Tula ng buhay ko

Tula ng buhay ko Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Tula ng buhay ko, Publisher, Purok 1, Santa Monica.

24/02/2026

๐€๐ง๐  ๐Š๐š๐ญ๐จ๐ญ๐จ๐ก๐š๐ง๐š๐ง

Sabi nila,
pantay-pantay daw ang laban sa buhayโ€”
pero bakit parang may fast lane
para sa may kakilala
at may VIP entrance
para sa may pera?

Ako,
nakapila sa ilalim ng araw,
bitbit ang diploma
na parang resibo ng pag-asa,
habang ang iba
isang tawag langโ€”
โ€œAnak ng kaibigan ko โ€™yanโ€
at bukas ang pinto.

Kapag wala kang koneksyon,
ang pangalan mo
walang bigat.
Isa ka lang sa tambak ng papel
sa mesa ng kung sinong boss
na mas naniniwala sa rekomendasyon
kaysa sa kakayahan.

Kapag wala kang pera,
kahit pangarap mo
kailangan munang umutang.
Pamasahe pa lang,
iniisip mo na kung uuwi ka bang may pag-asa
o may panibagong dahilan
para mahiya sa bahay.

Mas masakit pa sa gutom
ang pakiramdam na kaya mo namanโ€”
alam mong kaya moโ€”
pero kulang ka sa isang bagay
na hindi mo kayang aralin,
hindi mo kayang paghirapan,
hindi mo kayang ipunin agad:

apelyido.
kakilala.
pera.

Sa mundo kung saan
โ€œitโ€™s not what you know,
itโ€™s who you know,โ€
parang kasalanan ang maging
anak ng wala.
Parang krimen ang maging
walang padrino.

Pero heto akoโ€”
hindi konektado,
hindi mayaman,
pero humihinga pa rin.

Dahil may isang bagay
na hindi nila kayang ipamana
at hindi rin mabibili:

ang tibay ng taong
araw-araw tinuturuan ng buhay
kung paano lumaban
kahit walang kakampi.

Oo, mahirap.
Oo, minsan nakakapagod.
Pero ang taong walang koneksyon
natutong gumawa ng sariling tulay.

Ang taong walang pera
natutong mag-ipon ng lakas.

At balang araw,
kapag may pinto nang bumukas,
hindi dahil may tumawag para saโ€™kinโ€”
kundi dahil kumatok ako
nang paulit-ulit
hanggang marinig nila.

26/10/2025

๐ˆ ๐„๐ง๐๐ฎ๐ซ๐ž ๐Ÿ๐จ๐ซ ๐“๐ก๐ž๐ฆ

Each morning I rise, not from hunger or need,
But from a promise in my heart I vowed to heed.
Itโ€™s not emptiness in my stomach I fight,
But the weight of expectations in every long night.

Iโ€™ve felt the sting of harsh words from my superiorโ€™s voice,
Scolded and criticized, though I had no choice.
I swallowed my pride, kept my head low,
For my parentsโ€™ sake, I chose to grow.

My salary is smallโ€”just enough in my hand,
Not much for myself, but enough to withstand.
Enough to reach home, enough to give,
Enough to remind me why I live.

Through tired feet and aching bones, I stand,
Carrying dreams not just for me, but for our land.
Their smile is my strength, their joy my reward,
And in their happiness, my soul is restored.

I may not have much, but I give what I can,
For I am a son before I am a man.
Every hardship I face, every tear I hide,
Is for the love I carry deep inside.

08/10/2024

๐“๐จ ๐˜๐จ๐ฎ, ๐–๐ข๐ญ๐ก ๐€๐ฉ๐จ๐ฅ๐จ๐ ๐ข๐ž๐ฌ

Iโ€™m sorry for the times I made you cry,
For every hurt that lingered, every sigh.
I know the weight of all I've done,
The battles fought, the wars unwon.

Each silence from you, it tears me apart,
Like whispers of regret haunting my heart.
I feel the distance growing wide,
And it leaves me aching deep inside.

Iโ€™m bothered when you turn away,
Your silence shadows every day.
Forgive me for the things Iโ€™ve missed,
For every wrong, each moment dismissed.

I wish to heal the wounds I've sown,
To mend the bridges, the seeds Iโ€™ve grown.
So here I stand with open hands,
Hoping youโ€™ll understand where my heart lands.

Let this be a start, a plea, a sign,
That I regret each careless line.
Iโ€™ll do better, Iโ€™ll prove it true,
For every sorry is meant for you.

17/03/2024

THE DANCE OF A GENE AND IDENTITY

In childhood's embrace, our fate unfolds,
Guided by genes, a story told.
Chromosomes weave a silent thread,
Shaping the path where footsteps tread.

Within our essence, s*x resides,
A force that in our being abides.
Yet some rebel against this decree,
Seeking change in their identity.

In the dance of genes, a rhythm plays,
Influencing how we spend our days.
The way we treat both self and other,
A script written by our genetic mother.

