Project Life

Project Life Don't trust me. Look at the evidence. 🀯
πŸ”ŽπŸ”¦ https://linktr.ee/projectlife41
(5)

Bago mo pagdudahan ang worth mo, basahin mo muna to. Bago mo pagdudahan ang worth mo, basahin mo muna to. Inulit ko pa p...
07/08/2026

Bago mo pagdudahan ang worth mo, basahin mo muna to.
Bago mo pagdudahan ang worth mo, basahin mo muna to.

Inulit ko pa para sayo.

Naalala ko kasi yung kwento ng isang Famous Painter na gusto makakuha ng Honest Feedback sa painitng na ginawa niya.

So isang umaga, dinala niya yung isa sa mga obra niya sa isang mataong lugar.

Tapos nilagyan nya ng note na may nakasulat.

"Kung may mahahanap kang mali sa Painting, markahan mo ng "X"

Iniwan niya yung painting at binalikan niya kinahapunan...

At nung nakita niya yung painting...

Nanlumo siya, kasi puno ng "X" yung painting niya, halos wala ng space na mapaglagyan.

Bawat detalye ng painting pinuna.

Kinuha nya yung painting na wasak ang kalooban niya tapos pinakita niya to sa isang matalik na kaibigan..

sabi nya..

"Siguro hindi talaga ako ganun katalentado sa pag Pagpipinta gaya ng iniisip ko."

Ngumiti yung kaibigan niya at sinabi.

Wag ka muna mawalan ng pag asa.

Ipinta mo ulit yang eksaktong painting na yan ng wala kang babaguhin kahit na ano at bukas may susubukan tayong iba.

Kinaumagahan,...

Nilagay nila ulit kaparehong painting sa parehong pwesto...

pero this time ang nakasulat sa note ay ganito.

"Kung may makikita kang mali sa Painting, P**i correct ito, ajan sa tabi yung Brush at Paint.

Nung bumalik yung Painter at kaibigan niya kinahapanun...

Hindi nagalaw yung painiting.

Walang ni isang tao ang may binago sa Painting.

Tinignan siya ng kaibigan nya at sinabi.

"Karamihan ng tao ay nakahandang punahin ang mali mo, pero kokonti lang ang may lakas ng loob, kaalaman at kakayahan para itama ito"

Madali lang mag critisize ng mali ng iba.
Mahirap mag contribute para sa ikaaayos o ikakaganda.

Kaya bago mo hayaang ang opinyon ng iba na sabihin ang iyong halaga.

Tanungin mo muna yung sarili mo.

Kaya ba nila makapag bigay ng mas magandang solution?

O Pinupuna lang nila yung nakikita nilang problema?

07/08/2026

Wala kasi akong magawa! 😭
Isa yang sa mga linyang malamang nagamit mo na.

At meron yang valid na dahilan na malalaman mo ngayon.
Pero bago yun...

Siguro isa ka sa mga naghahangad lang naman na kumita ng extra.

Pang dagdag sa gastos.
Pang bayad sa utang.
Pang bili ng mga simpleng pangangailangan.

Pero ang totoo, hindi lang naman yan ang totoo.

Dahil ang totoo, gusto mo lang konting pahinga kakaisip kung paano mo pagkakasyahin ang inyong perang kinikita.

Hindi yan masama.
Hindi masama mag hangad ng konting ginhawa.
Hindi masama na gustuhin mong ikaw naman ang sabihan na "ako ng bahala"

Kasi meron kang "Extrang Pera"

Pero matanong kita...

"Kailan ka pa huling nag karoon ng extrang pera?"

Hula ko, patuloy mong binabasa to kasi hindi mo na maalala.

At okay lang yun, tapos na yun, nasa nakaraan na yun.

Ang importante ay ang ngayon, ang bukas, at sa mga susunod na panahon.

ito ang tanong...

Saan ka kukuha ng extrang kita na kontrolado mo?

