My_maylody

06/04/2022

ก้านตอง สาววัย18 เป็นลูกสาวคนโตของบ้ายเธอเติบโตมากับการเป็นชาวสวนชาวไร่ แต่เมื่อผู้เป็นพ่อของเธอได้งานใ....

06/04/2022

รวมลิงก์นิยายที่แต่งจบแล้ว

รักที่เกิดจากความผิดพลาด
น็อต❤️บี
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=142322194085957&id=106163767701800

ใยรักแห่งฟ้า
อิฐ❤️เบียร์
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=388128819802666&id=100058166534398

หนูมีป๋าเป็นผัว
ดีเทล❤️ก้านตอง
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=407217221227159&id=100058166534398

Fight love สู้รักนายมาดนิ่ง
ลาส❤️แสนรัก
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=504804774801736&id=100058166534398

อุ้มใจ ใฝ่รัก
กองหนุน❤️กฐิน
https://www.facebook.com/100058166534398/posts/527947185820828/?

หากใครอยากอ่านต่อไปที่ธัญวลัยได้เลยนะคะเดี๋ยวแอดมาแปะลิ้งค์ไว้ให้ค่ะ ไปเปย์แอดกันได้น้าาา😂🙏

แต่ถ้าอยากอ่านในเฟสแอดจะเอามาลงให้เรื่อยๆค่ะ

ลิ้งค์ธัญวลัยจิ้มเลย👇👇
http://www.tunwalai.com/story/632952

ลิงก์เฟสที่แต่งนิยาย
https://www.facebook.com/profile.php?id=100058166534398

04/10/2020

สวัสดีค่ะทุกคน ยังจำแอดกันได้มั้ยเนี่ยย ขอโทษทุกคนนะคะที่ช่วงนี้หายไปเลย พอดีช่วงนี้แอดเรียนหนักมาก นานๆทีที่จะเข้ามาแต่งนิยาย เลยมีนิยายเรื่องใหม่มาให้ทุกคนติดตาม และ!

มีเริ่องแจ้งว่า นิยายเรื่อง ภารกิจพิชิตรัก ขอยกเลิกการแต่งชั่วคราวนะคะ พอดีแอดแอบไปแต่งนิยายในธัญวัยล์ไว้เลยอยากให้ทุกที่สนใจไปอ่านกันนะคะ ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

นิยายเรื่อง ฟ้าเปลี่ยนสี
ฝากด้วยนะคะ

คำค้น : วิศวกรรม,ท้องวัยเรียน,แม่ลูก,นางเอกน่าสงสาร,พระเอกเลว

29/07/2020

ภารกิจพิชิตรัก💫

Ep.5🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾

ป้า:เอ้อทะเลาะกันบ่อยขนาดนี้เขาว่าจะได้ลูกดกน่าาา
ต้นข้าว:จริงหรอป้า
ผม:ฝันไปเหอะ แล้วผมก็เดินออกมาเลย อยากซื้อมากนัก ก็ถือเองไป


.
.
.

☁️

ต้นข้าว:ป้าหนูไปก่อนนะผัวหนูชี้อายแบบนี้แหละ หนูไปนะป้า

เราหอบของทั้งหมดที่ซื้อเดินตามพี่กองทัพไป ฉิ้งหนีทำไมไม่ถือไปด้วยเล่ามันหนักนะเว้ยย

"หนักโว้ยหนัก.... หนักจังเลย" เราทำเป็นบ่นให้พี่กองทัพได้ยิน นางหันกลับมานะหันกลับมาด่าเรา
"สมอยากซื้อมากนักก็ถือเองไปไม่ต้องบ่น" นางพูดแค่นั้นแล้วเดินนำเราไป

เราก็ได้แต่เดินตามไปแบบนั้นรู้สึกนอยด์นอยด์นิดหน่อย ระหว่างที่เดินเราก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาถือของไป จนหน้าเราไปทิ่มหลังพี่กองทัพ

"เดินยังไงของมึงเนี้ยไม่เห็นรึไงว่ากูหยุดเดินอะ" เขาพูดมาอารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียวนิดหน่อย

"โทษค่ะ"เราได้ตอบเบาๆแล้วก้มหน้าเล็กน้อย

พี่กองทัพแวะซื้อผัก นู้นนี่นั่นจนเสร็จแล้วเดินกลับมาที่รถ ตลอดการซื้อของเราก็ไม่ได้พูดอะไรได้แต่เดินตามไปแบบนั้น

