Powisle Studio

Powisle Studio Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Powisle Studio, Twórca cyfrowy, Kwidzyn.

✨Ożywiamy historię i kulturę Powiśla.
🏛️Patronat: Starostwo Powiatowe w Kwidzynie

🎥 YouTube: https://www.youtube.com/
📩 Współpraca: [email protected]
☕ Kawa: buycoffee.to/powislestudio
🤝 Zostań Patronem: patronite.pl/powislestudio

04/04/2026

Dlaczego jeden z bloków w Kwidzynie od lat nazywany jest „Akwarium”? Odpowiedź kryje się w historii… grubych ryb.

„Gruba ryba” to potoczne, trochę żartobliwe określenie osoby bardzo wpływowej – kogoś, kto ma wysoką pozycję i duże znajomości.

I właśnie z takimi „grubymi rybami” wiąże się historia budynku przy ulicy Warszawskiej 20.

⚠️ Materiał ma charakter edukacyjny. Naszym celem jest przybliżenie lokalnych podań oraz historii architektury Powiśla. Opowieść o „Akwarium” to ważny element tożsamości naszego miasta i pamięci zbiorowej mieszkańców. W materiale wykorzystano elementy sztucznej inteligencji.

_________________________________________
Tekst/ Wartość merytoryczna: Justyna Liguz
Montaż / Grafika: Marcin Pliszka
Zdjęcia / Wideo: Jakub Więcławski

13/03/2026

Z rzemiosłem w tle - powojenne losy ulicy 3-go Maja w Kwidzynie

Budynek, którego architekturę przybliżyliśmy w animacji, kryje w sobie ciekawą przeszłość.

Po II wojnie światowej, z powodu ogromnego braku wolnych budynków, obiekt na kilka lat zmienił swoją funkcję i stał się ważnym punktem na rzemieślniczej mapie Polski.

Urządzono tu internat dla młodzieży uczącej się w szkole wikliniarsko-trzciniarskiej. Była to wówczas jedyna taka placówka w kraju, która w latach sześćdziesiątych cieszyła się ogromną popularnością. Do Kwidzyna przyjeżdżali uczniowie z najróżniejszych regionów kraju, aby zdobywać unikalny zawód i kontynuować lokalne tradycje rzemieślnicze.

Dziś kamienica ponownie służy mieszkańcom, a ślady dawnego gwaru uczniów zatarł czas. A Państwo? Wiedzieli o tym, że w tych murach mieścił się kiedyś internat?

📢 Będziemy wdzięczni za udostępnienie tego posta - niech ta historia dotrze do osób, które mijają ten budynek każdego dnia, nie znając jego tajemnic.

_______________________________________
▫️Postprodukcja: Marcin Pliszka
▫️Materiały źródłowe: Jakub Więcławski
▫️Opracowanie tekstu: Justyna Liguz

22/02/2026

Czy pamiętacie halę ZEM Polmo w Kwidzynie?

W dzisiejszym krajobrazie Kwidzyna nie ma już Zakładów Elektrotechniki Motoryzacyjnej ZEM Polmo. Tam, gdzie przez dziesięciolecia funkcjonował rozległy zakład przemysłowy, dziś stoi centrum handlowe Liwa.

Historia zakładu sięga 1945 roku, kiedy założono w tym miejscu Warsztaty Remontowe Traktorów i Maszyn Rolniczych. Po kolejnych reorganizacjach firma przekształciła się w przedsiębiorstwo branży elektrotechnicznej i motoryzacyjnej. Od 1959 roku zakład funkcjonował już pod nazwą ZEM Polmo i przez kolejne dekady był ważnym elementem gospodarczego życia Kwidzyna.