Sa trabaho kailangan pa aprubahan ng boss mo ang OT mo.

Sa 5 6 naman, sa katagalan mas malaki pa yung interest mo kesa sa perang nakuha mo.

Sa tulong ng kaibigan o kamag anak? na kung hindi ka man tangihan ay meron namang sermon o pangmamaliit na kasunod yan.

So kung lahat ng pangagalingan ng extrang kita mo may kapalit.

Bakit hindi ka na lang sumugal at mag start ng sarili mo?

Mamuhunan ka ng konti magbenta ka ng produkto tapos patungan mo yung sobra kita mo.

Kung ireject ka man, atleast hindi galing sa mga taong inaasahan mong tutulong sayo...

Kundi irereject ka ng mga estranghero na hindi lang para sa kanila yung produkto mo.

mas okay ba yun?

At kung makabenta ka, ipunin mo para mas mapalago mo pa yung sinimulan mo..

After all.. walang naman nag eexpect sayo na may extrang pera ka db?

Unless ikaw yung tipong mas gustong mag mukang may pera kesa sa mag karoon talaga ng pera sa bulsa.

Isa yan sa kagandahan ng bagay matutuklasan mo sa post na to.

Hindi mo kailangan ng isang katerbang plastic bag o stock para ilako ang produkto mo.

Hindi mo kailangan humingi ng permiso kahit kanino.

Hindi mo rin kailangan paikutin ang puhunan mo.

At hindi mo kailangan ng minimum na P10K para simulan ang negosyong ito.

Dahil ngayon mismo...

Magkakaron ka ng libo libong ready to sell na digital products. (para hindi ka na abutin ng syam syam sa pag gawa)

Magkakaron ka ng step by step guide para may susundan ka kung paano bumuo ng Digital Tindahan na may Digital Tindero (click per click para hindi ka mawala)

Magkakaroon ka ng instant business na ang gagawin mo na lang ay pumili ng gusto mo at ibenta.

At lahat ng kikitain... sayong sayo lang mapupunta na pwede mong matawag na...

Extrang ko tong Kita.

Ngayon imagine nagdesisyon ka ng magsimula.

Sumugal ka ng maliit kasi wala ka pa naman planong magtayo ng isang kumpanya.

Sinubukan mo, inaral mo, inabot ka ng ilang linggo...

Pero natutunan mo, inaply mo, at sa unang pagkakataon...

Nakabenta ka at nabawi mo yung pinuhunan mo.

Sa moment na yun... maraming magbabago.

Sa paniniwala mo.
Sa kakayahan mo.
At higit sa lahat.

Sa tiwala mo sa sarili mo...

Kasi for once, sumugal ka, trinabaho mo, at nanalo ka.

The rest, uulitin mo na lang, ibang produkto, ibang tao, ibang panalo.

Hangang sa dumating ka sa point na kahit mawalan ka pa, hindi ka na kakaba kaba...

Kasi alam mo, na may skills ka at libo libong assets ka na pwedeng ibenta ng wala ka ng kailangan ilalabas na pera.

In the end...

May dalawang kalase lang tao ang aabot sa dulo ng post na to.

Yung una...

Naging interesado pero nauna yung takot sa kung ano yung mawawala kesa sa posible niyang pwedeng makuha.

Yung panagalawa...

Naging interesado sa kung anong posibleng makuha kesa sa pwedeng mawala.

P799 lang... (mas mura pa sa isang buong pizza na bukas limot mo na yung lasa)

Isang bayad lang, pero lifetime mo ng gamitin o pagkakitaan.

Ngayon.

gusto kong linawin sayo to.

Walang matinong tao ang kayang mangako na kikita ka dito...
kasi karamihan hindi talaga..

Ganito kasi ginagawa nila.

Magdodownload, manonood, tapos.

For many valid reasons... Walang ex*****on.

Ngayon..

Ang tanging maipapangako ko lang, ay kapag sumugal ka ngayon.

