09/08/2026
ปักษ์ใต้นั้นเคยเป็นถิ่นของมหายานและวัชรยานมาก่อน มีหลักฐานทางวัตถุมากมาย เช่น ประติมากรรมรูปโพธิสัตว์ต่างๆ พบทั้งที่ไชยาก็มีไปถึงยะหริ่งก็มาก แสดงว่าเมืองปักษ์ใต้นั้นเป็นศูนย์กลางของมหายานและวัชรยานมาก่อน จนกระทั่งมีการสถาปนาพุทธศาสนาฝ่ายลังกาวงศ์ อันเป็นฝ่ายหินยาน โดยมีพระบรมธาตุเมืองนครเป็นศูนย์กลางของสำนักนั้น
แต่ในยุคมหายาน ศูนย์กลางอาจจะอยู่ที่เมืองไชยา มีพระเจดีย์แบบมหายานสี่องค์ คือ พระบรมธาตุไชยา เจดีย์วัดเวียง เจดีย์วัดหลง และเจดีย์วัดแก้ว เพราะมีการเอ่ยถึงสถานที่แสวงบุญของชาววัชรยานในดินแดนคาบสมุทรมลายูอันเป็นแนวเจดีย์สามหรือสี่องค์ ในบันทึกของท่านตารานาถ (Tārānātha) ปรมาจารย์ชาวทิเบตผู้เขียนประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในอินเดีย คือหนังสือ Tāranātha's History of Buddhism in India ระบุว่าสถานที่แห่งนั้นอยู่ใต้ลงไปจาก 'ธนศรี' ซึ่งอาจหมายถึงตะนาวศรี
ในดินแดนนั้นยังมีปรมาจารย์ท่านหนึ่งมีชื่อเสียงลือลั่นจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะในทิเบตที่วิชาความรู้ของท่านยังได้รับการสืบทอดอยู่ คือ พระธรรมกีรติศรี
อ่านต่อในช่องคอมเมนต์
