21/06/2026
មនុស្សជាតិ បង្កើតគ្រួសារដោយហេតុផលជាច្រើន ដូចជា ការបន្តពូជ ការបន្តវង្សត្រកូល ការរស់នៅជាគូដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ កាតព្វកិច្ចសង្គម និងទំនៀមទម្លាប់ដែលបានបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។ គ្រួសារគឺជាមូលដ្ឋាននៃសង្គម និងជាកន្លែងដែលមនុស្សរៀនអំពីទំនួលខុសត្រូវ សីលធម៌ និងការរស់នៅរួមគ្នាដោយសុខ។
បើមើលតាម [ធម្មវិន័យ] ការបង្កើតគ្រួសារមិនមែនជាគោលដៅចុងក្រោយនៃជីវិតឡើយ។ វាជាផ្នែកមួយនៃជីវិតគ្រហស្ថ ដែលនៅស្ថិតក្នុងវដ្តសង្សារ និងអាស្រ័យលើតណ្ហា ការប្រាថ្នា និងការប្រកាន់ជាប់។ល។ មនុស្សចង់មានគូ ចង់មានកូន ចង់បន្តវង្សត្រកូល ឬចង់ទុកកេរដំណែលឱ្យអ្នកជំនាន់ក្រោយ សុទ្ធតែជាហេតុដែលធ្វើឱ្យជីវិតបន្តវិលវល់ក្នុងការកើត ចាស់ ឈឺ និងស្លាប់។
នេះមិនមែនមានន័យថា [ព្រះពុទ្ធ] ចាត់ទុកគ្រួសារជារឿងអាក្រក់នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ សម្រាប់ជីវិតជាគ្រហស្ថ គ្រួសារគឺជាកន្លែងអនុវត្តសេចក្តីស្រឡាញ់ ការលះបង់ ការអត់ធ្មត់ និងទំនួលខុសត្រូវ។ល។ ប៉ុន្តែ [ព្រះពុទ្ធ] បង្រៀនឱ្យយល់ថា ប្តី ប្រពន្ធ កូនចៅ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងអ្វីៗទាំងអស់ សុទ្ធតែស្ថិតក្រោមច្បាប់នៃ [អនិច្ចំ ទុក្ខំ និងអនត្តា]។
សរុបរួម បើមើលតាមជីវិតលោកិយ ការបង្កើតគ្រួសារគឺជាការបន្តជីវិត បន្តមនុស្សជាតិ និងបង្កើតសង្គមឲ្យគង់វង្ស។ ប៉ុន្តែបើមើលតាម [ធម្មវិន័យ] វាគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃវដ្តសង្សារ ដែលដរាបណានៅមានតណ្ហា និងការប្រកាន់ជាប់ជំពាក់ ទុក្ខក៏នៅតែបន្តឥតល្ហែ។
#ទស្សន:នៃជីវិត
