https://www.facebook.com/106413705648408/

TextLines, QUEZON CITY PHILIPPINES, Quezon City (2026)

12/12/2025

“Learn to believe patterns, not promises.”
At kung ako ang tatanungin mo, oo, natutunan ko ’yan the hard way.

Kasi alam mo, sa dami ng pinagdaanan ko, ilang beses ko ring pinaniwalaan ang mga salitang magaganda pakinggan. Mga sorry. Mga “hindi na mauulit.” Mga “trust me.” Mga pangako na paulit-ulit pero walang totoong pagbabago.

Pero habang tumatagal, narealize ko na hindi salita ang nagtatago ng totoo. Patterns ang nagsasabi ng lahat.

Kapag paulit-ulit kang nagdi-disappear, hindi yan pagod. Pattern yan.
Kapag paulit-ulit kang hindi marunong humarap sa problema, hindi yan pagiging calm. Avoidance yan.
Kapag lagi kang may palusot pero walang action, hindi yan miscommunication. Choice yan.

At ako naman, oo, umasa ako. Nagbigay ako ng chances. Akala ko baka this time totoo na. Akala ko nagbago na. Akala ko baka ako ang mali.

Pero hindi eh.
Kasi kung may gusto talagang baguhin ang tao, hindi niya ipapaasa sa salita. Ipapakita niya sa consistency.

Hindi yung “I’ll fix this,” kundi “inaayos ko na ngayon.”
Hindi yung “I’m sorry,” kundi “hindi ko na inuulit.”
Hindi yung “trust me,” kundi “ginagawa ko lahat para maging worth it ang tiwala mo.”

Kaya ngayon, mas klaro na sa akin. Kung hindi nagbabago ang galaw, kahit gaano kaganda ang salita, empty promises pa rin yan.

Hindi ako bitter. Nagising lang ako.
Mas nakita ko kung sino ang marunong magpahalaga.
Mas naramdaman ko kung sino ang inuuna ang tao kaysa sa image.

At this time, pinili ko ang sarili ko.
Pinili ko ang peace ko.
Pinili ko ang totoo.

Kasi sa huli, ito ang pinakamalinaw na leksyon:
Words can lie. Patterns don’t.

11/12/2025

May mga araw na gigising ka na parang ang bigat ng mundo—hindi dahil mahina ka, kundi dahil pagod ka nang mag-isip kung ano na ang susunod mong hakbang.
Lalo na kapag wala kang stable na trabaho… at parang lahat ng tao may expectation sa’yo.

Pero sa totoo lang, hindi mo naman sinasabi sa kanila ’yung tunay.
Hindi nila alam ‘yung mga gabi na umiiyak ka nang tahimik kasi hindi mo alam kung saan ka kukuha ng pambayad bukas…
o kung makakahanap ka pa ng opportunity na tatanggap sa’yo.

At kahit hirap ka, you still carry yourself with grace.
Kahit stressed, you still smile.
Kahit hindi sigurado ang income mo, you still try to look okay—kasi ayaw mong maging pabigat sa kahit sino.

Ganun ka maalaga.
Ganun ka matatag.
At ganun ka magmahal—kahit sa sarili mo, kahit minsan nakakalimutan mo na rin ’yun.

At oo, may mga times na mapapatanong ka:

“Bakit parang wala akong stability?
Bakit parang lagi akong nag-uumpisa?
Bakit parang hindi pa dumarating ’yung door na para talaga sa’kin?”

Hindi mo alam kung pagod ka na ba, o nasasanay ka lang maging strong.
Hindi mo rin alam kung matatakot ka ba, o sasandal ka na lang sa paniniwalang “May darating pa.”
Pero kahit anong confusion mo, isang bagay ang klaro:

Hindi mo ginive-up ang sarili mo.

Nag-aapply ka.
Nagpapasa ka ng requirements.
Nagpaplano.
Nag-iisip ng side hustle.
Pinipilit mong maging positive kahit minsan gusto mo na lang matulog buong araw.

And you know what?
That’s strength.
Yung klase ng strength na hindi kailangan sumigaw.
Hindi kailangan magpanggap.
Hindi kailangan magpa-perfect.

Yung strength na humble.
Yung strength na may puso.
Yung strength na kahit ilang beses kang bumagsak, ang ganda mo pa ring tumayo.

At kahit hindi mo pa nakikita ngayon, darating yung job na hindi mo na kailangan habulin.
Yung para talaga sa’yo.
Yung magpapagaan ng loob mo.
Yung magbibigay sa’yo ng peace and stability na matagal mo nang deserve.

But for now…
take a breath.
Inhale ’yung kaunting peace.
Exhale ’yung stress na hindi mo deserve dalhin mag-isa.

Hindi ka kulang.
Hindi ka late.
Hindi ka failure.

You are a work in progress—
and kahit nasa proseso ka pa,
ang ganda mo pa ring lumaban.

Soft. Strong.
Vulnerable. Brave.
Exactly the kind of person na hindi basta-basta bumibigay.

And trust me—
a person like that will never stay unstable forever.

