08/05/2026
Batang Medic ng All-Out War
Mindanao year 2000 ni Erap
Sa panahon ng all-out war noon sa ilalim ni Joseph Estrada…
isa lamang akong batang nag-aaral ng nursing mula sa Mindanao.
Hindi pa rehistradong nurse…
wala pang titulo…
pero ang puso ko noon, handang tumulong sa kapwa Bangsamoro na sugatan, takot, at naiipit sa gitna ng digmaan.
Habang ang iba ay natutulog sa gabi…
kami noon naglalakad sa dilim, tahimik na tumatawid sa mga lugar na delikado, dala ang mga basic na gamot, benda, at pag-asa para sa mga nasugatan ng bala at putukan.
Bawat sigaw…
bawat iyak…
bawat tunog ng bala…
hanggang ngayon dala ko parin bilang trauma at alaala ng pakikibaka ng mga Moro para sa karapatan at kapayapaan.
Marami sa mga totoong lumaban noon ang hindi nabigyan ng mataas na posisyon ngayon…
ang iba nagbuwis ng buhay…
ang iba naiwan nalang sa alaala ng kasaysayan.
Masakit isipin… pero iyon ang katotohanan.
Pero para sa akin…
Alhamdulillah.
Hindi man ako naging opisyal o pinuno sa Bangsamoro government, naging daan naman ang mga karanasang iyon para maging matatag ako bilang tao at bilang nurse ngayon.
Doon ko natutunan na ang tunay na bayani…
hindi lang yung may armas.
Minsan yung batang may dalang gamot…
may pusong handang magsakripisyo…
at handang tumulong kahit sariling buhay ang kapalit.
At sa lahat ng may posisyon ngayon sa Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao…
ingatan ninyo ang tiwalang ipinaglaban noon ng maraming Bangsamoro.
Dahil maraming dugo, luha, at buhay ang naging kapalit para makarating tayo sa kapayapaang tinatamasa natin ngayon.
Alhamdulillah…
mula sa batang medic ng digmaan…
hanggang sa pagiging nurse ngayon…
dala ko parin ang puso ng isang Bangsamoro.