Oficyna Wydawnicza Fundament

18/08/2026

📘 Dotyk, więź i regulacja napięcia

Susan Pacey pisze o dotyku jako jednym z podstawowych doświadczeń regulujących. Czuły kontakt skóra do skóry wpływa na rozwój, odporność, poziom stresu i zdolność budowania więzi. W ten sposób staje się ważnym elementem życia psychicznego i somatycznego.

W książce „Zmysłowość i seksualność w terapii par” Pacey pokazuje, jak ciało uczestniczy w relacji — zarówno w jej trudnościach, jak i w procesie odbudowy bliskości.

"Codzienny czuły kontakt skóra do skóry jest najpotężniejszym bodźcem rozwojowym – większym nawet niż karmienie piersią, choć oba te doświadczenia często się łączą. Dzieci, które otrzymywały czułą opiekę i fizyczne oznaki miłości, lepiej radzą sobie ze stresem i mają silniejszy układ odpornościowy. Dotyk wyzwala bowiem oksytocynę również w układzie limfatycznym, chroniąc przed stanami zapalnymi.

(...) Czułe gesty fizyczne i ciepło emocjonalne obniżają ciśnienie krwi i poziom kortyzolu, a oksytocyna redukuje aktywność ciała migdałowatego – głównego centrum lęku w mózgu – oraz całego układu stresu.

Częsty serdeczny kontakt skóra do skóry między kochającą matką a dzieckiem zmienia zarówno u rodzica, jak i noworodka równowagę między układem regulacji oksytocynowej (systemem spokoju i więzi) a układem stresu (reakcją walki lub ucieczki), przesuwając ją na korzyść pierwszego (...). W ten sposób pozytywne lub negatywne wczesne doświadczenia kształtują odporność w późniejszym życiu".

👉 Więcej o znaczeniu dotyku, ciała i bliskości w relacji przeczytacie w książce Susan Pacey „Zmysłowość i seksualność w terapii par”.

13/08/2026

W sierpniu nasza księgarnia odpoczywa, ale myśli, które zostały po lekturze książek niekoniecznie poszły na urlop ☺️

Dziś zostawiamy Was z fragmentem z książki Judith Pickering o bionowskim byciu „bez pamięci” — czyli o takim spotkaniu z drugą osobą, w którym próbujemy odłożyć na bok gotowe założenia i zostawić miejsce na to, że ktoś może nas jeszcze zaskoczyć.

Bo czasem największą przeszkodą w bliskości nie jest to, czego nie pamiętamy, ale to, co pamiętamy za bardzo, zbyt sztywno:

"Wyrażenie Biona „bez pamięci” nie oznacza, że nie próbujemy pamiętać naszych bliskich. Pamięć jest ważną częścią intymności i poczucia, że kochająca osoba utrzymuje nas w umyśle. Jest to sprawa krytyczna dla rozwoju poczucia ciągłości u pacjenta, którego poczucie ciągłości istnienia zostało przerwane.

Ale jeśli formowanie siebie jest strumieniem świadomości, to ktoś, kim byliśmy wczoraj, nie odpowiada dokładnie temu, kim jesteśmy dzisiaj. Trwanie bez pamięci polega na przypominaniu sobie o tym, na podchodzeniu do spotkania czy to z pacjentem, czy z partnerem tak, jakby było pierwszym.

Dużą przeszkodą na drodze do intymności i do psychologicznego rozkwitu jest oczekiwanie, że inni będą się zachowywali przewidywalnie, zgodnie z naszymi założeniami i przekonaniami wynikającymi z pamięci. O tego rodzaju wspomnieniach świadczą słowa „zawsze” i „nigdy”.

„On zawsze musi mieć ostatnie słowo”, „Ona nigdy nie słucha”, „On zawsze się spóźnia”. Nazywam to obroną „drugiego rzędu”. Partnerzy potrafią wkładać wiele wysiłku w przepracowywanie swoich indywidualnych kompleksów i bezproduktywnych wzorców, które w przeszłości prowadziły do wybuchów przewidywalnych, powtarzających się sprzeczek.

