rodrigo Duterte, Gloria Macapagal Arroyo, at Bongbong Marcos ay maaaring muling tumakbo kung papayagan ng bagong batas. Gayunpaman, mangangailangan ito ng pormal na pagbabago sa Konstitusyon sa pamamagitan ng mga prosesong itinakda ng batas.
Sa kabuuan, ang pagbabawal sa re-election ng Pangulo sa Pilipinas ay isang mahalagang hakbang upang mapanatili ang balanse ng kapangyarihan at maprotektahan ang demokrasya. Bagama’t may mga naniniwalang maaaring maging kapaki-pakinabang ang pagbabalik ng isang dating pangulo, mahalagang timbangin ang mga posibleng epekto nito sa sistema ng pamahalaan at sa kinabukasan ng bansa.