03/01/2026
การ “ขอบคุณ” บาดแผล
ไม่ใช่การ “รัก” ความเจ็บปวด
แต่มันคือการ “ให้เกียรติ” เส้นทางที่ทำให้คุณแกร่งขึ้น
บางที…
สิ่งที่คุณทำอยู่ตอนนี้
ไม่ใช่การพยายามเข้มแข็งเกินไป
แต่คือการยืนอยู่กับชีวิต
โดยไม่ลดคุณค่าของตัวเองลง
คุณไม่ได้อ่อนแอ
คุณแค่ไม่ปฏิเสธสิ่งที่เคยเกิดขึ้น
และนั่นต้องใช้พลังมากกว่าที่คนอื่นคิด
ความจริงอย่างหนึ่งของมนุษย์คือ
ไม่มีใครผ่านชีวิตมาได้
โดยไม่เคยเจ็บ
ไม่มีใครเติบโต
โดยไม่เคยสับสน
และไม่มีใครรับผิดชอบชีวิตตัวเองได้จริง
ถ้ายังต้องโกหกอดีตของตัวเองอยู่
คนที่กล้ามองความจริง
ไม่ใช่คนที่จมอยู่กับมัน
แต่คือคนที่ยอมรับว่า
“นี่คือส่วนหนึ่งของฉัน
และฉันยังเลือกชีวิตต่อไปได้”
หลายคนเข้าใจผิดว่า
การขอบคุณบาดแผล
คือการบอกว่าความเจ็บปวดนั้นดี
หรือควรเกิดขึ้น
ไม่ใช่เลย
การขอบคุณ
ไม่ใช่การรักสิ่งที่ทำร้ายเรา
แต่คือการไม่ดูถูกตัวเอง
ที่เคยอยู่ตรงนั้น
และยังมีชีวิตรอดมาได้
มันคือการให้เกียรติ
ความอดทน
การตัดสินใจ
และสติที่คุณมี
ในวันที่ไม่มีใครปรบมือให้
บางบาดแผลไม่ได้มาในรูปของเหตุการณ์ใหญ่
แต่มาเงียบ ๆ
ในวันที่คุณต้องเข้มแข็ง
ทั้งที่ข้างในยังไม่พร้อม
วันที่คุณเลือกเงียบ
แทนการอธิบาย
วันที่คุณดูเหมือนนิ่ง
ทั้งที่กำลังคิดหนักเรื่องชีวิต
ไม่มีดราม่า
ไม่มีใครเห็น
แต่คุณรู้ดีว่า
คุณไม่ได้หนี
คุณกำลัง “เลือก”
เลือกที่จะไม่ทำร้ายตัวเองซ้ำ
เลือกที่จะไปต่อในแบบที่ไม่หลอกใจ
และเลือกจะรับผิดชอบชีวิต
ตามกำลังที่มีในวันนั้น
การขอบคุณบาดแผล
จึงไม่ใช่เรื่องของอารมณ์สวยงาม
แต่มันคือท่าทีของคนที่เคารพเส้นทางชีวิตตัวเอง
คุณไม่จำเป็นต้องภูมิใจกับความเจ็บ
แค่ไม่เกลียดตัวเอง
ที่เคยเจ็บ
ก็เพียงพอแล้ว
เพราะคนที่ให้เกียรติอดีตของตัวเองได้
คือคนที่พร้อมรับผิดชอบอนาคตอย่างสง่างาม
และถ้าเงียบ ๆ ตอนนี้
ชีวิตกำลังสอนอะไรบางอย่าง
คุณคิดว่า…
มันกำลังขออะไรจากคุณ
โดยไม่ต้องใช้คำพูด
เขียนโดย ครูเล็ก ชญาดา แหววใจเพชร
#แรงบันดาลใจ #คำคมชีวิต #ชญาดาแหววใจเพชร
#ให้เกียรติชีวิต
#เติบโตอย่างมีสติ
