Nie jestem kosmitą. Wydawnictwo Prodeste.

15/07/2026

To nie jest kolejna książka z suchą teorią o autyzmie. To praktyczny narzędziownik, który pomaga budować relację z dzieckiem w spektrum autyzmu i wspierać jego rozwój w codziennych sytuacjach.

Dzięki niej zrozumiesz, dlaczego niektóre metody nie mają szans działać dobrze w dłuższej perspektywie i co można robić inaczej. Znajdziesz tu konkretne narzędzia, ale nie w formie sztywnych instrukcji. Książka pokazuje, jak rozumieć proces stojący za ich działaniem i jak dostosowywać je do potrzeb konkretnego dziecka, zamiast bezrefleksyjnie stosować gotowe schematy.

Bo każdy człowiek jest inny. Rozwój nie przebiega według jednego schematu, dlatego skuteczne wsparcie wymaga rozumienia konkretnej osoby, a nie stosowania uniwersalnych procedur.

To książka, która przyda się zarówno specjalistom pracującym z dziećmi, jak i rodzicom dzieci w spektrum autyzmu.

Dostępna jest w naszym sklepie (link w bio). Również w promocyjnym pakiecie z uzupełniającą ją książką spektrum autyzmu i SAP.

Każdy zakup finansuje dalsze działanie Fundacja Prodeste, umożliwia nam rozwój nowych form wsparcia, integrowanie społeczności i upowszechnianie rzetelnej wiedzy o spektrum.

22/06/2026

“… Dla mnie największą siłą tej książki jest to, że przywraca osobę autystyczną na właściwe miejsce: do centrum. Nie jako zestaw objawów, trudności, „zachowań trudnych” i procedur do wdrożenia. Tylko jako człowieka, który czuje, rozumie, reaguje, komunikuje się i ma swoje powody, nawet wtedy, gdy otoczenie ich jeszcze nie widzi.”

Recenzja od 𝕃𝕚𝕤𝕖𝕜 𝕀𝕣𝕪𝕤𝕖𝕜

Zaciekawiliśmy Cię? Książkę znajdziesz na naszej stronie
https://prodeste.pl/czlowiek-w-spektrum-autyzmu-podrecznik-pedagogiki-empatycznej/
a każdy zakup wspiera cele statutowe fundacji.

Przeczytał_ś i chcesz również podzielić się recenzją? Podeślij ją do nas lub oznacz nas w poście ♥️

12/06/2026

„…To było dla mnie ważne, bo w internecie coraz częściej widzę narrację, w której autyzm/ADHD stają się tarczą chroniącą przed odpowiedzialnością. A przecież trudności społeczne, impulsywność czy problemy z regulacją emocji mogą coś wyjaśniać - ale nie usprawiedliwiają krzywdzenia innych.

Jednocześnie książka brutalnie przypomniała mi też, jak łatwo przemoc wobec osób niepełnosprawnych ukrywa się pod słowami „terapia”, „rehabilitacja”, „normalizacja” czy „dobro dziecka”.

Kiedy zaczynałam pracę z osobami z niepełnosprawnościami, byłam wolontariuszką w pewnym ośrodku. Nigdy nie zapomnę chłopca przypiętego do specjalnego krzesełka. Jedna opiekunka wlewała mu zupę do ust, druga trzymała mu głowę. Chłopiec miał wybiórczość pokarmową. Nigdy nie zapomnę też pierwszego szkolenia z terapii SAZ. Sprzedawano tam „normalizację”, „uczenie funkcjonowania”, „terapię”. Tylko że pod ładnymi słowami często kryła się tresura. Równanie dziecka do schematu. Uczenie posłuszeństwa zamiast zrozumienia. Przypomniał mi się też holding w szkole specjalnej, przedstawiany jako metoda terapeutyczna. Dorosły człowiek przytrzymujący dziecko wbrew jego woli, aż „się uspokoi”. Przypomniały mi się zakazy przytulania dzieci. Odsuwanie ich od siebie, kiedy szukały bliskości. Jakby potrzeba kontaktu była czymś niewłaściwym.

I właśnie to jest najbardziej przerażające - że w przemoc naprawdę łatwo się uwikłać. Bardzo łatwo przestać widzieć człowieka, a zacząć widzieć problem do naprawy. Bardzo łatwo uznać, że cel uświęca środki. Że ważniejsze jest „normalne” zachowanie niż bezpieczeństwo, godność i emocje drugiego człowieka.

A przecież dziecko z niepełnosprawnością nadal jest dzieckiem. Potrzebuje bezpieczeństwa. Miłości. Zabawy. Akceptacji. Godności.”

Recenzja od 𝕃𝕚𝕤𝕖𝕜 𝕀𝕣𝕪𝕤𝕖𝕜

Książkę możesz kupić w naszym sklepie. Każdy zakup wspiera cele statutowe fundacji.

28/05/2026