จนขับรถออกมาถึงร้านสะดวกซื้อ พี่กองทัพก็จอดรถ

"เดี๋ยวหนูลงไปซื้อเองค่ะ เอากี่ขวดคะ"
"ไม่ต้อง นั่งอยู่เฉยๆจะได้มั้ย"
"ก็บอกแล้วไงว่าจะลงไปซื้อให้ไงคะ เอากี่ขวด"
"มึงนี้จุ้นจริงๆเลย ไม่เห็นหรือไงผู้ชายอยู่หน้าร้านตั้งเยอะ" เรามองไปตามที่พี่กองทัพพูด ก็จริงอยู่ผู้ชายอยู่แต่มันก็ไม่ได้แยอะอะไรขนาดนั้น

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ผู้ชายที่อยู่ก็อายุจะปาไป60แล้วเขาไม่ทำอะไรหรอกค่ะ งั้นหนูลงไปซื้อเลยนะ พี่ช้า "

"นี่! นี่! เอออยากลงไป ก็ลงไป"

เอ่อ...จะเอากี่ขวดดีเนี่ย อยู่กันหลายคนด้วย เอาไป1ลังก็น่าจะพอมั้ง

"ป้าคะ เอาเบียร์ลี....1ลังค่ะ"
"ได้ๆรอแป๊ปนะหนู" ป้าเขาก็เดินไปดูว่ามีมั้ยแล้วเราก็ถือออกมาให้ จ่ายตังค์อะไรเสร็จก็กำลังจะแบกออกมา

"ไงจ้ะหนู.... ให้พวกพี่ช่วยถือมั้ยจ้ะ" พวกลุงที่นั่งกินเหล้าอยู่แถวนั้นเดินเข้ามาถาม

"เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ ถือได้ " เราก็พยายามปฏิเสธแล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้น
"ได้ไงละน้อง พี่ช่วยดีกว่ามา "

"บอกว่าไม่ต้องไง" เราตอบออกไปแต่พวกนั้นเข้ามาเกาะแกะเรา

"ผั๊วะ! " เราหันไปตามแรงกระชากของใครบางคนดีนะลักไม่ตก

"พี่กองทัพพอแล้ว กลับได้แล้ว" เราต้องลากพี่กองทัพออกมาจากตรงนั้น พี่กองทัพก้แย่งลังไปถือเองแล้วขึ้นรถ

"ไงล่ะ " ไงล่ะอะไรของพี่เขาอีกวะ

"คะ? "

"ดีแต่สร้างปัญหา" ถามเพื่อด่าว่างั้น หึแต่แค่นี้ไม่สกสท้านอีข้าวคนนี้หรอก
"ใช่ค่ะ"
"มึงนี่มัน"
"พูดอีกก็ถูกอีกแหละค่ะ ถ้าไม่อยากเหนื่อยก็เงียบไปเถอะค่ะ"

ขับรถมาถึงร้านพี่คิง ตลอดทางที่นั่งรถก็เงียบมาตลอดทางเช่นกัน

#ดาดฟ้า

พี่โอม:กว่าจะมาได้ นึกว่าไป.....
พี่อลัน:ไอ้สัสโอม มึงหยุดเลยพูดอะไรให้เกียรติน้องเขาบ้าง
เรา:ไม่เป็นไรหรอกพี่ข้าวไม่ถือ
พี่กองทัพ:แต่กูถือ
พี่โอม:เออๆกูไม่พูดก็ได้ ไหนมาดูดิ้ซื้ออะไรมาบ้าง

เราก็นั่งกินกันไปเรื่อยๆ

จีจี้:เป็นไงบ้างมึง
เรา:ก็ไม่ไง ปกติ
จีจี้:ไรของมึงวะอุตส่าห์ให้ไปกันสองคน
ครีม:มึงนี้น่าอีจี้ไปยุ่งไม่เข้าเรื่อง
ฟาง:มึงแดกไปเลยอีจี้พูดมาก

23.37น.

