Pusty Człowiek

12/02/2026

Niech to co we mnie gnije
otworzy się, wypłynie.
A to co w tobie martwe
niech w zgniłym mnie ożyje.

Grafika - Roland Topor

12/02/2026

Wpełzając do własnego łóżka, po kolejnym dniu udawania, że rozumiem, jak to działa i mam wpływ na to, co się ze mną dzieje, po kolejnym takim dniu, miałem nadzieję, że następnego dnia obudzę się kimś innym.
To oczywiste, że nic takiego nie następowało. Nadzieja, to za mało na zmianę, ale dość, żeby nie chcieć się wylogować. To też wystarczy, aby nie chcieć nic zmienić.
Trochę kłamstwa pozwala przeżyć, ale nie cieszyć się życiem. Jeden obskurny, ale ciepły pokój sprawia, że nie chcesz szukać sobie innego miejsca. Jedna dość dobra osoba zapewnia minimum, które skutecznie blokuje przed znalezieniem kogoś wyjątkowego.
Szukanie, testowanie, rozważanie, podważanie siebie jest niekomfortowe. Nikt tego nie lubi, ale ci co są w stanie to zmieść, tę niedogodność, otrzymują więcej - więcej lepszego.
Nie martw się, gdy na skutek swoich decyzji zostajesz sam. Zachowaj w sobie pokorę, nie uległość, a wszystko się ułoży. Zaufaj sobie i lepiej coś odrzuć, kogoś porzuć, niż tkwij w czymś wystarczającym, ale nie satysfakcjonującym. Czasami wszyscy zostajemy sami ze swoimi decyzjami. Wszyscy czujemy żal, niesprawiedliwość, odrzucenie. To minie, o ile będziesz wierny sobie i nie dasz złapać się w wygodną pułapkę znajomych, przeciętych rozwiązań.
Przeciętnie też może znaczyć samotnie. Byle jak może doprowadzić do obłędu. A rutyna, której ulegasz, a nie chcesz, do tragedii.
Złamany, samotny, wyklęty, niekochany pozostań wierny sobie. Z wielu drogowskazów, ten jest całkiem dobry.

04/02/2026

Mów do mnie.
Słuchaj mnie.
Zszyj swoją mocną nicią to
co dzisiaj się we mnie rozdarło.

Grafika - Stasys Eidrigevicius

04/02/2026

Nie było mnie tu ponad miesiąc. Pustka się zatarła, pojawiła się wręcz obsesyjna potrzeba przeżywania. Takie odrodzenie to mały prezent od życia. Chociaż przypomina manię, w której chcesz wszystkiego tak bardzo, że aż cały drżysz - a to rozedrganie jest bardzo niebezpieczne - bierzesz to ze wszystkimi konsekwencjami. Żresz życie, połykasz ludzi, przeżywasz doświadczenia na granicy obłędu. Ksztusisz się książkami, wciskasz w siebie sztukę, ćwiczysz do nudności, jakby się to miało zaraz skończyć. Chcesz więcej, chcesz wszystkiego, jesteś gotowy wyrwać sobie serce dla kogoś byle nakarmił to nienasycenie. Wszystko w strachu, że to może się zaraz skończyć, że opuści cię ta siła, ludzie się tobą znudzą.
I cierpisz, tym razem inaczej - nie w pustce, a w szaleństwie, maglinie rozrywających, trudnych do określenia uczuć.
Czy to jest prawdziwe?
Czy to ważne, żeby było prawdziwe?
Tak? Nie?
Ja nie wiem.

27/12/2025

Janusz Szuber

19/12/2025

Ludzie, często terapeuci, osoby dające sobie prawo do moralizowania i inni "charyzmatyczni", czasami próbują przemycić pewne kłamstwa. Niekiedy z dobrej woli, w to nie wątpię. Jednym z takich kłamstw jest to, że świat jest pełen nieskończonych możliwości.