Podobnie w sytuacji, w której „zwykle” powstałaby kłótnia, ale jedno z partnerów dzielnie usiłuje oprzeć się podążaniu za fałszywym oczekiwaniem. Stara się zareagować w mniej utarty sposób, być bardziej otwartym i receptywnym wobec tej konkretnej sytuacji. Jednak partner, którego wypełniają oczekiwania oparte na pamięci, nie zdaje sobie z tego sprawy i ta sama stara sprzeczka jednak wybucha".

30/07/2026

📘 Największe przeszkody w miłości nie zawsze kryją się w drugim człowieku, lecz w tym, co sobie o nim dopowiadamy.

Nasze Wydawnictwo już niedługo udaje się na zasłużony sierpniowy odpoczynek, dlatego dziś dzielimy się fragmentem z książki Judith Pickering „Kochać. Terapeutyczne ścieżki ku miłości” — takim, który szczególnie warto zabrać ze sobą w letnią podróż.

📖 "Zniekształcone widzenie drugiej osoby to największa przeszkoda w miłości, w zadowoleniu, w życiu «długo i szczęśliwie»".

☀ Przypominamy też, że w sierpniu nasz sklep będzie zamknięty. Jeśli więc chcecie zabrać którąś z naszych książek na wakacje, to jest ostatni moment na złożenie zamówienia 😊

26/07/2026

Zanim na dobre wejdziemy w tryb urlopowy, zostawiamy Wam jeszcze odrobinę psychoanalitycznego humoru 😉

Niech Wasze wakacje będą pełne odpoczynku, a powrót do codziennych aktywności — możliwie bezbolesny i z jak najmniejszym oporem psychicznym 😄

17/07/2026

📰 Czym naprawdę jest psychoanaliza i dlaczego nadal pozostaje ważnym sposobem rozumienia ludzkiej psychiki?

Polecamy Wam artykuł w Gazecie Wyborczej napisany przez psychoanalityków PTPa - Annę Czownicką, Gustawa Sikorę i Monikę Barwińską.

To ważny głos w dyskusji o psychoanalizie, który porządkuje fakty i pokazuje jej współczesne znaczenie z perspektywy specjalistów na co dzień pracujących w tym nurcie.

🔗

Publikujemy odpowiedź Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego na artykuł, który ukazał się w 'Gazecie Wyborczej' pod tytułem 'Freud miałby 170 lat. Był geniuszem propagandy, który zaraził własną nerwicą resztę świata'.

15/07/2026

📚 Sierpniowa przerwa w księgarni

W sierpniu robimy małą przerwę — nasza księgarnia będzie zamknięta, a my wybieramy się na urlop, żeby wrócić we wrześniu z nowymi siłami, świeżymi pomysłami i planami na kolejne tytuły 😊

Jeśli chcecie zamówić książkę na wakacje — do czytania w podróży, w ogrodzie, na balkonie albo między jednym a drugim odpoczynkiem — możecie to zrobić jeszcze do końca lipca.

📦 Zamówienia złożone do tego czasu wyślemy przed sierpniową przerwą.

We wrześniu wracamy do Was — wypoczęci i gotowi do dalszej pracy nad książkami, które - mamy nadzieję - będą Wam towarzyszyć w pracy klinicznej 😊

09/07/2026

📘 Miłość, przed którą się bronimy.

James Grotstein we wstępie do książki Judith Pickering pisze o miłości jako o doświadczeniu, które narusza nasze poczucie samowystarczalności. Miłość wystawia nas na zależność, frustrację, zranienie i utratę — dlatego tak często staje się źródłem lęku, ale też miejscem, w którym najgłębiej ujawnia się nasze życie psychiczne.