พี่คิง:นี่ก็ดึกมากแล้วนะเด็กๆกลับกันไหวมั้ย
เหลือเรากับครีมที่มีสติมากที่สุด

เรา:ไหวพี่ ไหว แค่นี้เอง จิ๊บๆ (พูดพร้อมทำมือให้ดู)
ครีม:อีจี้ อีฟาง ตื่น...
พี่อลัน:ดูท่าคงไม่ไหวกันจริงๆ ให้พวกพี่ไปส่งเถอะ
เรา:พี่ไปส่งพวกมันเหอะ เดี๋ยวหนูขับรถกลับเอง
ครีม:มึงบ้าปะเนี่ย มึงจะขับกลับสภาพนี้ มึงโดนแม่มึงด่ายับนะ
เรา:กูไม่กลับบ้านกูจะไปนอนคอนโด
ครีม:แต่มันก็อันตรายอยู่ดี
พี่คิง:ว่าแต่คอนโดอยู่แถวไหนอะ
เรา:แถว naone.....
พี่คิง:ทางไปคอนโดไอ้ทัพพอดี ให้ไอทัพไปส่ง
พี่กองทัพ:เกี่ยวไนกับกู
คิง:เออน่าทางผ่านยังไงมึงก็ช่วยๆน่องเขาหน่อย
เรา:ไม่เป็นไรพี่ ยังไงหนูก็ต้องเอารถหนูไปด้วยอยู่แล้วไปกับพี่กองทัพไม่ได้ได้หรอกค่ะ

พี่คิง:งั้นให้ไอ้ทัพขับมอไซค์พาไปส่งแล้วให้อลันขับตามไปรับเพราะไอ้อลันกับไอทัพอยู่คอนโดเดียวกัน

พี่อลัน:เออเอาตามนั้นกูไปส่งพวกน้องแล้วค่อยไปรับมึง เคนะตามนั้น
พี่กองทัพ:ไอ้ลัน... ไอ้... เออให้ได้งี้ดิพวกมึงเนี่ย

พี่คิง:ไปได้ละมันดึกมากแล้ว
ครีม:ร้ายไม่เบานะพี่คิง ครีมเข้าไปกระซิบพี่คิง
พี่คิง:พูดมากช่วยพยุงเพื่อนไปเลย

__________________________________________________________________________________
อะยังไงๆ พี่คิงเราเนี่ยยุจริงๆเลยย จะมีใครโดนขย้ำรึเปล่าา ฝากด้วยนะคะ

#อัพไม่บ่อยแต่มาอัพให้หายคิดถึงนะจ้ะ

28/07/2020

รักที่เกิดจากความผิดพลาด

Special : ตอนพิเศษ🎉🥰

ช่วงนี้เราติดพี่น็อตมากกก จะไปไหนมาไหนต้องมีนางมาด้วยตลอดแตกต่างจากตอนแรกมาก ตอนนี้ครรภ์ก็ได้ประมาณ 8กว่าๆแล้ว

วันนี้เราตื่นเช้ากว่าทุกวันไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกันปกติกว่าจะตื่นจะขี้เซามาก แต่วันนี้กลับดีดตัวจากที่นอนตั้งแต่เช้า เราเลยไปจัดธุระส่วนตัวเสร็จก็ลงไปทำอาหารในครัว ถึงอายุครรภ์เรามากแต่เราทำอะไรได้หลายอย่างเลยนะ ส่วนไอ้พี่น็อตก็ปล่อยให้นอนอยู่แบบนั้นแหละ

เราก็ไปเปิดตู้เย็น ก้มๆยองๆนิดหน่อย รู้สึกตึงท้อง แล้วก็เจ็บแปลบขึ้นมา เจ็บถี่ๆด้วย

"เป็นไรวะเนี่ย" เราเอนตัวไปทางโต๊ะแล้วเอามือค้ำไว้
"พี่บุ้งๆ พี่บุ้ง" เราเรียกคนใช้แถวนั้นที่กำลังเดินมาทางเรา
"คะ น้องบี น้องบี!เป็นอะไรคะ" พี่บุ้งถามเราอย่างตกใจ
"ช่วยด้วยค่ะบีปวด... ปวด.. "
"ปวดอะไรคะปวดตรงไหน"
"ปวดท้องคลอด ค่ะ โอ้ย... ปวด"
"ห้ะ!ปวดท้องคลอด ทำไง ทำไง ต้องทำไงวะกู ต้องตามคุณน็อต คุณน็อต... " พี่บุ้งก็ตกใจปล่อยประคองเราจนเราเซ
"พี่บุ้ง พาบีไปโรงพยาบาล" เราพูดออกมาแบบโรยริน
"เดี๋ยวพี่ไปตามคุณน็อตมานะคะ ไปนั่งตรงนี้นะเดี๋ยวพี่ขึ้นไปตาม"

