The Verity

11/08/2026

31/05/2026

How have you been?

You must be very tired by now.

Years have been taken from you in your effort to make things better, brighter, and more beautiful for others. But tell me, have you ever stopped to look back and see how far you have come?

Tired, worn, and often unappreciated by the world, you have been misunderstood and overlooked. More often than not, you have even been neglected by the very people you love.

Yet, carry on.
Continue doing good, not for recognition, but because goodness is part of who you are. Someday, when your journey comes to an end, people may finally see the countless acts of kindness you quietly offered along the way.

But for now, rest.
Allow others to carry their share of the burden. Do not make life easier for everyone by carrying the weight alone. After all, when darkness visits, you may find yourself facing it in solitude, and not everyone will be there to guide you back into the light.

So enjoy life while you can. Be merry when the moment allows it. We are all passing through this world, and when our time finally comes, may we leave with memories instead of regrets.

26/05/2026

Hindi naman talaga ako magugutom. Susuweldo at susuweldo ako basta’t pumasok ako—hindi nga lang tulad ni Bato na kahit hindi pumasok ay may sweldo.

Kaya naman, kahit sino pang mga “peste” na senador, kongresista, o mayor ang umupo, keri lang!

Maaaring nakaririndi na ang maya't maya kong post tungkol sa pulitika, ganunpaman, magpo- post pa rin ako.

Galit na galit ako sa mga magnanakaw sa gobyerno na kinasuhan na, tapos biglang magdadasal sa harap ng camera. Take note: “kinasuhan” na. Siguro naman, alam natin ang implikasyon nito.

Sawang-sawa na rin ako sa nakikita kong paghihirap ng mga Pilipino. Sa mga nasa kalsada sa kabila ng kanilang karamdaman at kapansanan , sa mga batang nasa eskwelahan na kalaban ng pagkatuto ay ang kumakalam na sikmura . Sa mga maysakit, na kahit pambili ng paracetamol ay wala, at sa araw- araw na balita ng karahasan at kawalan ng katarungan.

Nakadidismaya at dobrang nakalulungkot, na marami pa rin sa ating mga kapwa Pilipino ang ninakawan na nga ng mga inihalal nila, ay tahasan pa rin nila itong ipinagtatanggol.

Sana, mag-pokus tayo sa mga "kinasuhan" na. Hayaan natin silang litisin at hintayin ang resulta. Kung inosente sila- salamat,kung guilty; pagdusahan nila ang kanilang kasalanan sa ating nagtiwala sa kanila!

Pakiusap tayo na lang ang maging matalino,kung hindi kaya ng mga senador na gawin ito.

24/05/2026

Walang sinuman ang may karapatang kumitil ng buhay,
maging buhay pa man ng iba o ng kaniyang sarili-
sapagkat tanging ang Diyos lamang ang may karapatan na kunin ito.

Ang buhay ay sagrado at hindi maaaring basta na lamang kitilin sa ngalan ng galit, takot, o maling konsepto ng hustisya.

Totoong may mga taong nalululong sa droga na nakagagawa ng karumal-dumal na krimen, kabilang na ang pagpatay. Ngunit sa isang bansang umiiral ang batas, hindi dapat patayan na katulad ng Tokhang ang maging sagot sa mga krimen na dulot ng adiksyon.

Ang mga taong nagkasala dahil sa epekto ng droga ay dapat litisin at papanagutin sa ilalim ng batas, hindi ng basta pagpatay sa kanila nang walang due process. Kapag pagpatay ang naging pangunahing solusyon ng pamahalaan sa drug addiction, paano pa mananaig ang hustisya at batas na siyang nagsasaayos sa lipunan?

Ang addiction ay hindi simpleng bisyo lamang. Isa itong malalim na sakit na may pinagmumulan-kahirapan, sirang pamilya, kapabayaan ng lipunan, trauma, at kakulangan ng oportunidad.

Dahil dito, nararapat lamang na magkaroon ang gobyerno ng maayos, makatao, at pangmatagalang programa para sa rehabilitasyon at mental health support ng mga nalululong sa droga. Sa isang pamahalaang tunay na may malasakit sa mamamayan, hindi dapat ituring na parang hayop ang mga adik na maaari pang magbago at makabangon.
Sa halip na puro dahas at patayan, dapat sana ay pinaigting ang rehabilitasyon, counseling, edukasyon, at pagbibigay ng kabuhayan upang matulungan silang makabalik sa maayos na pamumuhay.

