Astronawtaa

28/02/2022

"BABAE KA, HINDI BABAE LANG."

Tunay, palaban at totoong makabayan. Noon pa man sa kasaysayan, nasilayan natin ang kadakilaan at malaking ambag ng mga kababaihan sa ating lipunan. Hindi lamang sa loob ng tahanan at hardin sila matatagpuan, bagkus sa gitna ng digmaan at may dalang armas at matibay na kalooban.

Mabuhay ang lahat ng kababaihan!
Abante, Babae!

"BABAE KA, HINDI BABAE LANG."

Tunay, palaban at totoong makabayan. Noon pa man sa kasaysayan, nasilayan natin ang kadakilaan at malaking ambag ng mga kababaihan sa ating lipunan. Hindi lamang sa loob ng tahanan at hardin sila matatagpuan, bagkus sa gitna ng digmaan at may dalang armas at matibay na kalooban.

Mabuhay ang lahat ng kababaihan!
Abante, Babae!

08/11/2021

Huwag kalimutan na i-follow ang opisyal na account ng ating pahina sa Instagram o kaya'y Twitter! Baka nais mo rin na mag bahagi ng iyong akda? Mag mensahe lamang upang ma-ilimbag natin!

09/09/2021

Pasilip sa unang bahagi ng "BUNTALA'T PARALUMAN"

19/06/2021

"Tulad ni Rizal"
ni: Astronawta

Mas nanaisin ko pang maging tulad ni Rizal,
Patron na pinatay sa Bagumbayan dahil sa kanyang mga ipinaglalaban,
Kaysa maging Prayle na iginagalang sa ating bayan,
Ngunit sa likod ng magandang kasuotan ay ugaling di nanaising makita ng sino man.

Sa ating bayan na puno ng mga taong may piring sa kanilang mga mata,
Katotohanan ay 'di maaninag at yaong tanglaw ay itinatago sa t'wina,
Pinalaya't iningatan,
Ngunit sa ngayon ay paunti-unti nanamang nagpapakasakop sa mga paham at dayuhan.

Si Rizal na mas piniling sumulat,
Upang mga kabataan ay lubusang mamulat,
Magising at lumaya sa pagkaka tanikala,
Dahil ang Kabataan parin ang tunay na pag-asa.

Mananatili ka na lang ba talagang naka upo?
Tatakpan ang mga tenga at mata upang di marinig ang ingay ng mundo?
O titindig at makiki'isa sa maka'bansa at tunay na pag laya?

Mas nanaisin kong maging tulad ni Rizal na pinatay sa bagumbayan dahil sa kanyang mga ipinag'lalaban,
Gamitin natin itong mga kakayahan,
Ibahagi ang mga sentimiyento sa kalakhan.

Ang boses ng masa ay hindi mahina at nasa lupa,
Dahil sa malawak na pag sigaw at pagkakaisa,
Tulad ni Rizal sa Europa,
Tayo'y mananatili at babalik para sa ating bayang sinilangan at sinisinta.

O' kabataan,
Ang pag-asa ay inyong lulan,
Mahalin ang wika at kasaysayan,
Maki'isa sa progresibo at kilusang maka'bayan,
Dahil mula sa kanayunan,
Babalik at titindig para sa mamamayan.

Ikaw?
Isa ka bang maka bagong Rizal?

12/06/2021

SAYSAY
(ni: ASTRONAWTA)

BAYANG
MAGILIW, Puno
ng mga taong
aliw na aliw,
Dahil sa PERLAS
NG SILANGANAN
na animo’y
tahanan na dapat
ingatan.

ALAB NG PUSO
sa mga totoong
Pilipino makikita,
Taglay ang ugali
na hindi
sumusuko.

Hanggang
ngayon SA
DIBDIB MO’Y
BUHAY, Ala-ala
ng ating mga
bayaning
namatay.

LUPANG
HINIRANG,
Kanilang ipinag
laban para sa
ating mga anak
ng bayan.

Magpa salamat,
mag bunyi, at
ipag malaki, Dahil
DUYAN KA NG
MAGITING,
SA MANLULUPIG,
Itong bayan ay
nakalaya mula sa
pagkakagapos sa
lubid.

Tumindig at
sumigaw, DI KA
PASISIIL.
Ngunit bakit sa
dulo ng libro, tila
may naglalaho?
Tunay na
kasaysayan ay
ginahasa at
tinanikala ng mga
maka’lonyal na
payaso.

Wika na bigay ng
mga katutubo,
Pilit na
pinapalitan at
binabago.

Tradisyon na
dulot ng
malayang
balintataw at sa
atin ay regalo,
ikinakahiya at
itinatago.

O kabataan ng
bayang
sinilangan,
Mulatin ang sarili
at yakapin itong
kasaysayan.

Maging tulad ni
Rizal at Bonifacio
na lumaban,
Lakas ng loob at
edukasyon ang
puhunan.

Itong bayan ng
nakaraan ay
muling isisilang,
Yakap ang
makabagong pag-
asa ng bayan.

Taas noo at
kamaong bayani,
Pilipino ang tunay
na lahi.

Sa katutubong
lupa inani,
karangalan na di
magpapa api.

Tayo nga ba ay tunay na nakalaya?
O tila pinalawak lamang yaong tanikala?
Pag masdan ang kalagayan ng bansa,
Imperialismo at anino ng kolonyalismo ay tanaw parin sa madla.

