29/08/2026
🔍Macro na sobotę, czyli o niezwykłych organizmach, które wyglądają jak rośliny🌿, ale roślinami nie są. To ramienice, słodkowodne makroglony o charakterystycznej budowie, strategiach przetrwania i ogromnym znaczeniu dla podwodnego ekosystemu.
W poprzednią sobotę poznaliśmy Krynicznicę Tępą (Nitellopsis obtusa) a dziś Krynicznik ćmy (Nitella opaca).
Jest gatunkiem rzadkim i związanym przede wszystkim z głębokimi, czystymi i przejrzystymi wodami. W Polsce jego stanowiska są rozproszone i nieliczne. Jest również gatunkiem zagrożonym. W opracowaniach regionalnych gatunek oceniano jako CR, czyli krytycznie zagrożony.
Krynicznik ćmy (Nitella opaca) jest raminicą głębokowodną. Ma delikatną, smukłą i półprzezroczystą plechę, ozdobioną charakterystycznym, regularnym, „zebrowanym” wzorem. Pasy związane są z obrączkowatą inkrustacją plechy węglanem wapnia. Jego pokrój może być różny w zależności od warunków, w jakich rośnie. U osobników wieloletnich plecha jest bardziej wydłużona, wężowata a okółki rozgałęzień są krótsze. Dorosła plecha pozostaje w zbiorniku przez całą zimę a około lipca kiełkuje młoda plecha – delikatna, paskowana i półprzezroczysta.
Paskowana budowa pozwala już z daleka odróżnić krynicznika od innych ramienic.
Nitella opaca wykorzystuje również strategie rozmnażania płciowego. Jest gatunkiem dwupiennym, co oznacza, że osobniki męskie i żeńskie występują oddzielnie. Na męskich powstają plemnie, a na żeńskich lęgnie, zawierające komórkę jajową. Po zapłodnieniu powstaje oospora. Nie jest ona nasionem – krynicznik jest glonem. Oospora powstaje w wyniku rozmnażania płciowego i łączy materiał genetyczny dwóch różnych osobników, zwiększając różnorodność genetyczną kolejnego pokolenia.
📸 Krzysztof Ładowski