Wraz z rozwojem firmy następowała też rozbudowa zaplecza produkcyjnego. Około 1970 roku ZEM wybudował nową halę, zaprojektowaną w duchu powojennego modernizmu przemysłowego. Obiekt wyraźnie kontrastował z otaczającą zabudową mieszkaniową i historyczną, ale jednocześnie stał się symbolem powojennego rozwoju przemysłowego miasta. Hala miała prostą bryłę osadzoną na planie prostokąta i wzniesiona była w konstrukcji szkieletowej – stalowej lub stalowo-żelbetowej – co pozwoliło uzyskać dużą, otwartą przestrzeń bez wewnętrznych filarów. Wnętrze było jasne i dobrze doświetlone dzięki tzw. pasom okiennym, dlatego światło sztuczne pełniło funkcję uzupełniającą. Regularny rytm prefabrykowanych elementów elewacji oraz widoczne belki i podpory nadawały budynkowi wyrazisty, industrialny charakter. Dzisiaj, gdy architektura modernistyczna coraz częściej bywa doceniana i chroniona jako dziedzictwo, zniknięcie tej hali z krajobrazu Kwidzyna budzi naturalny żal.

Zniknął nie tylko budynek, ale i sam zakład. A historia ZEM Polmo była naprawdę bogata: od produkcji elementów elektrotechnicznych i motoryzacyjnych, przez lampy i klosze oświetleniowe, po fakt, że w pewnym okresie była to jedyna w Polsce fabryka produkująca klaksony samochodowe. W latach 90., w czasie kryzysu, zakład próbował ratować się m.in. produkcją opakowań do taśm magnetofonowych. Mimo dużej elastyczności i potencjału firma ostatecznie zakończyła działalność, a jej zabudowania zostały rozebrane. A hala ZEM Polmo pozostała już tylko w pamięci mieszkańców i na archiwalnych fotografiach – jako ważny, choć zapomniany fragment historii Kwidzyna.

Pamiętacie ZEM Polmo? Pracowaliście tam albo macie rodzinne wspomnienia z tym zakładem? A może posiadacie zdjęcia hali? Dajcie znać w komentarzach.

__________
Tekst / pomoc merytoryczna: Justyna Liguz
Animacja na podst. zbiorów prywatnych: Piotr Pilewski / Marcin Pliszka
Postprodukcja / AI: Marcin Pliszka
Zdjęcia plenerowe: Jakub Więcławski

*W animacji wykorzystano zdjęcia z folderu „50 lat Zakładów Elektrotechniki Motoryzacyjnej Polmo w Kwidzynie”. Materiały archiwalne zostały poddane cyfrowej rekonstrukcji, koloryzacji i animacji przy wsparciu narzędzi AI.
Zdjęcia satelitarne na podstawie ©2026 Google Maps.

17/02/2026

„Podróż w sumie przebiegła dobrze...” 🚂

Przenosimy się w czasie do 14 maja 1921 roku. Przystanek: Rehhof – czyli dzisiejsze Ryjewo.

Ta ożywiona pocztówka to coś więcej niż stary obrazek. To historia powrotów, uciążliwych kontroli celnych w Stettin (dzisiejszym Szczecinie) na powojennych granicach i wreszcie – szczęśliwego dotarcia do bliskich w dawnym Ryjewie.

🔍 Ciekawostka: Widoczny na pocztówce i w animacji charakterystyczny czerwony budynek to dawna nadleśniczówka. W tamtych czasach budynki administracji leśnej były nie tylko miejscem pracy, ale i prestiżowymi wizytówkami regionu – co widać po pięknej architekturze, która zachwyca do dziś.

🎉 To debiut Gminy Ryjewo na naszym kanale! Mamy w zanadrzu znacznie więcej niezwykłych historii z tych okolic, ale piłeczka jest po Państwaj stronie. Chcecie, abyśmy częściej zaglądali do dawnego Rehhof? Dajcie znać w komentarzu i zostawcie lajka Wasze zaangażowanie zadecyduje, czy Ryjewo zagości tu na stałe.

🔄 Zapraszamy do udostępniania – niech pamięć o dawnych mieszkańcach i miejscach pozostanie żywa.