11/12/2025

Sa mundong ’to, kapatid, maraming bagay ang bigla na lang dumarating kahit hindi mo hinihingi. May mga sitwasyon na parang unos—walang abiso, walang konsiderasyon. May mga taong haharang sa plano mo, may mga pangyayaring hindi mo mapipigilan kahit anong bilis ng kilos mo.

Pero eto ang mahalaga:
ang tunay na lakas ng tao, nasa paraan ng pagtugon niya.

Puwede kang magpadala sa galit, pero ikaw ang lugi. Puwede kang sumabay sa gulo, pero ikaw ang mauubos. Mas matapang yung marunong maging kalmado kahit may bagyo, yung pipili ng dignidad kaysa pride, at yung hindi nagpapaikot ng emosyon sa bawat maliit na aberya.

Huminto ka sandali.
Itayo mo sarili mo.
Piliin mo yung sagot na may bigat, may respeto, at may direksyon.

Dahil sa huli, kapatid:
Hindi mo man mapigil ang takbo ng pangyayari, pero kontrolado mo kung paano ka maninindigan.
Doon nasusukat ang tunay na tapang.

11/12/2025

Grow at your own pace — hindi career race ang buhay. Alam mo, ‘day, huwag ka ma-pressure sa takbo ng iba. Relax ka lang… hindi ito paunahan, hindi rin ito game show na may timer na tumutunog kapag natagalan ka. Lahat tayo may kanya-kanyang panahon at pagkakataon. ‘Yung iba mabilis, ‘yung iba mabagal — pero pare-pareho lang naman tayong may finish line sa dulo.

Ang importante, steady ka. Huwag kang matakot kung minsan parang hindi ka umaabante. Natural ’yan. Ang mahalaga, gumagalaw ka pa rin — kahit paunti-unti. Hindi mo kailangan magmadali para lang masabing may narating ka. Mas okay nang dahan-dahan pero sigurado kaysa mabilis pero puro kabado.

At tandaan mo rin, ‘yung totoong success hindi nasusukat sa bilis, kundi sa saya at peace of mind mo habang papunta ka ro’n. ‘Wag mong hayaan na maubos ka kakahabol sa iba. Focus ka lang sa sarili mong lakad, sarili mong timing, sarili mong kwento.

Sa dulo, ikaw rin ang panalo — kasi hindi ka lang basta nag-grow, nag-grow ka nang maayos, masaya, at totoo para sa’yo. Ikaw na ‘yan.

11/12/2025

Alam mo yung vibe na parang chill lang, pero may kurot?
Ganun ‘to.

Kasi habang bata ka pa, parang normal lang yung sabay-sabay kumain, sabay manood ng TV, sabay mag-ingay na parang walang katapusan. Pero habang tumatanda ka, doon mo mararamdaman — “Ay, teka… hindi pala ito forever.”
May aalis, may magiging busy, may lilipat ng ibang bansa, may magsisimula ng sariling buhay. Yung dating maingay na bahay, biglang magkakaroon ng mga araw na tahimik na lang.

Kaya habang kumpleto pa kayo, habang nandiyan pa sina mama at papa na pwede mo pang asarin, habang andiyan pa mga kapatid mo na pwede mo pang ka-biruan o ka-inisan — i-enjoy mo na, pre.
Picture ka kahit ayaw mo. Uwi ka kahit quick lang. Makinig ka sa kwento kahit paulit-ulit na. Yun yung mga bagay na pag nawala, hindi mo na mababalikan.

Tsaka eto pa, tol…
Sa dami ng habol mo sa buhay — trabaho, pera, goals — wag mo kalimutan yung mga taong unang nag-cheer sa’yo kahit wala ka pang napapatunayan.

Kasi sa huli, hindi achievements ang nakakamiss…
kundi yung simpleng fact na dati, buo pa kayo.

Kaya habang andiyan pa yung chance?
Sulitin mo, boss. Sulitin na sulitin.

10/12/2025

Minsan sa buhay mo, may mga taong dumadaan na kasama mo lang, tapos may mga taong nagiging kaibigan mo talaga. At habang tumatanda ka, mas napapansin mo kung gaano kalaki ang difference.

‘Yung kasama, sila ‘yung lagi mong ka-jam, ka-foodtrip, ka-lakwatsa. Masaya sila ka-bond, pero minsan hanggang doon lang sila. Kapag wala ka sa mood, kapag may problema ka, o kapag hindi ka nagbibigay ng saya — bigla silang nagiging strangers. Hindi mo sila masisisi; kasama lang sila sa mga araw na magaan ang mundo mo.

Pero ‘yung kaibigan… iba kausap, iba ang dating. ‘Yung tipong kahit hindi kayo araw-araw nag-uusap, alam mong andyan sila. Hindi sila nakabase sa ingay ng tawa mo o sa ganda ng araw mo. Andyan sila kahit pangit mood mo, kahit toxic ka minsan, kahit hindi ka fun kasama. They stay not because you entertain them, but because they value you.

