29/05/2026
DELIKADO ANG HINDI KONEKTADO
By Bishop Emi Domingo
Mag-ingat at maging mapagmasid sa mga pastor o grupong sila-sila lang, at walang malinaw na connection sa mas malawak na Katawan ni Cristo. Hindi sukatan ng katotohanan ang pagiging “iba” o “exclusive.” Sa Biblia, ang tunay na ministry ay hindi isolated kundi connected, accountable, and recognized in the fellowship of other mature and like-minded leaders.
Ang tunay na pastor ay bahagi ng isang community of pastors na tumatanggap sa kaniya at kinikilala ang kaniyang buhay, doktrina, at ministeryo. Hindi perpekto ang mga pastors, pero mahalagang may healthy spiritual relationships sila sa kapwa nila pastors. Kapag ang isang tao ay walang fellowship, walang alignment, at walang acceptance mula sa anumang credible community of leaders, dapat maging mapagmasid ang mga tao.
In the New Testament, church leadership in the Body of Christ is always seen in plurality and community. The word used in Acts 14:23 is “elders” (Greek: presbyterous)—plural, not singular. This shows that leadership is not centered on one person alone without spiritual accountability. There’s a reason why ordination is endorsed by fellow pastors from other churches, not just by leaders within your own church. A community of pastors recognizes, affirms, and believes in your calling, which is why they endorse you.
Ang salitang “fellowship” sa Biblia ay mula sa Greek na koinonia, na nangangahulugang “sharing something in common,” partnership, participation, at spiritual connection. Hindi lamang ito simpleng samahan o pagkakaibigan; ito ay buhay na magkakaugnay sa iisang pananampalataya, iisang ebanghelyo, at iisang layunin kay Cristo. Kaya ang pastor na tunay na bahagi ng Body of Christ ay may koinonia—may healthy relationship, partnership, at mutual recognition sa kapwa leaders.
Delikado ang ministry na walang check and balance. Kapag walang community of pastors at walang relasyon sa bigger Body of Christ, madaling magkaroon ng:
• self-appointed authority,
• spiritual abuse,
• extreme doctrines,
• personality-centered ministry,
• at mentality na “kami lang ang tama.”
Practically speaking, kapag ang isang pastor ay ayaw sumama sa fellowship ng kapwa pastors, ayaw maturuan, ayaw ma-correct, at ayaw magpasakop sa healthy relationships, malaking warning sign iyon. Madalas, pride ang ugat niyan. Ang grace ay hindi nagpo-produce ng superiority spirit kundi humility and mutual honor. “God opposes the proud but gives grace to the humble” (James 4:6).
Ang “submitting to one another” sa Ephesians 5:21 ay mula sa Greek na hupotassomenoi, na may idea ng voluntary humility and proper order. Hindi ibig sabihin nawawala ang authority ng pastor, kundi kinikilala niya na kailangan din niya ng counsel, wisdom, correction, at fellowship mula sa ibang leaders. Kahit ang katawan ng tao ay hindi isang bahagi lamang; “the body is not made up of one part but of many” (1 Corinthians 12:14).
Hindi healthy ang mentality na:
• “Hindi namin kailangan ang ibang pastors.”
• “Kami lang ang may revelation.”
• “Lahat sila mali, kami lang tama.”
Iyan ay dangerous ground. Maraming cultic movements ang nagsimula sa isolated leaders na naging uncorrectable dahil wala nang accountability at wala nang voice ang ibang mature leaders sa kanilang buhay.
Ang tunay na pastor ay hindi natatakot sa community. Hindi niya iniisip na bumababa siya kapag may kapwa siyang pastors na nagsasalita sa kaniyang buhay. Nauunawaan niya na ang pagiging bahagi ng koinonia ng Body of Christ ay protection, wisdom, strength, encouragement, at confirmation ng calling ng Diyos.