🔹 Patronat: Powiat Kwidzyński oraz Urząd Gminy w Ryjewie
🔹 Patron odcinka: Alina Szafran
🔹 Pocztówka z prywatnych zbiorów: Antoni Barganowski

_________
W produkcji materiału wykorzystano elementy wygenerowane przez Sztuczną Inteligencję (SI). Tłumaczenie może zawierać drobne błędy.

Kwidzyn, grudzień 2005. Tak proszę Państwa wyglądało miasto zimą 20 lat temu zza kółka. 🚗📹Link do filmu w komentarzu ⬇️
04/02/2026

Kwidzyn, grudzień 2005. Tak proszę Państwa wyglądało miasto zimą 20 lat temu zza kółka. 🚗📹

Link do filmu w komentarzu ⬇️

Patrząc na stroje w muzealnych gablotach, często zastanawiamy się: jak wyglądali ludzie, którzy je nosili? Postanowiliśm...
02/02/2026

Patrząc na stroje w muzealnych gablotach, często zastanawiamy się: jak wyglądali ludzie, którzy je nosili? Postanowiliśmy to sprawdzić. 👗✨

Animacja powstała dzięki trwającej wystawie „Rodzina na co dzień i od święta” w Zamek w Kwidzynie . Być może ta wizualizacja przybliży Państwu odpowiedź na to pytanie.

👇Link do animacji czeka w pierwszym komentarzu!

Serdecznie zapraszamy do zwiedzania!

W sieci coś tąpnęło. Jednak pod warstwą emocji kryje się prosty dylemat: czy cel uświęca środki? Przeanalizujmy to na pr...
01/02/2026

W sieci coś tąpnęło. Jednak pod warstwą emocji kryje się prosty dylemat: czy cel uświęca środki? Przeanalizujmy to na prostym przykładzie.

Wyobraźmy sobie, że pewna kobieta zostawia przez roztargnienie portfel na ławce. W środku jest cała jej emerytura. Niedługo po niej przechodzi obok pewien mężczyzna. Zauważa zgubę, zagląda do środka – są dokumenty, więc wie, czyja to własność. Mógłby oddać portfel, ale tego nie robi. Widzi nieopodal grupkę głodnych bezdomnych, więc wyjmuje z tego portfela całą gotówkę i rozdaje im na ciepłe posiłki. Sobie nie bierze ani grosza. Pusty portfel odkłada na ławkę.

Czy ten mężczyzna jest złodziejem? Spójrzmy na tę sytuację przez pryzmat argumentów użytych w tej dyskusji:

▪️„Mieszkańcy chcą powspominać i się cieszą” – W naszej historii bezdomni też się cieszą, bo zjedli ciepły posiłek. Czy radość obdarowanych (kosztem kogoś innego) uniewinnia tego mężczyznę? Nie.

▪️„Nikt nikomu tymi zdjęciami nie szkodzi” – Czy kobieta, która straciła emeryturę, też uznałaby, że „nikt jej nie zaszkodził”? Kradzież to kradzież – niezależnie czy zabieramy komuś pieniądze z portfela, czy przywłaszczamy czyjąś pracę, by rozdać ją innym.

▪️„Nic sobie nie wziął / cel niezarobkowy” – Mężczyzna z historii też nic sobie nie wziął. Czy to sprawia, że postąpił zgodnie z prawem?

▪️„Złodzieje to są w rządzie” – Czy fakt, że politycy kradną, daje temu mężczyźnie prawo do zabrania czyjejś emerytury? Cudze przewinienia nie są usprawiedliwieniem dla łamania prawa tutaj.

❓Czy winni są ludzie, którzy „lajkują” takie posty? Nie. Odbiorca ma prawo nie wiedzieć, skąd pochodzi materiał, lub zakładać, że publikujący działa legalnie.

Od dłuższego czasu obserwujemy jednak na forach niepokojące zjawisko: społeczne przyzwolenie na kradzież własności intelektualnej w imię „wyższych celów”. W Powisle Studio korzystamy wyłącznie z legalnych źródeł i licencji. Dzięki temu śpimy spokojnie i możemy z czystym sumieniem pogratulować każdemu twórcy czy kolekcjonerowi wspaniałych eksponatów.