Sa journey mo, mapapansin mo rin na mas madali maging kasama, pero mahirap maging kaibigan. Anyone can show up pag masaya ka. Pero konti lang ang mananatili pag hindi ka okay. ‘Yung kasama mo ngayon, pwedeng mawala bukas. Pero ‘yung kaibigan, kahit magkalayo kayo, ‘pag nagkita ulit kayo, parang walang nagbago.

Kaya as you move forward, you’ll realize na hindi mo kailangan ng maraming kasama — kailangan mo ng tamang kaibigan. Yes, mas konti sila. Minsan sobrang konti. Pero sila ‘yung tunay na safe space mo sa mundo.

At sa dulo, matututunan mo rin na:
Ang kasama, sumasabay sa lakad mo.
Ang kaibigan, sumasalo sa bigat mo.

10/12/2025

Alam mo ‘yon… kapag mas lumalalim na talaga ‘yung pagmamahal mo, bigla ka na lang nagiging mas tahimik. Hindi dahil wala kang pakialam — pero dahil ayaw mo nang unahin ‘yung pride. Mas gusto mo na lang unahin siya… unahin kayo.

Dati, gusto mong patunayan kung sino ang tama. Pero ngayon, mas mahalaga sa’yo na okay kayong dalawa. Mas mahalaga sa’yo na maramdaman niyang nirerespeto mo siya… na pinapakinggan mo siya kahit minsan, pagod ka na rin.

May mga araw na hindi maganda, may mga gabing may tampuhan, pero dahil committed ka, pipiliin mo pa ring ilapit ang loob mo, hindi ilayo. Pipiliin mong magpaliwanag nang mahinahon, kahit may mga salita kang gustong ibato pero pinipigilan mo — kasi mas importante yung ‘kayo’ kaysa sa kung anong ego meron ka.

At doon mo marerealize… na ‘pag totoo na pala talaga, hindi ka na palaging palaban. Mas nagiging handa kang magbaba ng boses, magpakumbaba, at magkuwento nang totoo. Hindi dahil natatalo ka — kundi dahil ayaw mong talunin ang taong gusto mong makasama sa habang-buhay.

Kasi sa huli… ‘yung respeto at commitment, ‘yun talaga ang nagtatayo sa inyo. ‘Yun ang bumubuo ng kwento ninyo. At ‘pag mas malalim na ang pagmamahal, mas pinipili mo nang ingatan kung anong meron kayo… kaysa patunayan kung sino ang mas matigas.

10/12/2025

Alam mo, kahit gaano ka pa kagaling sa trabaho, kahit perfect ang skills mo at dedicated ka sa ginagawa mo, ang toxic na workplace kayang ubusin ang energy, passion, at confidence mo. 😓

Yung lugar na puro negativity, favoritism, gossip, o unfair treatment… dahan-dahan kang napapagod, kahit ginagawa mo ang best mo araw-araw. Unti-unti, mapapansin mo na parang nawawala yung excitement mo sa trabaho, yung motivation na dati, parang lumiliit.

Hindi lang trabaho ang naaapektuhan—mental health mo, self-esteem mo, at kahit personal life mo puwede ring madamay. 😔 Parang bawat araw, nagkakaron ka ng emotional toll na hindi nakikita sa salary slip.

Kaya minsan, kahit gusto mong patunayan ang sarili mo at manatili, kailangan mong maging smart. Mag-set ng boundaries, alagaan ang sarili mo, at huwag hayaang ubusin ka ng toxic vibes.

Remember: hindi ka lang trabaho, hindi ka lang tasks at deadlines. Protektahan mo sarili mo bago ka maubos ng toxicity. 💪✨

09/12/2025

When you talk to someone, you try to listen first before you react. You let them finish their thoughts, even if you disagree. Alam mo yung urge minsan na sumabat or manguna? You learn to hold back because you understand that respect starts with giving space. You treat conversations as shared spaces, hindi competitions. And because of that, people feel safe opening up to you.

You also become mindful of your tone. Hindi mo hinahayaan na dahil pagod ka or stressed ka, you snap at others. You pause, breathe, and choose a calmer response. That doesn’t mean you tolerate everything—respect doesn’t mean allowing others to step on you. It just means that when you stand your ground, you do it with composure. Para kang nagsasabing, “I hear you, but this is where I stand,” without attacking the other person.

Being respectful also shows in small, everyday gestures: saying thank you, acknowledging effort, apologizing when you make a mistake, and giving credit when it’s due. Minsan maliit lang na bagay, like holding the door or sending a quick message to check on someone, pero malaking effect sa feelings nila. Consistent kindness becomes your baseline behavior, not something you bring out only when convenient.

And as you grow, you realize that interacting respectfully isn’t about looking good to others—it’s about choosing to be someone who adds ease, not tension, to any space you enter. Kahit sa conflicts, you aim to understand before you retaliate. Kahit may misunderstandings, you choose clarity over drama. Kahit may differences, you choose empathy over pride.

When you move through life this way, people naturally trust you more. They feel heard, valued, and safe. And in turn, you build stronger relationships—yung tipong hindi pilit, hindi draining, at hindi laging may hidden agenda. Just genuine connections built on mutual respect.

TextLines

12/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

11/12/2025

10/12/2025

10/12/2025

10/12/2025

09/12/2025

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category