05/03/2026
จากผู้เขียน
เขียนเพลง - นาน ๆ จะขายได้ ๓-๔ เพลง เพราะสมัยปี พ.ศ.๒๔๙๒-๒๔๙๓ ถึงเดือนตุลาคม บริษัทซื้อเพลงทำแผ่นเสียงจึงจะจ้างบริษัท อีเอ็มไอจากอังกฤษหรืออินเดียเข้ามาบันทึกเสียง โดยนำเครื่องเข้ามาทางเรือ มาตั้งเครื่องที่ชั้น๒ หน้าศาลาเฉลิมไทย บันทึกเสียงกันทุกวันไปจนกลางเดือนธันวาคมใกล้ ๆ จะถึงวันคริสต์มาสและปีใหม่ก็เก็บเครื่อง
และนำเทปบันทึกเพลงไปผลิตเป็นแผ่นครั่งที่อินเดีย ครั่งในเมืองไทยผลิตได้แถว ๆ ป่าเมืองลพบุรี แต่เนื้อครั่งสู้ผลิตที่อินเดียมิได้ ละเอียดและทนทานเส้นไม่ยับหรือแตกระแหงเก่ง ครั่งที่เมืองลาว เมืองไช่ง่อน ผลิตแล้วได้เนื้อครั้งไม่ดี
อีเอ็มไออังกฤษจึงไปตั้งบริษัทผลิตที่อินเดียเป็นหลักแหล่งไปเลย
ในสมัยโน้น ทองรูปพรรณหนักบาทละ๓๐๐-๕๐o บาทเท่านั้น ค่าเพลงรวมทั้งหมดก็ได้เพลงละ๕๐๐-๖๐๐ บาท เหลือค่าแต่ง ๑๐๐ บ้าง ๑๕๐ บ้าง อัตคัดเหลือทน ผมจึงหันมาเขียนหนังสือเขียนคอลัมน์
สมัยโน้นก็ได้ครั้ละ๔๐-๘o บาท นักเขียนดังก็ได้ ๑๐๐ บาท ๑๕๐ บาทต่อคอลัมน์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๗
คุณชัยยงค์ ชวลิต ประธานบริษัทไทยพานิชการ ที่ออกหนังสือพิมพ์ไทย กะดึงทอง เริงรมณ์ สยามสมัย ดำริจะออกนิตยสารดารา จึงให้คนมาตามตัวไปเขียนเรื่องราวของภาพยนตร์-ละครสมัยโน้นโทรทัศน์ยังไม่มี ก็ไปทำงานกับเขา ให้เงินเดือนปักษ์ละ ๑๒๐๐ บาท พอซื้อข้าวปลาอาหารเลี้ยงครอบครัวได้ไม่เดือดร้อน
ต่อมาก็ไปทำดาราไทยกับคุณสุรัสน์ พุกกะเวส ทำวิทยุทหารอากาศเขียนเรื่องไปส่งคุณอาจินต์ นิตยสารไทยทีวี บางขุนพรหม เขียนอะไรก็ได้เงินง่าย ๆ เมื่อคุณอาจินต์ มาทำนิตยสารฟ้าเมืองไทย ก็ให้ผมเขียน “แจ๋วเจอผี” และอื่น ๆ ประจำกันมา ๒๐ กว่าปี
คำนำก็มีเท่านี้ครับผม
สง่า อารัมภีร
๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙
หนังสือ แจ๋วเจอผี
พิมพ์ครั้งที่ ๘
สนใจสั่งซื้อหนังสือ แจ๋วเจอผี
กดลิงค์ 👉🏻🛒📚 https://s.shopee.co.th/9AJeB0stBI