But rebels rise, a contrary tide,
Who in their truth, their selves confide.
They challenge norms, defy the mold,
Transforming bodies, fierce and bold.

Medications and surgeries wield,
In the quest to redefine the field.
They carve a path through nature's plan,
Crafting a destiny only they understand.

External forces, the world outside,
Shape the contours of our ride.
A lesson unfolds, a journey to trace,
In the exploration of our intimate space.

Development blooms in the garden of time,
A complex tale, a rhythm, a rhyme.
Sexual characteristics and behaviors unfold,
In the grand narrative, a story to be told.

Let's explore the canvas, where colors blend,
Where identities form, where paths transcend.
In the crucible of existence, we find,
The dance of genes and the shaping of the mind.

15/10/2022

Ang Dalawang Mukha ng Buhay
-Anthony Judilla

Ang buhay ay isang katotohanan sa likod ng kasinungalingan
May hikbi sa bawat ngiti at tawanan,
May araw sa paglubog ng buwan,
At may bahaghari sa bawat pagtila ng ulan.

Ngunit kahit may dalawang anyo ang buhay
Kahit nalilito na tayo sa kung anuman ang tunay
Ay maniwala kang may umaga pagkatapos ng gabi
Kaya bumangon ka, maging masaya at ipinta sa mga labi ang iyong ngiti.

Huwag mong piliing lagi nalang manatili sa tabi
Isipin mong maraming pwedeng mangyari
Pwede kang tumawa sa umaga at umiyak sa gabi
Pwede mong hanapin ang sarili sa umaga kahit nawawala ka sa gabi.

Ikaw ang tama sa umaga kung mali man sa gabi,
Ilabas ang linawag na sa iyong loob ay nakakubli
At danasin ang masayang bukas habang hindi pa huli
Dahil ang buhay ay isa lang at wala ng muli.

14/08/2022

Bahaghari ang aking aasahan sa pagtila ng ulan,
Ngunit ang bumungad ay isang takipsilim na naman.

30/11/2021

AKLAT
-Anthony Judilla

Isang aklat ang isinulat ko
Pawis, dugo, at luha kasabay ng pagmamahal ko
Iginuhit ang mga salita sa kulimlim ng liwanag
Na ang pamagat ay ikaw at ako at ang naging paksa ay tayo.

Isang akda na gusto kong isulat ay puro simula
Yung tipong walang katapusan walang hanggang pahina,
Ngunit tila ang luha, dugo at pawis ay nauubos na
At ang akda ay kailangang tapusin na.
Nawala ang sigla at nag-uumpisang ako'y nanghihina na.

Ako'y humihiling na bigyang pansin,
Mga katagang nagmamakaawa na bigyang lakas ang nanlalamig na damdamin.
Ayokong tapusin to sa ganito,
Di ko pa gustong tapusin ang kuwento ng ikaw at ako.

Sa bawat pagpatak ng luha ko
Sa twing gabi habang pinagmasdan ang pagtulog mo
Nag-iisip ng kung ano-ano.
Nagtatanong ng "mahal pa ba kaya ako nito?"

Please naman ohhh..pwede ba iparamdam mo.
Isang yakap lang naman ang gusto ko.
Yung yakap na kusa..Yung yakap na gusto mo
Di yung yayakapin mo lang ako dahil gusto ko.

Mahal kita higit pa sa alam mo
Kaya gusto kong bigyang direksyon ang buhay mo
Kaya please naman huwag mong gawing mali ang mga pagsamo ko
At sana naman isama mo ako sa mga plano mo
Kasi lagi ikaw ang iniisip ko sa mga desisyon ko.

07/03/2020

PAGLISAN
-Anthony Judilla

Salamat sa panandaliang dulot mo
Kahit minsan naging buo ang aking mundo
Naging isa ka sa tumatak sa puso ko
Kahit na panandalian lang ang presensya mo.

Isang di inaasahan ang paglisan mo
Akala ko di mo ako iiwan Ngunit nagkamali ako
Kahit isang "hi" di ko na naramdaman sayo
Lahat ng mga paramdam ko'y balewala na sayo.

Marahil sa puso mo ako na'y napalitan
Ang dating "miss na kita" ay nagiging ala-ala nalang
Pumatak ang luha ko sa isang di inaasahan
Nasaktan ako dahil sa iyong paglisan.

Di mo man leteral na sinambit ang salitang PAALAM,
Peru puso ko ay lubha itong naramdaman
Kaya kung gusto mong ikaw nay aking pakakawalan
Ang tulang itoy magsisilbing huling paramdam.

Kaibigan, masaya akong nakilala ka
Ikaw ay naging parti ng buhay ko at naging mahalaga
Peru alam kong taliwas ito sa iyong inaakma
Magpapaalam na ako at sanay mensahe koy iyong pang madama.

07/03/2020

DULOT MO
-Anthony Judilla

Huwag mo akong hawakan,
Kung ako din naman ay iyong iiwan,
Huwag mo akong pangangakuan,
Kung di mo rin naman kayang panindigan.