Nakababahala na pati ang ibinoto ng masa,
Tila bulag at bingi sa totoong problema sa t'wina,
Dahil sa kapangyarihan at pera,
Darating ang araw na ang kalayaan ay ibebenta.

Pakinggan ang boses ng bawat isa,
Ang Tao ay lalaban para sa kanya,
Ang bayan ay titindig para sa bandila,
Dahil tayo'y pinanday ng panahon at kasaysayan,
Ang tao at bayan ay tunay na lalaban,
Yakap-yakap ang mailap na kalayaan.

-
Sa patuloy na paglaban ng mamamayang Pilipino upang magpunyagi sa kalayaang natatamasa natin sa kasalukuyan ang higit at walang kapantay na regalo mula sa ating mga bayani. Ang pagbubuwis ng buhay, ang pagsulat at pagsiwalat ng lahat, ang pagtaas ng bandila ng Pilipinas ay ang mga pangyayari sa nakaraan na hanggang sa ngayon ay nakakatindig balahibong balikan. Sa pakikiisa sa pinakamahalagang kaganapan ngayon ng bansa halina't basahin ang tulang binigyang buhay ni ASTRONAWTA mula sa Batsilyer ng Agham sa Sekondaryang Edukasyon na Nagpapakadalubhasa sa Araling Panlipunan sa pagsilang niyang muli ng mga ala-ala sa kasaysayan at sa pagtanaw sa kinabukasan ng bayang Pilipinas.

05/02/2021

"Ang batis ng pag-ibig ay natuyo't naging lambak. Sa di malayong nayon, tanaw ang nobela na nilimot ng panahon."

23/01/2021

"Nilimot ng mga Dios ang kapatagan simula ng itanim ng mga magsasaka ang sarili nilang laman at dugo,
Lumisan at napalitan ng dambuhalang mga rebulto na gawa at dulot ng balintataw."

24/11/2020

Magandang gabi, kumusta kayo?
Titigil ko muna pansamantala ang pag lalathala ng mga tula mga kapatid, di na din naman ganu'n ka aktibo ang pahina ko na ito.

Ingat kayo paratiiiii, pasensiya na sa mga nag request pero diko nagawan🤧

Signing off muna pansamantala!

08/10/2020

Naka tingin sa kuko,
Puro pawis at alikabok ang ulo,
Ka'y dumi ng damit at sumbrelo,
Tanaw na ang mga ugat sa binti at noo,
Isa nanamang araw para kumita ng di tatataas sa sampung piso,
Kapalit ng pag bubungkal ng lupa at pag bubuhat ng mga sako,
Muling ngingiti si manong duon sa kubo,
Dahil sa gitna ng kahirapan dito sa lugmok na libro,
Yakap niya ang mga pahina ng simpleng hangarin sa dulo,
Ang muling maka alpas sa tahimik na bukirin na likha ng mga anito.

Kailan kaya muling makaka ngiti sa harap ng hapag at kongkretong bahay?
Habang duon sa ibaba,
Tinatapon na lamang ang di nauubos na mga pagkain sa mesa,
Ka'y daya ng tadhana,
Ang mga nag saka ang nag alaga sa binhi at nag gamot sa sugatang lupa,
Ngunit di matikman ang tamis ng bunga at pag hinga sa simoy ng hanging lumisan sa twina,
Ang daya ng tadhana.

08/10/2020

Sa mga bata sa nayon nag simula ang iyakan at sigawan,
Ka'y lakas ng hampas sa likod at patuloy na tumutulo ang dugo,
Di namalayan ang pag luha ng ina at pighati ni ama sa palayan,
Kung saan hawak yaong pala at sinturon mula sa likod ng pinto,
Sumilip at humalakhak ang amo na may ari ng araro at sakahan.

Takbo, dahan-dahang tumakbo ang mga bata,
Umurong sa gitna ng di gumagalaw na ritmo,
Dala ang pag asa na makawala sa mga utang at bangungot sa pag pikit ng kanilang mga mata,
Yakap ang inaagnas na bungo ng kanilang bunso,
Pilit na itinatago ang mapait na resulta ng kahirapan sa luntiang paraiso.

Sabi nila masarap manahan sa bukirin,
Ka'y gaan ng hangin at tanawin,
Kung di lang tanaw ang buto't balat na mga alipin ng panginoong may lupa,
Nakaka sukang resulta ng kahirapan sa likod ng luntiang paraiso.

06/10/2020

Noong bumisita ako sa probinsiya,
Ako'y nagtaka sa lalim ng mga hukay sa lupa.

Sinubukan kong mag tanong at lumapit sa mga naka kubang magsasaka,
Lumangoy sa malalim na bukal at manipis na bakuran ng mga di nakikitang diwata.

Bakit lumisan ang mga diyos na kanilang sinasamba?,
Nag anyong mortal at sumanib sa mga inuuod na bangkay sa sapa.

Dahil ang lupa ay di na kayang tamnan dahil sa lason na bigay ng mga taga baba,
Dahil ang hukay ay papalit na tahanan ng mga nagugutom na ale at mama.

05/10/2020

Dahil ang dugo at pawis ng isang magsasaka ay totoong humahalo sa palayan.

Lumisan na yaong sustansiya at saya ng mga butil at nahimlay sa matigas na lupa.

Kailan kaya muling makakasilip si manong magsasaka mula sa hukay?
Ihahanda ang sako para sa palay at nityo para sa napagod na buhay. Pagod na sa kahirapan.