Jako podsumowanie dyskusji zostawiamy jeden „smaczek”. Jeden z Anonimowych Uczestników napisał: „Wszystko co w sieci jest legalne, jeżeli służy to mieszkańcom (...)”
To stwierdzenie pozostawiamy bez komentarza.

💡P.S. W ramach uzupełnienia – kto ma prawa do grafiki wygenerowanej przez AI? Ta kwestia jest skomplikowana, ale spróbujmy to maksymalnie uprościć: Formalnie autorem jest człowiek, który wniósł twórczy wkład w powstanie dzieła. AI jest tylko narzędziem. Bardzo upraszczając: jeśli wkład człowieka jest minimalny lub zerowy (np. tylko wpisanie komendy), prawo może uznać, że autor w sensie prawnym nie istnieje. Dla nas sztuczna inteligencja to przede wszystkim narzędzie – jedno z wielu, które znacząco przyspiesza procesy. Nie korzystamy z „gotowców”, ale dodajemy mnóstwo od siebie. To właśnie ten wkład człowieka decyduje o wartości pracy.

Zachęcamy Państwa do refleksji... ✌️

„Pomyśl tylko! Co się z nami wszystkimi stanie, to dla mnie doprawdy wielka zagadka”Pisząc te słowa, nadawca nie wiedzia...
31/01/2026

„Pomyśl tylko! Co się z nami wszystkimi stanie, to dla mnie doprawdy wielka zagadka”

Pisząc te słowa, nadawca nie wiedział, że za niespełna dekadę świat, który znał – z luksusowymi hotelami w Argenau (Gniewkowo w ówczesnej Prowincji Poznańskiej) i bezpiecznymi podróżami koleją – rozpadnie się w pył w ogniu I wojny światowej.

Dziś patrzymy na ten skrawek papieru i znamy odpowiedź na tę "wielką zagadkę". Wiemy, co stało się z granicami, hotelami i pokoleniami tamtych lat. To sprawia, że te 7 godzin, które pocztówka spędziła w drodze, wydaje się ułamkiem sekundy w obliczu nadchodzącej historii.

⏱️ Logistyczny majstersztyk sprzed 120 lat
Nadanie: Kwidzyn (Marienwerder), 7 lipca 1905 r., godzina 12:00.
Odbiór: Gniewkowo (Argenau), 7 lipca 1905 r., godzina 19:00.

W zaledwie 7 godzin pocztówka pokonała ponad 70 kilometrów, została przasortowana i dostarczona do rąk własnych! To zasługa genialnej logistyki pruskiej kolei pocztowej (Bahnpost), gdzie listy sortowano na bieżąco w jadącym pociągu.

Kim była "Gretchel" (zdrobnienie od imienia Margarethe) z Hotelu Pfeilera?
Dzięki zapiskom na rewersie wiemy, że adresatką była Małgorzata (Margarethe) Schultheiss. Jej historia splata się z konkretnym miejscem w Gniewkowie – Hotelem Pfeilera.
Kim była młoda panna Małgorzata dla tego miejsca? Mamy trzy tropy:

1. Córka właścicieli – co wyjaśniałoby osobisty ton wiadomości i stały adres.
2. Pracownica hotelu – dbająca o gości w dynamicznie rozwijającym się mieście.
3. Rezydentka – choć forma "Fräulein" (Panna) sugeruje raczej osobę młodą, związaną z domem rodzinnym.

🎥Animacja jest już dostępna na naszym kanale YouTube! (Link w pierwszym komentarzu)

☕Jeśli doceniają Państwo naszą pracę nad odkrywaniem tych historii, będzie nam niezmiernie miło za każde wsparcie i symboliczną kawę:
buycoffee.to/powislestudio
Dziękujemy!

Patronat: Powiat Kwidzyński
Właściciel pocztówki: Muzeum Zamkowe w Malborku (Domena Publiczna)

__________
W produkcji materiału wykorzystano elementy wygenerowane przez Sztuczną Inteligencję (SI). Tłumaczenie listu może zawierać drobne błędy.