Matapos silang magamot at mabigyan ng pagkakataong magbago, saka sila dapat managot sa anumang krimeng kanilang nagawa sa pamamagitan ng makatarungang paglilitis.

Sa kabilang dako, noong panahon ng Tokhang, maraming buhay ang basta na lamang nawala nang walang malinaw na imbestigasyon at walang sapat na programang nakalaan para sa rehabilitasyon. Dahil dito, maraming mamamayan ang tila itinuring na mga hayop na dapat lipulin, sa halip na mga taong nangangailangan ng tulong at paggabay. Ang isang makatarungang lipunan ay hindi nasusukat sa dami ng napapatay kundi sa kakayahan nitong pairalin ang batas, igalang ang dignidad ng tao, at magbigay ng pag-asang makapagbagong-buhay ang mga naligaw ng landas.

Stop impunity,let the rule of law prevail!

23/05/2026

Looking at the Senate, napakalayo ng imahe nito ngayon sa dati.

Kung noon, balitaktakan ng mga matatalinong senador. Ngayon, kumpol ng artista ang meron.

22/05/2026

The issue surrounding the alleged assistance given by Robin Padilla to Ronald "Bato" dela Rosa raises serious questions about accountability, rule of law, and the moral responsibility of public officials. In a democratic country, lawmakers are expected to uphold the Constitution and the laws they themselves enact. Yet when a senator openly admits that he allowed a person allegedly facing legal accountability to evade authorities by riding in his vehicle, the public cannot help but feel disgust and disappointment. Nakakadiring isipin na ang mismong mga opisyal na inatasang gumawa at magpatupad ng batas ang tila unang lumalapastangan dito.

Under Philippine law, public officials are bound by the principle that “public office is a public trust,” as clearly stated in Article XI, Section 1 of the 1987 Philippine Constitution. This means that all government officials must, at all times, be accountable to the people, serve them with integrity, loyalty, and efficiency, and act with patriotism and justice. If a public official knowingly aids a person who is evading lawful processes, such act may constitute obstruction of justice under Presidential Decree No. 1829, which penalizes any person who knowingly assists in preventing the apprehension or prosecution of suspects or accused individuals. Kahit pa sabihin nilang wala pang final conviction o may mga legal na teknikalidad, malinaw na hindi dapat ginagamit ng mga senador ang kanilang posisyon upang pahinain ang pagpapatupad ng batas.

More importantly, this issue goes beyond mere legality; it is fundamentally about morality and accountability.

During the height of the anti-drug campaign or “Tokhang,” thousands of Filipinos died in police operations and vigilante-style killings. Many families continue to seek justice for their loved ones. If those who once aggressively implemented such policies now face scrutiny and investigation, then they must face these accusations with the same courage they once displayed in exercising state power. Kung naging matapang sila noon sa pagpapatupad ng Tokhang, sana’y maging matapang din silang harapin ang mga legal na repercussion nito ngayon.

Accountability should not only apply to ordinary citizens; it must apply even more to those who wielded authority over life and death.

The painful reality is that many Filipinos feel that justice in the country has long favored the powerful. Sinubukan nating dito sa Pilipinas na pairalin ang batas laban sa mga napatay at pinatay noong panahon ng drug war, ngunit ilan nga ba talaga ang napakulong? Ilan ang tunay na nahatulan? This lingering culture of impunity is precisely why many citizens believe that investigations,
whether local or international, must continue. Justice delayed and denied only deepens public distrust in institutions.

At the heart of this issue is a simple democratic principle: no one is above the law. Senators and government officials should set the highest example of obedience to the law, not manipulate it through influence, alliances, or technicalities. Ang tunay na lingkod-bayan ay hindi nagtatago sa likod ng kapangyarihan. Sa halip, ipinapakita niya sa mamamayan na handa siyang managot sa anumang akusasyon laban sa kanya.

Only through genuine accountability can the Filipino people begin to restore faith in justice and in the integrity of public service.

21/05/2026

Nakaka- disappoint ang Senado ngayon. Noong una action ang showing, ngayon- drama naman.

Pero suggestion lang, mag hire kayo ng acting coach para ramdam naman ng mga nanonood.

20/05/2026

Ang lipon ninyo ay trese hudas. Kung titingnang maigi, sino- sino ba kayo sa majority block?

Ask Google with this prompt: What alleged corruption were these senators implicated in?

Cayetano
Villar
Bato
Go
Legarda
Jinggoy
Marcoleta
Imee
Pia
Villanueva
Padilla

And you' ll get the answers!

Hindi nyo deserve ang senate seat.

Mag- resign na kayo!