10/06/2026
๐ณ๐จ๐ป๐ฏ๐จ๐ณ๐จ๐ฐ๐ต | ๐๐ ๐๐จ๐จ๐ ๐ง๐ ๐๐ฉ๐๐ซ๐๐๐จ๐ซ
Ni: Marnie Iahhel Bolante
May mga bagay na hindi natin itinatago dahil sa sariling kagustuhan.
May mga bagay na itinatago natin dahil kailangan.
Katulad ko.
Katulad ng pag-ibig ko.
Sabi nga nila, dalawang kasarian lamang ang ginawa sa mundong ito kaya kapag babae ka, lalaki ang mamahalin mo. Kapag lalaki ka, babae ang mamahalin mo.
Simple lang naman pakinggan. Madaling maunawaan.
Parang may sinusunod lamang na linya.
Pero paano kung hindi roon napunta ang direksyon ng puso mo?
Paano kung sa bawat pagkakataong pilitin mong magbago, ganoon pa rin?
Paano kung sa tuwing ipipikit mo ang mga mata mo, siya pa rin?
Hindi ko naman ito hiniling.
Hindi ko naman ito pinili.
Ang pinili ko lang ay maging totoo.
Pero bakit parang napakahirap maging totoo?
Kaya itinago ko.
Sa likod ng mga ngiti.
Sa likod ng katahimikan.
Parang isang aparador.
Madilim. Masikip. Tahimik.
At habang tumatagal, lalo kong naiisipโ
bakit kailangang magtago ang isang pusong nagmamahal lang naman?
Hindi naman ako nang-aagaw.
Hindi naman ako nananakit.
Hindi naman ako gumagawa ng masama.
Nagmahal lang ako.
At minahal ko ang taong nagparamdam sa akin na sapat ako.
Ngunit sa isang mundong maraming opinyon,
parang kailangan kong mamili.
Maging ako.
O tanggapin nila ako.
At nakakapagod pala iyon.
Nakakapagod ipaliwanag ang isang bagay na natural mo lang namang naramdaman.
Nakakapagod marinig na mali ka, kahit wala ka namang ginagawang mali.
Minsan gusto kong isigawโ
HINDI KAMI HALIMAW!
Mga tao rin kami.
Itinatak ko sa aking isipan na hindi ko kailangan ng pag-apruba para maramdaman ito.
Dahil ang pag-ibig ay pag-ibig.
Hindi ito nababawasan dahil pareho kami ng kasarian.
Hindi ito nagiging mas mababa dahil naiiba sa nakasanayan.
Pag-ibig pa rin ito.
Totoo pa rin ito.
At kung may isang bagay man akong gustong marinig mula sa mundo,
hindi iyon pagtanggap.
Hindi iyon pag-unawa.
Kundi kalayaan.
Kalayaang hindi na magtago.
Kalayaang hindi na matakot.
Kalayaang hindi na manatili sa loob ng aparador.
Dahil sa huli,
gusto ko lang magmahal.
At gusto ko ring mahalin.
Nang malaya. Malaya sa loob ng aparador.
_______
Guhit ni: Arexa Acol