31/07/2019
لوستل یې بې ګټې نه دي!
((شګه او تیږه))
له پنده ډکه کیسه
دوه ملګري په یوه بیابان کې په سفر روان وو. په همدې جریان کې په څه خبره سره وران شو، دې یو خپل ملګري ته یوه کلکه څپېړه ورکړه. هغه هېڅ عکس العمل ښکاره نه کړ، فقط یې د بیابان په شګو ولیکل: (( نن خپل ډېر خواږه ملګري په مخ څپېړه راکړه.))
دوي خپل مزل ته ادامه ورکړه، په لاره کې سیند په مخه ورغی، ښه یې وګڼله چې پکې ولامبي. اوبو ته ورغلل، دا کوم، چې په څپېړه وهل شوی و، اوبو ته وښویېده. نږدې وه چې اوبو لاندې کړی وی، خو هغه بل ملګري لاس ورکړ او له مرګه یې وژغوره. ژغورل شوي کس چاکو راوایست او په ډبره یې دا جمله وکیندله: ((نن خپل ډېر خواږه ملګري له مرګه وژغورلم.))
ملګري یې ورته وویل: هغه بل ځل دې د څپېړې خبره په شګو ولیکله او له مرګه د ژغورنې خبره دې په تیږه وکیندله، دا ولې؟
ده ورته وویل:
د نورو د ناسم چلند خاطرې باید په شګو ولیکو، چې د عفوې له نري باد سره ختمې شي. خو د نورو د نیکۍ کولو خاطرې باید په تېږو وکینو، چې هیڅ باد یې د ړنګولو وس ونلري.