Ay 3 bagay.

Una.

Magkakaroon ka ng libo libong digital na produktong pwede mong ibenta.

Pangalawa

Pag sinundan mo yung guide. Makakapag set up ka ng sarili mong sistema na pwedeng magbenta ng produkto mo kahit busy ka pa.

At pangatlo.

Magkakaroon ka ng digital na negosyo na pwede mong sabihing "Akin to, Ako ang Gumawa nito at Kontrolado ko to"

Totoo?

Hindi lang to about sa extrang pera.

Tungkol to sa pagiging isang tao na may kakayahang tumayo sa sarili niyang paa kapag wala na siyang inaasahang iba.

Dahil sa mundong to, walang ibang sasagip sayo kundi sarili mo.

Either tangapin mo, or ireject mo... desisyon mo. at may consequence yan pareho...

okay?

So mabalik tayo... comment ka lang ng " Go " kung ikaw ay interesado.

Or Pm ka nalang para diretso.

P.S Hindi to para sa mga naghahanap ng pagkakakitaan kasi next month wala ng pambayad ng kuryente, renta o wala na kasing makakain yung pamilya.

Keep your money... Hindi pa para sayo ang isang negosyo, kung hindi mo pa kayang ayusin yung cashflow mo.

Kung paano mo ihandle ang 1000, ganun mo rin ihahandle ang 10K, 100K 0 1,000,000.

Nadadagdagan lang ng zero...

Part 3:
07/08/2026

Part 3:

PART 3: Kinabukasan...

Parang walang nangyari.
Nagluto ako ng almusal.
Hinatid ko yung mga bata sa school.

Naglaba.
Naglinis.
Nagluto ulit.

Paulit-ulit.

Pareho lang ng ginagawa ko kahapon.
Pero iba na yung pakiramdam.

Habang nagsasampay ako...
Paulit-ulit kong naaalala yung drawing ng bunso.

"Si Daddy ang nagtatrabaho para sa pamilya."

Hindi ako nagseselos.
Hindi ko rin gustong palitan yung asawa ko.

Ang totoo...
Proud na proud ako sa kanya.

Pero habang tumatagal...

May tanong na hindi ko matakasan.

"Ano kaya ang nakikita nila kapag ako naman ang tinitingnan?"

Nanay?

Oo.

Asawa?

Oo.

Pero...

Ako?

Sino na ba ako?

Hindi ko na maalala kung kailan huling beses akong may ginawa...
Na para lang sa sarili ko.

Yung hindi para sa labada.

Hindi para sa ulam.
Hindi para sa assignment.
Hindi para sa bills.
Hindi para sa ibang tao.

Ako lang.

Habang iniisip ko yun...
May tumunog na notification sa cellphone ko.

Messenger.

Akala ko class GC lang.

Pero hindi.
Message galing sa dati kong katrabaho.

Mahigit walong taon na kaming hindi nag-uusap.

Ang sabi lang niya...

"Ikaw ba 'to?"

Kasama ng message...
Isang lumang picture.

Picture naming dalawa.
Suot namin yung office uniform.

Pareho kaming nakangiti.
Hindi ko alam kung bakit...

Pero ang tagal kong tinitigan yung babaeng nasa litrato.

Parang kilala ko siya.

Pero parang hindi na rin.

Tapos may sumunod pang message.

Anim na salita lang.

Anim na salitang...

Hindi ko inakalang babago sa takbo ng buhay ko.

"Na-miss kita... lalo na yung dating ikaw."

07/08/2026

Kung may rewind button ka, ano yung oras, effort, o pera na sana hindi mo na ginastos kakahanap ng tamang paraan para magstart online?

06/08/2026

Alin dito yung pinaka nakakarelate ka?

1. Marami akong idea.

2. May idea ako pero hindi ko worth it ba.

3. May nagawa na ko dati pero walang bumili.

4. Nakabenta na ko dati, pero hindi ko alam paano ulitin.

1. 2. 3. or 4?