#บนห้อง

คุณน็อต ! คุณน็อต!ค่ะ

"อะไร เสียงดังอยู่ได้"

"น้อง... น้..... น้องบีปวดท้องคลอดค่ะ" พูดด้วยเสียงหอบจากการวิ่งขึ้นบันได
"ก็แค่ปวดท้องคลอดจะดัง....ทำไม.... ห้ะ!!!ว่าไงนะ
"น้องบีจะคลอดค่ะ"
"จะคลอด! จะคลอด ต้องทำไง ทำไง ต้มน้ำ ใช่ในละครเขาต้มน้ำ พี่บุ้งไปต้มน้ำ" ผมพูดติดตะกุกตะกักไปหมดเพราะความตื่นเต้น

"คะ?ต้มน้ำ ไม่ใช่ คุณน็อตต้องรีบพาไปโรงพยาบาลค่ะ"

"เออจริงด้วย กุญแจ กุญแจรถ โทรศัพท์ พร้อม พี่บุ้งเมียผมอยู่ไหน "
"อยู่ห้องครัวค่ะ"

#ห้องครัว

"โอ้ยปวดท้อง.... ไอ้พี่น็อต... ลงมาได้แล้ว" ฉันร้องอวดครวญออกมา
"ไอ้หัวเฮงซวย!!!! โอ้ยยคนจะตายละเนี่ยเมื่อไหร่จะมา"
"บีๆๆพี่มาแล้ว "
แล้วพี่น็อตก็อุ้มเราไปที่รถไปส่งโรงพยาบาล

#โรงพยาบาล

ผมเริ่มกังวล เมื่อบีอยู่ในห้องคลอดนานไป บีเข้าไปประมาณ 3-4ชม.แล้วหมอยังไม่ออกมาเลย

แม่ผม:เป็นไงบ้างลูก
ผม:หมอยังไม่ออกมาเลยครับ
พ่อบี:เข้าไปนานยัง
ผม:3ชม.เกือบ4ชม.แล้วครับ
นุ่น:แหม่เฮียนั่งไม่ติดเลยนะ
ผม:ก็แน่แหละลูกพี่ทั้งคนนิ ตื่นเต้นเป็นธรรมดา
พี่บุ๋น:ขี้เห่อเฮ้ย
ผม:รอตาพี่ดูบ้างละกัน

"ใครเป็นสามีคนไข้คะ" คุณพยาบาลเดินออกมาจากห้องคลอด
"ผมครับ ผมเอง มีอะไรหรอครับ"
"เชิญทางนี้ค่ะ"คุณพยาบาลเดินนำผมเข้าไปในห้องคลอด พร้อมให้ผมใส่ชุดคล้ายๆคุณหมอซะงั้น
"ภรรยาของคุณอยากได้กำลังใจจากสามีคุณหมอจึงอนุญาตให้เข้ามาค่ะ"

ผมได้ยินตามที่พยาบาลบอกแล้วเดินตรงไปที่เตียงที่บีนอนอยู่

"พี่น็อต บีไม่ไหวแล้ว "

"บีอดทนนะอีกนิดเดียวลูกก็ได้มาอยู่กับพวกเราแล้วนะ พี่จะอยู่ตรงนี้จะอยู่ข้างไปคอยให้กำลังใจบีอยู่ตรงนี้ "

"พร้อมนะครับ ตอนนี้ปากมดลูกเปิดประมาณ5ซม.แล้วครับ" ยิ่งคุณหมอพูดก็ทำให้ผมตื่นเต้นตามไปด้วย

"เริ่มเบ่งนะครับ นับ 1 2 3 เบ่ง"
อื้อ.... อื้อ.... อื้อ....

"เริ่มใหม่นะครับ นับ1 2 3 เบ่ง"
อื้อ... อื้อ... อื้อ... อื้อ....