Coś cię trapi? Czegoś nie akceptujesz? Przed czymś się bronisz i przegrywasz? Rozwiązanie jest proste! Sięgnij po kolejną opcję z tego szerokiego wachlarza, jaki oferuje świat!

Świat w teorii jest pełen możliwych alternatyw i tylko w teorii każdy z nas może sięgnąć po nie wszystkie. W rzeczywistości to niemożliwe. Naiwnością jest w to wierzyć.

Czy ktoś, kto w dzieciństwie nie doświadczył żadnej bliskości, zawalił szkołę, popadł w nałóg i stracił zdrowie oraz intelekt, na przykład w skutek nadużywania narkotyków, może w każdej chwili przebudzenia sięgnąć po opcję bycia profesorem akademickim? Oczywiście, że nie. Mówić tak, myśleć tak, to absurd. To kłamstwo - słodkie i pokrzepiające - wmawiać komuś, że może więcej niż może, ale to nadal kłamstwo. Mamy do czynienia ze zwykłym mirażem, halucynacją na niekończącej się pustyni.

Wszyscy mamy swoją bańkę. Ograniczeni przez umiejętność zdrowego lub patologicznego odczuwania, pewności siebie lub jej braku, umiejętności przeciwstawiania się lub niemożności tego. Nie ma nieskończonych opcji. Jest bagaż doświadczeń i pewien margines, pewna skala. Nie możesz wszystkiego, ale jesteś sprawczy w tym, aby przesunąć suwak na tej skali w dół ku gorszemu lub w górę ku temu, co jest lepsze.

Tyle możesz i to naprawdę bardzo wiele.

16/12/2025

Mylne jest wyobrażenie o pustych ludziach. Ci którzy leżą w depresji, podejmują próby skończenia ze sobą, odczuwają głęboki lęk - Ci ludzie nadal walczą. Pusty człowiek nie ma już w sobie chęci do takich potyczek. Pogodził się z tym, że nie potrafi pozbyć się pustki lub ją czymś napełnić. Nie znaczy to jednak, że z zewnątrz wygląda jak chodzące truchło. Wręcz przeciwnie.

Może zjednywać sobie ludzi, mieć charyzmę, może być przenikliwy, popularny, pożądany. Pusty człowiek nie siedzi w kącie i się nie smuci. Spełnia swoje role, czasami pedantycznie i perfekcyjnie. Tylko nic za tym nie stoi. Można to dojrzeć w tym, jak czasami patrzy innym w oczy. W sposób bliżej nieokreślony, budząc tym dyskomfort. Patrzy, obserwuje, potakuje i na ułamek sekundy jego rola jest dla niego zbyt trudna. Na chwilę się odsłania.

Nikt nie jest w stanie cierpieć na ciągłym wdechu. Czasami musi wypuścić powietrze. I wtedy widać. Krótka chwila pustki, która wszystkich wokół przeraża, a potem gdy pusty człowiek znów nabierze powietrza - inni z ulgą o tym momencie zapominają. Nie chcą pamiętać. Nie chcą wiedzieć.

13/12/2025

https://www.youtube.com/watch?v=9F0lCNZDpdg -sheet

Terapia to trzeci kawałek z naszej debiutanckiej płyty. Dedykujemy go tym którzy byli, a teraz już ich nie ma.Jesteśmy w trasie! Zobacz terminy i miejsca n...

12/12/2025

11/12/2025

Dziś jestem pusty w zupełnie innym sensie. Dziś, a właściwie od kilku dni nic w tej pustce nie ma - smutku, lęku, otępienia, bólu. Moja pustka zrobiła się o to bardziej pusta.

Jakby niczego nie było, gdy jednocześnie wszystko jest. Taki spokój. Taka równowaga.

Zapomniałem już, że puści ludzie mogą być puści również w taki sposób. Na szczęście to wróciło i póki co trwa.

Co za ulga.