Go πŸ‘‡

PART 2 : Birthday ng Asawa ko kinabukasan.
06/08/2026

PART 2 : Birthday ng Asawa ko kinabukasan.

PART 2: Birthday ng asawa ko kinabukasan...

Kaya maaga akong nagising.

Nagluto ako ng favorite niyang pancit.
Bumili ng maliit na cake.
Tinulungan pa ako ng mga bata gumawa ng simpleng card.

Masaya ako habang inaayos lahat.
Sabi ko sa sarili ko...

"Okay na 'to. Sigurado matutuwa siya."

Pag-uwi niya galing trabaho...

Nagulat naman siya.
Niyakap niya kaming lahat.
Kumain kami.
Nagtawanan.

Simple lang.
Pero masaya.

Pagkatapos kumain...
Inabot ng panganay namin yung card.

Binasa niya nang malakas.

"Happy Birthday, Daddy."
"Thank you kasi ikaw ang bumibili ng pagkain namin."
"Thank you kasi ikaw ang nagbabayad ng bahay."
"Thank you kasi ikaw ang bumibili ng kailangan namin."

Napangiti lang ako.
Normal lang naman.

Totoo naman lahat.
Tapos inabot niya yung isa pang card.

Gawa ng bunso.
Crayons lang ang gamit.

May drawing kaming apat.
Sa taas, may nakasulat...

"Si Daddy ang nagtatrabaho para sa pamilya."

Yun lang.

Walang masama.
Walang mali.
Hindi rin kasalanan ng anak ko.

Pero hindi ko alam kung bakit...
Parang may kumurot sa dibdib ko.

Ngumiti pa rin ako.
Pinicturan pa nga namin.

Tinulungan ko pa silang maglinis pagkatapos.

Hanggang sa natulog na silang lahat.
Saka lang ako pumasok sa banyo.

Sinara ko yung pinto.

Umupo lang ako sa sahig.

At dun...

Bigla na lang akong umiyak.
Hindi dahil sa card.

Kundi dahil sa isang tanong na ayaw umalis sa isip ko.

"Kapag wala na akong nagawang gawaing bahay..."

"...ano pa kayang maaalala nila tungkol sa akin?"

"Pagkaalis ng mga bata punta sa...."Kuya, pwede mo bang i-post? Pahide na lang ng identity ko Nahihiya akong aminin to k...
06/08/2026

"Pagkaalis ng mga bata punta sa...."

Kuya, pwede mo bang i-post? Pahide na lang ng identity ko Nahihiya akong aminin to kahit sa sarili ko.

Hindi ko alam kung kailan ako tumigil mangarap.
Siguro unti-unti lang.

Hanggang sa isang araw...

Nanay na lang ako.
Asawa na lang ako.
Tagaluto.
Tagalaba.
Tagalinis.
Tagabantay ng bata.

Yun na lang.

Hindi naman ako nagrereklamo.
Mahal ko pamilya ko.

Kung kailangan kong ulitin lahat...
Gagawin ko pa rin.

Pero minsan...

May mga gabing tulog na silang lahat.
Ako na lang yung gising.

Tahimik.
Nakaupo lang sa sala.

Tapos mapapatanong ako sa sarili ko...

"May silbi pa ba ako... bukod sa mga gawaing bahay?"

Masakit palang isipin yun.
Lalo na kapag ikaw mismo ang nagtatanong sa sarili mo.

Hindi alam ng asawa ko.
Hindi rin alam ng mga anak ko.

Kasi araw-araw...

Ngumingiti lang ako.
Akala nila okay lang ako.

Akala nila sapat na yung sabihin...

"Salamat sa ulam."
"Ang linis ng bahay."
"Ikaw talaga bahala dito."

At oo...

Masaya akong maalagaan sila.
Pero hindi ko rin maikakaila...

May parte sa akin...
Na parang unti-unting nawawala.

