19/04/2026
Berribaa waxaa jiray wiil la oran jiray Cabdi iyo gabar la oran jiray Sahra. Waxay ahaayeen laba qof oo si qoto dheer isu jeclaa. Cabdi wuxuu Sahra u arkayay qofkii noloshiisa oo dhan, Sahra-na waxay u muuqatay mid daacad ah.
Muddo dheer ayay xiriir wadeen, ballamo iyo rajo mustaqbal ayay wada dhisteen. Cabdi wuxuu si buuxda qalbigiisa ugu dhiibay Sahra, isagoo aaminsanaa inaysan waligeed qalbigiisa jebin doonin.
Laakiin si tartiib ah, Sahra waxay bilowday inay isbedesho…
– Wicitaannadii way yaraadeen
– Farriimihii waa gaabiyeen
– Marmarsiiyooyin cusub ayaa soo batay
Cabdi wuu dareemay wax isbedelay, laakiin jacaylka ayaa indhaha ka riday xaqiiqda.
Maalin maalmaha ka mid ah, runta ayaa si lama filaan ah u soo baxday. Cabdi wuxuu arkay Sahra oo la joogta wiil kale—gacmaha is haysta, qosolna wadaagaya.
Qalbigiisii hal mar ayuu burburay.
Wuxuu u tagay, wuxuuna si xanuun leh u yiri:
"Sahra… maxaan kuu ahaa?"
Sahra waxay hoos u fiirisay, iyadoo aan hadli karin.
Aamusnaanteeda ayaa noqotay jawaabtii ugu xanuunka badnayd.
Cabdi wuu iska dhaqaaqay… qalbi jaban, laakiin indho furmay.
Casharka sheekada:
Qiyaanadu ma burburiso kaliya jacaylka—waxay jebisaa kalsoonida iyo nafta qofka.
Laakiin mararka qaar, xanuunkaas ayaa noqda cashar kaa dhiga qof ka xoog badan sidii h**e.