26/09/2026
Alam mo, may mga araw talaga na mapapaisip ka na lang sa takbo ng buhay. Yung gigising ka sa umaga, titingin sa kisame, tapos bigla mong tatanungin yung sarili mo kung ano nga ba talaga ang saysay ng lahat ng ginagawa natin araw-araw.
Gigising, kakain, maliligo, hahawak ng cellphone, mag-i-scroll, tapos biglang mapapansin mong ang bilis na pala ng oras. Maghahanda ka para sa trabaho o school, mag-aabang ng jeep o tren, makikipagsiksikan sa traffic, tapos habang ginagawa mo lahat ng yun, kung saan-saan naman napupunta yung isip mo.
Minsan iniisip mo kung tama ba yung ginagawa mo sa buhay. Minsan iniisip mo kung saan ka ba talaga papunta. Minsan naman wala ka nang iniisip at gusto mo na lang humiga at matulog.
Tapos habang tumatagal, mapapansin mo rin na ang dami palang bagay sa mundo na hindi natin napapansin kasi masyado tayong busy. Yung simpleng tahimik na umaga, yung pagkain na kinakain mo habang hawak yung cellphone, yung ilang minutong nakatitig ka lang sa kisame na parang may hinihintay kang sagot kahit wala ka namang tinanong.
At habang iniisip ko lahat ng yan, bigla kong naisip...
Bakit ko nga ba ito sinusulat?
Hindi naman ako galit. Hindi rin ako malungkot. Hindi rin naman ako may pinagdadaanan na sobrang lalim. Naisip ko lang talaga magsulat ng kung ano-ano kasi wala akong maisip na ibang gawin.
Actually, habang sinusulat ko ito, iniisip ko rin kung may nagbabasa pa ba. Kung meron man, hindi ko alam kung bakit mo binabasa hanggang dito. Pwede ka naman umalis. Walang mawawala.
Pero kung nandito ka pa rin, salamat sa oras mo.
Kahit ako, hindi ko na alam kung saan papunta itong sinasabi ko.
Nagsimula tayo sa tungkol sa buhay, sa future, sa mga ginagawa natin araw-araw, sa traffic, sa school, sa trabaho, sa cellphone, at kung anu-ano pang bagay na parang may malalim na meaning.
Pero kung mapapansin mo, wala naman talaga akong sinabing importanteng bagay.
Siguro gusto ko lang makita kung hanggang saan mo kayang magbasa ng walang kwenta.
At heto ka pa rin.
Nagbabasa.
Iniisip mo siguro kung may magandang ending ba.
Baka may life lesson.
Baka may plot twist.
Baka biglang may sasabihin akong sobrang lalim.
Pero wala.
Actually, wala talaga.
Tapos bukas, gigising ka ulit, kakain, hahawak ng cellphone, mag-i-scroll, at malamang may mababasa ka na namang random post na hindi mo naman kailangang basahin.
At least ngayon, alam mo na kung ano yung ginawa mo dito.
Sinayang mo yung oras mo.
Kung umabot ka hanggang dulo, congratulations.
Hindi ka nakakuha ng lesson.
Hindi ka rin nakakuha ng sagot.
Pero nakarating ka sa ending.
At ang ending ay...
Wala lang talaga.
HAHAHAHAHAHAHA.
Salamat sa pagbabasa.
Sayang oras mo.