Hanggang dumating yung isang gabi.

Hindi away.
Hindi cheating.
Hindi problema sa pera.

Isang simpleng eksena lang.
Pero yun yung gabing napaiyak ako sa CR...

Nang walang nakakaalam.

Hanggang ngayon...

Hindi pa rin alam ng pamilya ko kung bakit...

05/08/2026

Kung babalik ka sa nakaraan, alin dito sa tingin mo yung mas malaki ang naging kabayaran?

1. Gumawa ka ng isang produkto ng wala namang may gusto?

2. Nag laan ka ng ilang buwan para matuto pero hindi mo nilaunch yung ginawa mo sa publiko?

3. Nagtayo ka ng negosyo na kumaen ng sobra sobrang oras at panahon mo?

4. Wala kang nasimulan kasi natatakot kang magkamali sa bagay na mapipili mo?

1. 2. 3 or 4

Go πŸ‘‡

05/08/2026

"Paganahin mo kasi yang kokote mo!"

Wait lang... hindi yan para sayo.

Yan yung sinabi ng kaibigan ko, nung mga panahon nagsisimula na kong mag isip ng negosyo.

Sabi ko kasi..

Wala pa kasi akong kapital. Pero gustong gusto ko talaga mag negosyo.

Saka niya sinabi sakin yan.

"Paganahin ko kasi yung kokote mo"

Nung panahon na yun, mejo nairita ko,.

Para kasing ang bobo ko namang tao.

Pero nung sinabi niya yun dahilan, dun ako nalinawan at hagang ngayon inaaply ko pa rin yung lesson na yan.

Sabi niya.

Maraming tao ang gustong mag negosyo at unang dahilan nila kung bakit hindi makapag simula ay...

"Walang Kapital"

Hindi ito para maoffend ka o mairita sa sasabihin ko, pero subukan mong buksan ang isipan mo...

Halimbawa gusto mong mag negosyo at ang iniisip mong kapital Isang daang libo.

Binigyan kita.. Ex: Clothing Shop.

Nasayo na yung pera, ang una mong ginawa bumili ng mga kagamitan para sa negosyo, mga inventory, stocks, packaging, downpayment sa pwesto, permit, at kung ano ano...

So anong nangyare sa perang bingay ko?

Halos maubos.

Pero meron ka ng negosyo na ang goal ay magpasok ng pera sayo.

Ngayon sisimulan mo ng ibenta yung produkto mo.

Ilalaunch mo, ipapaalam mo sa mga kaibigan mo, susuportahan ng ilang pamilya mo at magkakaron ng maraming benta sa unang linggo.

Sarap sa feeling niyan, may business ka na, may maipopost ka sa social media at makikita ng mga kaibigan mo na may pa ribbon cutting ka na..

Tapos lilipas ang mga araw... linggo, buwan...

Tutumal na yung benta, pero tuloy tuloy ang bayad sa empleyado at sa renta...

Hangang sa yung kinikita ng shop mo, hindi na sapat para isustain ang tinayo mong negosyo.

So anong gagawin mo, isasara mo yung shop, tapos makikita mo after ilang months meron ng ibang nakarenta at panibagong negosyo.

Ganyan ang kadalasan na set up...

Itatayo muna ang negosyo bago simulang ibenta.

Pero sa kabilang banda, kung pinagana mo yung imahinasyon mo.

Hindi ba pwedeng ibenta mo muna?

Kapag may mga umorder na, binayaran ka na at hawak mo na yung pera.

Saka mo gamitin yung bayad nila para bilin yung produkto at saka mo ngayon ibibigay yung produkto sa customer mo.

Wala kang nilabas na pera.

Pero kumita ka.

At higit sa lahat.. natutunan mo ang pinaka importanteng parte ng pag nenegosyo.

05/08/2026

Paano mag build ng Generational Na Hirap.

Address

Taguig
1630

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Project Life posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share