Od wojskowego lazaretu do szkolnej ławki – historia budynku przy ul. Grunwaldzkiej w PrabutachKolejna architektoniczna c...
27/01/2026

Od wojskowego lazaretu do szkolnej ławki – historia budynku przy ul. Grunwaldzkiej w Prabutach

Kolejna architektoniczna ciekawostka z naszego miasta.
Dzisiejszy Zespół Szkół przy ulicy Grunwaldzkiej w Prabutach (dawniej Riesenburg Wpr.) skrywa w swoich murach wojskową przeszłość. Gmach powstał prawdopodobnie w XIX wieku jako nowy szpital wojskowy (lazaret garnizonowy). Zastąpił on poprzednią placówkę przy Placu Zamkowym, która została trawiona przez pożar w 1787 roku.

Budynek nie służył jednak wojsku wiecznie. Po I wojnie światowej władze miasta odkupiły obiekt i zmieniły jego przeznaczenie – stał się siedzibą wyższej szkoły dla dziewcząt. W trudnych czasach II wojny światowej funkcjonowała tu szkoła zawodowa.
Po 1945 roku budynek ponownie otworzył swoje podwoje dla uczniów. Od 1946 roku, mimo wielu przebudów i zmian na przestrzeni dekad, nieprzerwanie służy edukacji – dziś jako Zespół Szkół w Prabutach.

🖼️ Na dołączonej grafice możecie zobaczyć, jak ten budynek prezentował się przed 1914 rokiem. Jest to koloryzowana pocztówka z mojej prywatnej kolekcji, przedstawiająca dawny lazaret.

Właśnie uruchomiliśmy testowo zakładkę Społeczność na naszym kanale YouTube! To miejsce powstało specjalnie dla Państwa ...
27/01/2026

Właśnie uruchomiliśmy testowo zakładkę Społeczność na naszym kanale YouTube! To miejsce powstało specjalnie dla Państwa – chcemy, żebyście mieli realny wpływ na to, co tworzymy i współtworzyli kanał razem z nami.

Szczególnie zależy nam na Waszych historiach związanych z naszym regionem. Macie tam teraz okazję dzielić się swoimi materiałami, wspomnieniami i ciekawostkami dotyczącymi Powiśla. Czekamy na Wasz głos! 🗣️

A teraz małe nawiązanie do załączonej grafiki...

Patrząc na tę Panią Nauczycielkę rodem z PRL-u i jej rekwizyt, który czasem służył nie tylko do wskazywania mapy, aż cisną się na usta dawne wspomnienia. Nie chcemy rozdrapywać ran, ale przyznajcie się szczerze:

Kto z Państwa "oberwał" kiedyś taką linijką po łapach? 📏

My na szczęście wolimy dialog niż dyscyplinę! Dlatego zamiast linijki, oddajemy w Wasze ręce klawiaturę. Wpadajcie na nasz kanał, subskrybujcie i działajcie z nami w zakładce Społeczność.

🔗 LINK do zakładki znajdziecie w pierwszym komentarzu! 👇

26/01/2026

Nie ma miejsc zbyt małych, by nie były warte przywrócenia o nich pamięci.

Dlatego z radością informujemy, że nowa animacja o Górkach jest już prawie gotowa! Jeśli chcielibyście dołożyć swoją cegiełkę do tego materiału. Zasady są niezmienne.

Każdy z Państwa, kto do środy 28 stycznia, do godziny 17:00, wejdzie na: 👉 https://buycoffee.to/powislestudio

i postawi nam kawę (koniecznie zaznaczając suwak „Chcę dodać dedykację” i wpisując hasło 'Górki'), zostanie wyróżniony w animacji w sekcji „Patroni Odcinka”.

Serdecznie zapraszamy do wsparcia! ☕🩶

Adres

Kwidzyn
82-500

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Powisle Studio umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Kategoria