📖 "Mówi się, że miłość jest „naruszeniem w ruchu”. Jest naruszeniem naszej iluzji o własnej niezależności. Z dużym prawdopodobieństwem, jeśli przeprowadzimy skrupulatną analizę, okaże się, że jest ona najbardziej fundamentalną – strefą zero – z naszych emocji, a wszystkie objawy, które przynoszą do nas pacjenci, są ostatecznie powiązane z miłością i stanowią obrony przed niebezpieczeństwami emocjonalnymi, cierpieniem, frustracją i upokorzeniem, czyli ewidentnymi następstwami udaremnionej miłości. Bion często sugerował, że człowiek jest istotą zależną,
która póki żyje, zawsze potrzebuje towarzysza".

Więcej o tym, jak miłość, zależność i obrony przed zranieniem ujawniają się w pracy terapeutycznej, znajdziecie w książce Judith Pickering „Kochać. Terapeutyczne ścieżki ku miłości” 👇

🔗 https://fundament.waw.pl/ksiazki/kochac-terapeutyczne-sciezki-ku-milosci/

Książkę przełożyły na polski Iwa Magryta-Wojda, Barbara Suchańska oraz Dominika Jarzombkowska. Nad redakcją naukową czuwała Karolina Pniewska.

06/07/2026

📘 Są rzeczy, które ciało mówi wcześniej niż słowa.

Susan Pacey pokazuje, że w terapii par dotyk może stać się czymś więcej niż ćwiczeniem. Może otworzyć dostęp do ucieleśnionych wspomnień, lęków i stanów emocjonalnych, które długo pozostawały poza świadomością — a jednak wpływały na bliskość, seksualność i relację między partnerami.

W tym sensie praca z ciałem nie zastępuje rozmowy, ale może stać się drogą do tego, co dopiero później będzie można nazwać, zrozumieć i opracować.

"W trakcie wzajemnego dotyku, praktykowanego przez pary w domowym zaciszu, wiele niezrozumiałych dotąd doświadczeń cielesnych, które wyrażały nieuświadomione stany wewnętrzne pacjentów, może zostać przeżytych i zrozumianych. Jak ujęła to jedna z psychoterapeutek „Terapeutka wychwyci całą masę rzeczy, które nigdy by nie wyszły na jaw, gdybyśmy tylko rozmawiali”.

W każdej terapii opartej na rozmowie wczesne doświadczenia emocjonalne muszą być symbolizowane i ubrane w słowa, by mogły stać się przedmiotem refleksji i opracowania. W klasycznej sesji terapeutycznej para może wypowiedzieć jednocześnie tylko jedną myśl, tymczasem ćwiczenia dotykowe umożliwiają ujęcie i symbolizację całej palety przeżyć afektywnych naraz.

Warto także zauważyć, że w psychoanalizie faza prewerbalna życia uznawana jest za kluczową dla rozwoju seksualności, choć zaburzenia seksualne mogą mieć źródło również w traumatycznych wydarzeniach z późniejszego dzieciństwa lub adolescencji. Zjawisko to opiera się na założeniu, że ciało może przechowywać równocześnie zarówno wyparte, jak i niewyparte stany afektywne".

Więcej o tym, jak ciało, pamięć i nieświadome doświadczenia splatają się w pracy terapeutycznej z parami znajdziecie w książce Susan Pacey „Zmysłowość i seksualność w terapii par” 🙂

🔗 https://fundament.waw.pl/ksiazki/zmyslowosc-i-seksualnosc-w-terapii-par/

24/06/2026

👨‍👧‍👦 Już w najbliższą sobotę, 27 czerwca, spotkamy się w Warszawie na IV Konferencji Siła Więzi, której tegoroczne hasło to „W ramionach ojca”.

Zapowiada się dzień pełen inspirujących wykładów, spotkań i rozmów wokół tematów bliskich wszystkim osobom pracującym z dziećmi i rodzinami 😊

📚 Nasze Wydawnictwo będzie obecne na Konferencji ze swoim stoiskiem. Przywieziemy książki poświęcone psychoanalizie, psychoterapii oraz rozwojowi dziecka i rodziny.