Andito ako sa iyong harapan,
Ako'y iyong pagmasdan,
Mga mata'y namumula't luhaan,
Dulot mo na aking kahinaan.

Ako'y naiwan sa isang kawalan,
Kung saan nakabibingi ang ingay ng katahimikan,
Sa mga bituin sa langit na aking pinagmasdan,
Humihiling na sana akoy iyong balikan.

Ako'y nagsising ika'y aking hinayaan,
Na puso ko'y iyong hagkan
Ito'y nagsisilbing rehas na aking naging kulungan
Kulungan ng puso kong ayaw magpaawat at patuloy na lumaban.

Kahit napagod ang aking isipan
At ang Puso ko'y nagdurugo't nasugatan
Patuloy ka pa rin netong ipaglalaban
Kahit ang oras ay di na ako kakampihan.

Bakit sa dinami rami ng tao ako pa
Ako pa ang naghirap sa isang Pag-ibig na di akma
Ang magmahal at mahalin lang naman ang aking adhika
Peru bakit salungat ang lahat ng ito sa saking tinutugma.

Bakit ba tayo dumating sa ganito
Yung noon Ako'y iyong Mahal at ikay mahal ko
Ay biglang naging alala, at ang Puso mo'y naging bato
Iniwan ako sa mundong sabay nating binuo
At humanap ng ibang mundo at naging masaya kasama ang ibang tao.

07/03/2020

DI PORKET
-Anthony Judilla

Ang daming huhusga sa bawat pagtapak ng mga paa
Ang daming isyung kanilang magagawa
Sa katotohanang ang dami nilang pantasya
Akala nilay totoo pero nililinlang lang sila ng kanilang mga mata.

Ako ngayo'y magsisimula,
Magsisimula sa katagang kunwari alam nila
Kunwari alam nila ang totooy hindi pala
Kaya sa salitang DI PORKET ako magsisimula.

Di porket magkasama jowa na,
Di porket porket ka chat mo jowa mo na,
Di porket ka late night talk kayo na,
Family stroke nga diba, kaya huwag kang tanga!

Ang dami niyung isyu, di naman totoo
Gumuho nalang sana ang iyong mundo
Di naman sa nagmamalinis ako
Kundi ang katotohanan lang ang aking pinupunto.

Ang daming bawal sa mundo,
Bawal na ang magsama ng kasalungat ng kasarian mo
Dahil kinaumagahan kakalat na naman ang mga isyu
Na nag sama ka ng bagong jowa mo.

Subukan niyo namang tingnan ang sarili niyo
Maligo kaya muna kayo
Para ulo'y malamigan kahit na papaano
Para sarili'y maaruga niyo sa Halip na bantayan ang ibang tao.

02/03/2020

DALAGANG INA
-Anthony Judilla

DALAGANG INA.. yan ang tawag sa kanila,
Nagsusumikap na buhayin ang anak ng mag-isa.
Ngunit di parin maiwasan na kutyain ng karamihan,
Dahil sa katotohanang inbes na mag-aral inuna ang kalandian.

Ngunit alam ba natin ang kanilang nadarama?
Na palakihin ang mga anak nilang walang ama?
Sa kabila Nito makikita parin natin ang kanilang mga ngiti
Ngunit sa likod nitoy may nakatagong pagdurusa at pighati.

DALAGANG INA, ang panget kung tawagin,
Ngunit tao rin sila na kailangan mong galangin,
Nasasaktan rin sila kahit di man aminin
Kaya tayong wala sa posisyon sana sila'y respituhin.

DALAGANG INA.. Di dapat pinapaluha
Ang sakit lang pakinggan na lantarang kinukutya
Hindi lang ng isa, dalawa, kundi ng madla
Tingin sa kanila ay ang bilis lang makuha.

Oo, sila ay mayroon ng karanasan
Peru saan ba ang hustisya Kung sila ay husgahan?
Ang kanilang anak ay hindi kongkretong basihan
Di na ba pwedeng respituhin dahil lang sa nakaraan?

DALAGANG INA, maagang sinubok ng reyalidad
Naging batang ina kahit wala pa sa edad
Nagtiwalang ang sarili ay ibigay sa kasintahan
Ngunit nung lumitaw na ay bigla nalang iniwanan.

Huwag niyo silang maliitin at basta nalang husgahan
Bagkos sila'y dapat na hangaan
Inbes na ipalaglag mas piniling anak ay ilaban
Na kahit anong hirap ay pinilit nilang lumaban.

Sana ito'y sa inyo'y maging gabay,
Na ang tinuringan nating DALAGANG INA ay minsang naging tulay
Na ang mga anak nila ay magkaroon ng buhay
Na kahit kapit sa patalim anak lang ay maagapay.

Isang pagkakamali ang sila ay husgahan
Ngayon sanay mapagtanto mong mali ang iyong kaisipan
Inbes na kutyain at pagchismisan ng harapan
Sa kanilang laban atin silang samahan.

Address

Purok 1
Santa Monica
8422

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Tula ng buhay ko posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category