23/04/2026
ถึงนักวิจารย์จะบอกว่าหนังไม่ดียังไงก็ตาม แต่สำหรับแฟน ๆ ที่มีความไบแอส นี่คือสิ่งที่ Fulfill ความคิดถึงต่อไมเคิลได้ดีมาก
Sequence แต่ละช่วงอายุค่อนข้างเล่าได้เต็มอิ่ม โดนเฉพาะไมกี้ในวัยเด็กที่เราจะรู้สึกเอ็นดูกับความจี๊ดและสู้มือพ่อโจ พอเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ก็ได้เห็นจุดพลิกผันจาก The Jackson 5 สู่ศิลปินเดี่ยว “ไมเคิล แจ็คสัน” ซึ่งช่วงนี้แหละที่ Internal conflict ของไมเคิลเริ่มชัดเจนมากขึ้น การผสมผสานระหว่างดราม่าครอบครัวและจุดสุดท้ายของการยอมรับตัวเองเพื่อออกมาทำในสิ่งที่รักนั้น โคตรน่าประทับใจ
ส่วนตัวชอบฉากคอนเสิร์ตเป็นพิเศษ หัวใจของเราเต้นไปพร้อมกับจังหวะเพลงที่กระหึ่ม และเสียงกรี้ดของแฟน ๆ รอบข้างก็ยิ่งทำให้เราดำดิ่งไปกับเหตุการณ์นั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ เหมือนกับว่าเราได้ไปยืนอยู่ในจุดนั้นจริง ๆ แต่ถ้าจะเอาแค่ความไบแอสล้วนนะ nothing can beat that Billie Jean song scene อะ มันเป็นการ recreate ที่ทำถึงมาก (เพลงโปรดก็ขออวยหน่อย)
ระหว่างที่เขียนบทความนี้ก็อยากจะไปดูซ้ำอีกรอบซะแล้ว เพราะงั้นนะทุกคน ไปดูเหอะ แค่ได้ฟังเพลงระบบ Dolby ก็คุ้มแล้ว