🎈 Dla uczestników Konferencji przygotowaliśmy specjalną ofertę — wszystkie książki Fundamentu będą dostępne w promocyjnej cenie 50 zł.

Jeśli będziecie na Konferencji, koniecznie zajrzyjcie do nas 😊

Do zobaczenia w Warszawie! 🌿

💛 Dla kogo jest IV Konferencja SIŁA WIĘZI „W ramionach ojca”? 🧑‍🧑‍🧒 To wydarzenie kierujemy do osób, które w swojej pracy spotykają się z dziećmi, rodzicami i rodzinami, w gabinetach, poradniach, placówkach medycznych, edukacyjnych i terapeutycznych.

Podczas tegorocznej edycji będziemy rozmawiać o roli ojca, znaczeniu wczesnych relacji oraz zdrowiu psychicznym niemowląt i małych dzieci.

To przestrzeń dla specjalistów, którzy chcą poszerzać swoją wiedzę, spojrzeć na temat więzi z różnych perspektyw i wymienić doświadczenia z osobami pracującymi w podobnym obszarze.

Jeśli jesteś psychologiem, psychoterapeutą, psychiatrą dzieci i młodzieży, lekarzem, pielęgniarką, położną, pedagogiem, terapeutą rodzinnym, studentem kierunków pomocowych lub medycznych, to wydarzenie jest dla Ciebie.

📍 27 czerwca 2026 · Mała Warszawa
🎟️ Szczegóły i rejestracja: silawiezi.pl

Partnerem wydarzenia jest Samorząd Województwa Mazowieckiego Mazowsze serce Polski

23/06/2026

👨‍👧 Z okazji Dnia Ojca

W psychoanalizie „funkcja ojcowska” nie sprowadza się do wprowadzania kar i nadmiernych wymagań. Oznacza zdolność do stawiania jasnych granic, wnoszenia nowej perspektywy i wspierania dziecka w odkrywaniu świata.

Dopiero połączenie tej funkcji z rodzicielską czułością, otwartością i zdolnością do przyjmowania dziecięcych doświadczeń tworzy bezpieczną przestrzeń, w której dziecko może rozwijać się emocjonalnie, poznawczo i społecznie.

📖

„Bionowska teoria „pomieszczającego” zawiera w sobie zarówno macierzyńską receptywność, jak i ojcowską rolę „strukturującą, penetracyjną” – nową myśl, transformację tego, co jest przyjmowane. W związku z tym kluczowe dla rozwoju umiejętności symbolicznego myślenia staje się zinternalizowanie przez dziecko obiektu rodzicielskiego jako łączącego w sobie obydwie funkcje.

„Funkcja ojcowska” rozumiana jest jako łagodne, ale jednocześnie wyraźne stawianie granic oraz jako umiejętność „penetracyjnego” wglądu (nowe pomysły oraz inicjatywa). Z kolei „funkcja macierzyńska” obejmuje czułą receptywność dziecięcych komunikatów związanych z przyjemnością lub jej brakiem.

Połączenie tych cech – stanowczości z otwartością – buduje pomieszczające ramy, w których rozwijać się mogą wszystkie dzieci, bez względu na to, czy wychowywane są przez jedno czy obydwoje rodziców.”

Powyższy fragment pochodzi z książki Louise Emanuel i Elizabeth Bradley „Co się dzieje z tym dzieckiem? Interwencje psychoanalityczne w pracy z rodzinami z małymi dziećmi”.

Książkę na język polski przełożyły Karolina Pniewska i Sabina Grzymowicz.

Jeśli interesuje Was psychoanalityczna praca z dziećmi i rodzinami i chcecie dowiedzieć się o tej książce więcej, zajrzyjcie tutaj 👇

https://fundament.waw.pl/ksiazki/co-sie-dzieje-z-tym-dzieckiem/