26/02/2026
HINDI SIYA ANG PABORITO NG LAHAT
Tahimik siya kapag pumapasok sa silid. Diretso sa leksyon. Walang masyadong biro. Walang paligoy-ligoy.
Siya yung g**ong hindi natatakot magbigay ng mababang marka kung iyon ang totoo.
Hindi dahil gusto ka niyang pabagsakin—
kundi dahil gusto ka niyang bumangon nang mas handa.
Siya yung g**ong paulit-ulit magpaalala.
“Disiplina.”
“Oras.”
“Responsibilidad.”
Nakakapagod minsan. Nakakainis pa nga.
Pero habang tumatagal, naiintindihan mo—
hindi pala siya mahigpit para kontrolin ka,
mahigpit siya para ihanda ka.
Siya yung g**ong hindi agad nagbibigay ng sagot.
Hahayaan ka niyang mag-isip.
Magkamali.
Matuto.
Kapag tinawag ka niya kahit nanginginig ang boses mo,
hindi iyon para ipahiya ka—
kundi para ipaalala na may lakas kang hindi mo pa nakikita.
Hindi siya ang g**o na palaging nakangiti.
Pero siya ang g**ong hindi sumusuko sa’yo
kahit ikaw na mismo ang sumusuko sa sarili mo.
At balang araw,
kapag dala mo na ang tapang, tiyaga, at disiplina
sa mas malaking laban ng buhay—
doon mo mare-realize…
Hindi siya naging mahigpit para maging mahirap ang buhay mo.
Naging mahigpit siya
para mas maging matatag ka sa mundong mas mahigpit pa kaysa kanya.
**o