16/04/2026
๐๐ข๐๐จ๐ ๐ก | ๐๐๐ฅ๐๐ ๐ฝ๐๐ฃ๐๐ฉ๐ค ๐ ๐ ๐ฃ๐ ๐ฝ๐๐ฉ๐ค, ๐ฝ๐๐๐๐ฉ๐ช๐๐๐ฃ ๐ข๐ค ๐๐ ๐ฃ๐ ๐๐ฌ๐๐ก๐๐ค?
๐ฏ๐ John Lennon Sumilang
๐๐น๐ฎ๐ป๐ด ๐ฏ๐๐๐ฎ๐ป ๐ป๐ฎ๐ป๐ด ๐ต๐ถ๐ป๐ฑ๐ถ ๐ป๐ฎ๐ธ๐ถ๐ธ๐ถ๐๐ฎ ๐๐ฎ ๐ฆ๐ฒ๐ป๐ฎ๐ฑ๐ผ ๐๐ถ ๐๐ฎ๐๐ผ ๐ฑ๐ฒ๐น๐ฎ ๐ฅ๐ผ๐๐ฎโ๐ฝ๐ฒ๐ฟ๐ผ ๐๐๐น๐ผ๐ ๐ฎ๐ป๐ด ๐๐๐ฒ๐น๐ฑ๐ผ. Walang time-in, walang time-out, pero may sahod. Sa isang bansa kung saan bawat pisong kinikita ay pinaghihirapan, paano nagiging normal ang ganitong sitwasyon? Paano nagiging katanggap-tanggap na ang isang halal na opisyal ay maaaring hindi pumasok, pero buo pa rin ang kita?
Milyon-milyong Pilipino ang walang ganitong pribilehiyo. ๐ผ๐ฃ๐ ๐ข๐๐ ๐๐๐๐ฅ๐ฃ๐๐ฎ ๐๐ฉ ๐ฉ๐ง๐๐๐ฎ๐๐ก๐ ๐๐ง๐๐ซ๐๐ง๐จ ๐๐ฎ ๐๐๐ก๐ค๐จ ๐ข๐๐ช๐๐ค๐จ ๐ฃ๐ ๐๐ฃ๐ ๐ ๐๐ฉ๐ ๐๐๐๐๐ก ๐จ๐ ๐ฅ๐๐ฉ๐ช๐ก๐ค๐ฎ ๐๐ฃ๐ ๐ฅ๐๐๐ฉ๐๐๐จ ๐ฃ๐ ๐ฅ๐ง๐๐จ๐ฎ๐ค ๐ฃ๐ ๐๐๐จ๐ค๐ก๐๐ฃ๐. ๐๐๐๐๐๐ ๐ฃ๐๐ ๐๐ฃ๐ ๐ฅ๐๐จ๐๐๐, ๐ ๐๐ช๐ฃ๐ฉ๐ ๐ฃ๐๐ข๐๐ฃ ๐๐ฃ๐ ๐ฃ๐๐๐ช๐ช๐ฌ๐. Ang mga minimum wage earners ay pilit pinagkakasya ang sahod para sa pagkain, pamasahe, at pang-araw-araw na pangangailangan. Walang absent-absent sa kanila. Isang araw na hindi pumasok, isang araw na walang kita.
At dito mas lalong lumalalim ang tanong: bakit iba ang pamantayan? ๐ฆ๐ฎ ๐ฝ๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐น๐ฎ๐ป, kapag absent ang estudyante, bumababa ang grado, minsan pa nga ay automatic na nada-drop. ๐ฆ๐ฎ ๐๐ฟ๐ฎ๐ฏ๐ฎ๐ต๐ผ, ilang araw lang na hindi pumasok, may warning, may suspension, o tuluyang nawawalan ng trabaho. Malinaw ang consequencesโ ๐ฝ๐ฒ๐ฟ๐ผ ๐๐ฎ ๐ด๐ผ๐ฏ๐๐ฒ๐ฟ๐ป๐ผ, tila may ibang rules para sa iilan. Kung sino pa ang may mas malaking responsibilidad sa publiko, sila pa ang may kakayahang umiwas dito.
Kaya saan lulugar ang hustisya rito? Hindi lang ito usapin ng isang tao, usapin ito ng sistema na tila pumapayag sa ganitong uri ng kawalan ng pananagutan. Kung ang ordinaryong manggagawa ay kailangang magpakita ng sipag at disiplina para sumahod, bakit iba ang pamantayan para sa mga nasa kapangyarihan?
๐๐๐ฃ๐๐ ๐๐ญ๐๐ข๐ฅ๐ฉ๐๐ค๐ฃ ๐๐ฃ๐ ๐๐๐ฌ๐๐ ๐ฃ๐ ๐ฅ๐ค๐จ๐๐จ๐ฎ๐ค๐ฃ ๐ฅ๐๐ง๐ ๐ฉ๐๐ ๐๐จ๐๐ฃ ๐๐ฃ๐ ๐ข๐๐ ๐ง๐๐จ๐ฅ๐ค๐ฃ๐จ๐๐๐๐ก๐๐๐๐. Ang pagiging senador ay hindi tituloโito ay tungkulin. Kung ang tungkulin ay hindi ginagampanan, may karapatan ang taumbayan na magtanong.
Kung tutuusin, hindi lang ito simpleng usapin ng โabsentโ na opisyal. Usapin ito ng accountability na tila nawawala sa sistema. Mas masakit isipin na ang pinanggagalingan ng kanilang sweldo ay buwis ng taumbayan. Buwis na galing sa pawis ng mga manggagawa; sa mahabang oras ng pasada ng mga drayber, pisikal na pagod ng mga laborer, at sa pagtitipid ng bawat pamilyang Pilipino. Habang ang mamamayan ay kumakayod para mabuhay, may mga opisyal na tila kayang mabuhay ng hindi nagpapakita ng parehong antas ng pagsisikap.
Hindi baโt ito ang dahilan kung bakit nawawala ang tiwala ng publiko? Hindi dahil sa kakulangan ng batas, kundi dahil sa kakulangan ng pagpapatupad at pananagutan. Dahil kung ang mga nasa itaas ay hindi man lang maipakita ang basic na commitment sa kanilang tungkulin, paano pa aasahan ang pagbabago sa mas mabibigat na problema ng bansa?
Hindi lang ito tanong para kay Bato, tanong ito para sa buong sistema: hanggang kailan papayagan ang ganitong klaseng pamumuno? Hanggang kailan mananatiling tahimik ang taumbayan habang may mga sumasahod kahit hindi nagpapakita? Kung ang trabaho ng bayan ay pababayaan, hindi lang oras ang nasasayang kundi ang tiwala at pag-asa ng mga Pilipino.
๐ง๐ผ๐๐ผ๐ผ, ๐๐ฎ๐๐ผ? ๐ข ๐บ๐ฎ๐๐ฎ๐ด๐ฎ๐น ๐ป๐ด ๐บ๐ฎ๐๐ถ๐ด๐ฎ๐ ๐ฎ๐ป๐ด ๐๐ถ๐๐๐ฒ๐บ๐ฎ๐ป๐ด ๐ฝ๐ถ๐ป๐ฎ๐ฝ๐ฎ๐๐ฎ๐ด๐ฎ๐ป ๐ฎ๐ป๐ด ๐ด๐ฎ๐ป๐ถ๐๐ผ?
๐๐ฎ๐ฟ๐๐ผ๐ผ๐ป ๐ฏ๐ | Ethan John Mingi