21/06/2026
May isang tatay na araw-araw gumigising nang maaga. Minsan hindi pa sumisikat ang araw, gising na siya para magtrabaho. Uuwi siyang pagod, pawisan, at minsan ay maraming iniisip. Ngunit pagdating sa bahay at nakita niyang masaya ang kanyang mga anak, parang nawawala ang lahat ng pagod.
May mga pagkakataong hindi siya nakakabili ng gusto niya para sa sarili dahil inuuna niya ang pangangailangan ng kanyang pamilya. May mga gabing hindi siya makatulog dahil iniisip niya kung paano pagkakasyahin ang budget, paano mapag-aaral ang mga anak, at paano masisiguro na may pagkain sa hapag kinabukasan.
Madalas hindi nasasabi ng isang ama ang kanyang pinagdaraanan. Tahimik lang siyang lumalaban. Hindi siya mahilig magreklamo. Ngumingiti siya kahit mabigat ang kanyang dinadala dahil alam niyang may pamilyang umaasa sa kanya.
At kung ikaw ay isang ama na nagbabasa nito, gusto naming malaman mo na nakikita namin ang lahat ng iyong sakripisyo. Nakikita namin ang bawat pawis, bawat pagod, bawat pangarap na isinantabi mo para sa iyong pamilya. Maaaring hindi ka laging napapasalamatan, ngunit mahalaga ka. Napakahalaga mo.
Sa araw na ito, hindi rin natin kalilimutan ang mga ama nating nauna nang umuwi sa piling ng Maykapal. Maaaring wala na sila sa ating piling, ngunit nananatili sa ating mga puso ang kanilang mga alaala, mga aral, at pagmamahal. Hanggang ngayon, gabay pa rin natin ang kanilang mga itinuro at inspirasyon pa rin ang kanilang naging sakripisyo para sa kanilang pamilya. Ang kanilang pagmamahal ay mananatiling buhay sa bawat alaalang ating iniingatan.
Sa lahat ng ama ng Barangay 848—sa mga patuloy na lumalaban para sa kanilang pamilya at sa mga ama nating nasa langit na—taos-puso kaming nagpapasalamat. Kayo ang mga tunay na bayani ng tahanan, mga haligi ng pagmamahal, at mga inspirasyong nagbibigay-lakas sa ating komunidad.
Maligayang Araw ng mga Ama! Nawa’y patuloy kayong pagpalain ng Diyos, at ang ating mga mahal na amang nasa langit ay pagkalooban Niya ng walang hanggang kapayapaan.
