01/02/2026
๐๐๐๐๐๐๐๐๐ | Nang Tahimik
Sa umpisa'y isa ka lang tanawin,
Mukhang dadaan lang, walang nais aminin,
Isa sa ingay ng araw-araw na gawain,
Pangkaraniwan lang, walang pansin.
Pero may ngiting di ko maipaliwanag,
May tawang sa puso ko'y biglang kumakaway,
Sa simpleng usapan, oras ay lumalawig,
At mundi ko'y tila sa'yo sumasabay.
Dahan-dahan kang naging pahinga,
Sa gitna ng gulo, ikaw ang ginhawa,
Isang presensyang ayokong mawala,
Parang musika sa umagang payapa.
Di ko namalayang puso'y nahulog,
Sa bawat sandaling ikaw ay kasunod,
Bawat tingin mo'y tila may kulog,
Sa dibdib ko'y may lihim na tibok.
Ngunit may hangganan ang dapat damhin,
May linyang bawal tawirin, bawal aminin,
Kaibigan lang dapat ang tungkulin,
Kaya't puso ko'y pilit kinukubli rin.
Kaya sa gilid na lang tatawa,
Kunyaring payapa, kunwaring wala,
Itinatago ang munting pagtataka,
Kung bakit ikaw ang hinahanap ng mata.
May mga damdaming hindi dapat sabihin,
Mas ligtas kung hindi ito sambitin,
Sa katahimika'y doon ko hahabiin,
Mga lihim na ako lang ang aamin.
Kung sakaling hangin ay may dalang hiling,
Sana'y manatili ka lang sa paningin,
Kahit di maging akin ang iyong damdamin,
Masaya na akong malapit ka pa rin sakin.
Mamahalin na lang kita nang tahimik,
Sa paraang walang hinihinging balik,
Walang hiling, walang tanong na sasapit,
Pagmamahal na wagas, kahit di mo marinig.
๐๏ธ: ๐๐๐น๐ฎ ๐๐๐ป๐ถ๐ฐ๐ฒ ๐ . ๐ญ๐ฎ๐ฏ๐น๐ฎ๐ป
๐ป: ๐๐๐น๐ฎ ๐๐๐ป๐ถ๐ฐ๐ฒ ๐ . ๐ญ๐ฎ๐ฏ๐น๐ฎ๐ป