"ปากมดลูกเปิดประมาณ8 ซม.แล้วครับ ลองอีกครั้งนะครับ"
อื้อ....อื้อ.... อื้อ....
"ไหวมั้ยบี สูเพื่อลูกนะ อดทนนะ "

"อีกรอบนะครับปากมดลูกเปิดกว้างกว่าเดิมแล้ว แบ่งนะครับ"

อื้อ... อื้อ.....อื้อ.......กรี๊ด..... อื้อ...กรี๊ด...
อุแว้... อูวแว้... อูวแว้....
ฟรึบ!
"บี ! บี!ฟื้นสิ บี บีต้องอยู่กับพี่กับลูกสิ คุณหมอช่วยเมียผมด้วยนะครับ

ตี๊ด.. ตี๊ด... ตี๊ด.... ตี๊ด.................. ตึกตึก.. ตึกตึก .. ตึกตึก... คนไข้หังใจกลับมาเต้น

คุณหมอเขาก็ทำการช่วยบีไว้สำเร็จ จนตอนนี้ปลอดภัยทั้งแม่และลูก เหตุการณ์เมื่อกี้ทำผมเกือบหัวใจวายตายไปก่อนจะได้เห็นหน้าลูกกับเมียพร้อมหน้าพร้อมตากัน

ผ่านไปประมาณวัน สองวัน ที่ผ่านมาห้องบีไม่เคยเงียบเลยแม้แต่น้อยเพราะมีคนแวะมาเยี่ยมทุกวัน ทั้งเพื่อน ทั้งพี่ มากันหมดขนห้องเกือบล้นก็มี

3 ปีต่อมา

"ป๊าค่ะ ป๊า..." เสียงเด็กผู้หญิงร้องเรียกอย่างออดอ้อน

"ไงค่ะ คนดีของป๊า" คนเป็นพ่อก็ตอบรับลูกอย่างรู้อกรู้ใจลูกสาวเป็นอย่างดี

"ม๊ากำลังจะมีน้องใช่มั้ยคะ ใช่มั้ย..."
"ค่ะ หนูดีใจมั้ยคะที่กำลังจะมีน้องมาอยู่เป็นเพื่อนหนู"
"ดีใจสิคะป๊า หนูอยากมีน้องตั้งนานแล้ว " เสียงเด็กน้อยตอบออกมาอย่างดีใจที่ตัวเองกำลังจะมีน้อง

จนเวลาล่วงเลยมา15ปี

เด็กตัวน้อยๆได้กลายมาเป็นหญิงสาวเต็มตัวทั้งสวยสง่างามเป็นที่หมายตาของใครหลายๆคนในโรงเรียน แต่กลับมีน้องชายตัวแสบคอยกันท่าไม่ให้ใครมาเข้าใกล้พี่สาวของเขาเลย ใช่เด็กทั้งสองถูกกอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดีจึงทำให้พี่น้องสองคนนี้รักใคร่กัน นั้นก็คือ พะพาย กับเพทาย คู่พี่น้องที่แสนจะต่างกันสุดขั่ว คนพี่เจ้านะเบียบขี้บ่น ส่วนคนน้อง จอมวางแผน ตัวป่วนเลยก็ว่าได้

ม๊า:พะพายไปตามน้องมากินข้าวเร็วลูก
พะพาย:ค่ะม๊า แล้วป๊าไปไหนละคะ
ม๊า:วันนี้ป๊ามีประชุมจนดึกนะ

แล้วพะพายขึ้นไปตามน้อง

"เฮ้อ...ลูกสาวเราช่างสวยเหมือนแม่จริงๆเลย บีเอ้ยแกนี้หน้าตาดีจริงๆ" ก็นะอดจะชมตัวเองไม่ได้ ช่วงเวลาเปลี่ยนมาเร็วเหมือนกันนะเนี้ย ลูกสาวคนโตก็ใกล้จะเข้ามหาลัยแล้ว ส่วนคนเล็กก็กำลังจะขึ้นม.4 แต่กลับทำตัวเป็นผู้ใหญ่คอยปกป้องพี่สาวอยู่เสมอ ช่วงเวลาที่ผ่านมาพี่น็อตดูแลเรากับลูกดีมาตลอด ฉันคิดถูกแล้วที่เลือกผู้ชายคนนี้มา

วันนี้แอดว่างในวันหยุดเลยมาอัพให้หายคิดถึง

อะแฮมๆๆ!! แอดเปิดเรื่องมาขนาดนี้แล้ว ไหนใครอยากอ่านภาคลูกต่อมั้งคะ ถ้าอยากให้มีแอดจะแต่งคู่ไปกับเรื่องภารกิจพิชิตรักนะคะ ยังไงขอความคิดเห็นด้วยนะคะ #รักลูกเพจทุกคนนะ🥰🥰